I CZ 104/09

Sygn. akt I CZ 104/09 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 21 stycznia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) 
SSN Marian Kocon 
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) 
 
w sprawie z wniosku S. G. 
przy uczestnictwie R. P., I. T., O. P., E. G., P. G., P. G. 
o stwierdzenie nabycia spadku, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 21 stycznia 2010 r., 
zażalenia wnioskodawcy 
na postanowienie Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 26 marca 2009 r., sygn. akt IV Ca (….), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Rejonowy w N. postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. stwierdził, że na 
podstawie ustawy spadek po M. G. nabyli jej mąż A. G. oraz dzieci S. G., J. P. i J. G. w 
częściach po ¼, oraz że spadek po A. G. nabyły dzieci S. G., J. P. i J. G. w częściach 
po 1/3. Apelację od tego postanowienia wniósł wnioskodawca S. G. Sąd Okręgowy w W. 
postanowieniem z dnia 26 marca 2009 r. odrzucił apelację. Podkreślił, że apelacja 
została opłacona w chwili jej wniesienia przez profesjonalnego pełnomocnika opłata 
stałą w kwocie 100, a nie 200 złotych, chociaż wnioskodawca wnosił o stwierdzenie 

 
2 
nabycia po dwóch osobach (M. G. i A. G.). Pełnomocnik wnioskodawcy został wezwany 
zarządzeniem Sądu Rejonowego z dnia 11 marca 2009 r. do wskazania w terminie 7 dni 
pod rygorem odrzucenia apelacji, od którego z rozstrzygnięć Sądu Rejonowego została 
wniesiona opłata w kwocie 100 złotych. W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że opłata 
została uiszczona od obu rozstrzygnięć (po 50 złotych). 
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego pełnomocnik wnioskodawcy 
zarzucił naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 11 
sierpnia 2008 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 
ze zm.; dalej u.k.s.c.). Jego zdaniem, w art. 18 ust. 2 u.k.s.c. nie został użyty zwrot „lub 
jego samodzielnej części” jak w art. 18 ust. 1 u.k.s.c., a więc opłata wynosi 100 złotych 
niezależnie od tego, po ilu osobach stwierdzono nabycie spadku jednym zaskarżonym 
postanowieniem. Alternatywnie pełnomocnik wniósł o uznanie, iż opłata w należytej 
wysokości została wniesiona od postanowienia w przedmiocie nabycia spadku po A. G. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarżący wniósł zażalenie oparte na dwóch podstawach. Po pierwsze twierdzi, 
że pismo pełnomocnika z dnia 18 marca 2009 r. wyjaśniające wyliczenie opłaty zawiera 
oczywisty błąd. Nie można się z tym zgodzić, ponieważ z pisma tego jednoznacznie 
wynika, że jego autor uważał, iż wniósł stosowną opłatę za dwie osoby. Po drugie, 
pełnomocnik twierdzi, że wniesioną opłatę należy przyjąć jako w pełni opłaconą apelację 
od jednego ze skarżonych rozstrzygnięć. Uniemożliwia to jednak powoływane pismo 
pełnomocnika, w którym stwierdza się wyraźnie, że wniesiono opłatę dwa razy po 50 
złotych, a nie jeden raz 100 zł. Ta jednoznaczność oraz fakt występowania w sprawie 
fachowego pełnomocnika uniemożliwiają przyjęcie innej interpretacji opłaty od apelacji. 
W konsekwencji obie apelacje należy uznać za wadliwie opłacone. 
Skutki wadliwego opłacenia apelacji przez fachowego pełnomocnika w dacie 
kwestionowanego rozstrzygnięcia regulował art. 1302 § 3 k.p.c., zgodnie z którym taka 
apelacja podlegała odrzuceniu. Wspomniany przepis został uchylony przez ustawę z 
dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz 
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571), która weszła w życie dnia 1 lipca 
2009 r. Jednakże, zgodnie z intertemporalnym przepisem art. 8 ust. 1 tej ustawy, jej 
przepisy stosuje się do postępowań wszczętych po dniu wejścia ustawy w życie, nie 
mają zaś miejsca wyjątki od tej reguły określone w ust. 2-5. 

 
3 
Zgodnie z art. 18 ust. 2 u.k.s.c., przepisy ustawy przewidujące pobranie opłaty od 
wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie stosuje się również do opłaty od 
apelacji, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Od wniosku o stwierdzenie 
nabycia spadku pobiera się opłatę stałą w kwocie 50 złotych (art. 49 ust. 1 pkt 1 
u.k.s.c.). Jednakże przepisem szczególnym, który stanowi inaczej (art. 18 ust. 2 
u.k.s.c.), jest art. 50 pkt 1 u.k.s.c., według którego opłatę stałą w kwocie 100 złotych 
pobiera się od m. in. od apelacji w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. 
Przedstawiona zaś w zażaleniu interpretacja art. 18 ust. 2 w związku z ust. 1 u.k.s.c. nie 
mieści się w granicach poprawnej wykładni prawa. 
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z 
art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.).