I CZ 102/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania w sprawie o zasiedzenie, utrzymując zasadę, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w R., które orzekało o kosztach postępowania w sprawie o zasiedzenie nieruchomości. Sąd Okręgowy zastosował art. 520 § 1 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach nieprocesowych każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem. Uczestnik postępowania domagał się obciążenia wnioskodawczyni kosztami opłaty sądowej od apelacji. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, podkreślając dyskrecjonalny charakter art. 520 § 1 k.p.c. i brak sytuacji wyjątkowej, która uzasadniałaby zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Przedmiotem postępowania było zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., które w punkcie III orzekło, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd Okręgowy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 520 § 1 k.p.c., wskazując, że sprawa o zasiedzenie toczy się w postępowaniu nieprocesowym. W zażaleniu uczestnik domagał się zmiany postanowienia w ten sposób, aby wnioskodawczyni została obciążona poniesioną przez niego opłatą sądową od apelacji. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, uznał je za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że przepis art. 520 § 1 k.p.c., zastosowany w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych. Choć trafność jego zastosowania może podlegać kontroli sądu wyższej instancji, zmiana orzeczenia o kosztach powinna być wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, która wymagałaby ingerencji, dlatego oddalił zażalenie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono analogicznie, stosując odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd wyższej instancji może kontrolować trafność zastosowania art. 520 § 1 k.p.c., jednak zmiana orzeczenia o kosztach powinna być wyjątkowa i uzasadniona okolicznościami sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił dyskrecjonalny charakter art. 520 § 1 k.p.c. i zasadę, że w sprawach nieprocesowych każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem. Brak było sytuacji wyjątkowej, która uzasadniałaby zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
brak wskazania konkretnego zwycięzcy, utrzymanie postanowienia o kosztach
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. O. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Gmina Miasta R. | instytucja | uczestnik postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustanawia zasadę, że w sprawach nieprocesowych każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem. Ma charakter dyskrecjonalny.
Pomocnicze
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu apelacyjnym do postępowań wpadkowych.
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienia sądu okręgowego w przedmiocie kosztów.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznania skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów do postępowań wpadkowych.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oddalenia apelacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 520 § 1 k.p.c. w sprawach nieprocesowych jest zasadą. Brak sytuacji wyjątkowej uzasadniającej zmianę orzeczenia o kosztach. Charakter dyskrecjonalny art. 520 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Obciążenie wnioskodawczyni kosztami opłaty sądowej od apelacji.
Godne uwagi sformułowania
sprawa o zasiedzenie toczy się w postępowaniu nieprocesowym art. 520 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Jan Kremer
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie orzekania o kosztach w sprawach o zasiedzenie i innych sprawach nieprocesowych, stosowanie art. 520 § 1 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań nieprocesowych i orzekania o kosztach w ich ramach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej związanej z kosztami postępowania w sprawie o zasiedzenie, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
“Kto płaci za proces o zasiedzenie? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasadę.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 102/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z wniosku K. O. przy uczestnictwie Gminy Miasta R. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…), punkt III oddala zażalenie, orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania zażaleniowego związane ze swoim udziałem w sprawie. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie III postanowienia z 20 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w R. orzekł, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. Wskazanym postanowieniem uwzględniono częściowo apelację uczestnika postępowania, gdyż zmieniono oznaczenie daty, z którą nastąpiło zasiedzenie. 2 W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zażądał jego zmiany przez obciążenie wnioskodawczyni poniesioną przez niego opłatą sądową od apelacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono także w wyniku odpowiednio zastosowanego art. 520 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI