I CZ 118/10

Sygn. akt I CZ 118/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 2 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Dariusz Dończyk 
 
w sprawie z wniosku B. P. 
przy uczestnictwie L. P. 
o podział majątku wspólnego, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2010 r., 
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 lutego 
2010 r., w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego  
w instancji odwoławczej, sygn. akt V Ca (…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje sprawę do 
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. wraz z rozstrzygnięciem o 
kosztach postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w oddalił apelację 
wnioskodawczyni B. P. od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 
sierpnia 2009 r. w sprawie z udziałem L. P. o podział majątku wspólnego, zasądzając od 
wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 900 złotych tytułem zwrotu kosztów 
zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej. Podstawą zasądzenia kosztów był art. 
98 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. 

 
2 
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie wysokości kosztów zastępstwa 
prawnego w postępowaniu odwoławczym złożyła wnioskodawczyni, wnosząc o jego 
zmianę i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 50% stawki 
minimalnej w postępowaniu apelacyjnym w sprawie o podział majątku małżeńskiego, tj. 
kwoty 300 złotych. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest zasadne, ale z innych przyczyn, niż wskazała skarżąca w jego 
uzasadnieniu. Postanowienie od którego oddalona została apelacja ma charakter 
wstępny, a Sąd pierwszej instancji orzekł tylko co do równych udziałów małżonków w 
majątku wspólnym, nie ustalając jeszcze ani składu, ani wartości tego majątku. 
W sprawie nie znajduje zastosowania, jak domaga się tego skarżąca § 12 ust. 1 pkt 1 w 
związku z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu 
(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w apelacji nie była bowiem wskazana wartość 
przedmiotu 
zaskarżenia, 
która 
by 
uzasadniała 
przyznanie 
pełnomocnikowi 
wynagrodzenie w kwocie 900 złotych. Przy rozstrzyganiu o ustaleniu nierównych 
udziałów w majątku wspólnym skarżący nie ma obowiązku wskazać wartości przedmiotu 
zaskarżenia. 
Istota rzeczy przy rozpoznawaniu zażalenia w niniejszej sprawie sprowadza się 
do tego, że wyroki (postanowienia w postępowaniu nieprocesowym) wstępne, 
częściowe, wyroki (postanowienia) sądu drugiej instancji i Sądu Najwyższego 
oddalające apelacje i skargi kasacyjne od takich wyroków (postanowień) nie mogą 
zawierać rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 108 § 1 w związku z 
art. 13 § 2 k.p.c. postanowienia o kosztach postępowania powinny zapadać dopiero w 
orzeczeniach końcowych (por. orz. SN z dnia 11/24 lipca 1936 r., C III 1033/36, 
„Wiadomości Prawnicze" 1937, nr 6, poz. 46; orz. z dnia 29 stycznia 1937 r., C III 
2047/36, Zbiór Orzeczn. 1938, nr I, poz. 41; orz. SN z dnia 14 marca 1962 r., 3 CR 
582/61, Ruch Prawn. Ekon. i Socj. 1963, nr 3, s. 334). Nie było więc podstaw do 
rozstrzygania o kosztach w zaskarżonym postanowieniu. 
Z tego względu na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 
§ 3 k.p.c. należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego 
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia 
o kosztach postępowania zażaleniowego.