I CZ 102/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania w sprawie o zasiedzenie, utrzymując zasadę, że każdy ponosi koszty związane ze swoim udziałem.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. dotyczące kosztów postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd Okręgowy orzekł, że każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem, stosując art. 520 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał, że przepis ten ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę w sprawach nieprocesowych, a brak było podstaw do jego zmiany.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2010 r. rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd Okręgowy, orzekając w punkcie III swojego postanowienia, ustalił, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, powołując się na art. 520 § 1 k.p.c. i wskazując, że sprawa toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. Uczestnik postępowania wniósł zażalenie, domagając się zmiany postanowienia w zakresie kosztów, aby obciążyć wnioskodawczynię opłatą sądową od apelacji. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, uznał zażalenie za bezzasadne. W uzasadnieniu wskazano, że art. 520 § 1 k.p.c., zastosowany w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę orzekania o kosztach w sprawach nieprocesowych. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, która wymagałaby ingerencji wyższej instancji, dlatego oddalił zażalenie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono również na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd wyższej instancji może kontrolować trafność zastosowania art. 520 § 1 k.p.c., jednak zmiana orzeczenia o kosztach powinna być wyjątkowa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 520 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i ustanawia zasadę w sprawach nieprocesowych. Choć jego zastosowanie podlega kontroli, zmiana orzeczenia o kosztach jest dopuszczalna tylko w wyjątkowych sytuacjach, których w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. O. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Gmina Miasta R. | organ_państwowy | uczestnik postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 520 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustanawia zasadę, że w sprawach nieprocesowych każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem. Ma charakter dyskrecjonalny.
Pomocnicze
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 520 § 1 k.p.c. w sprawach nieprocesowych ustanawia zasadę ponoszenia kosztów przez każdego uczestnika. Brak wyjątkowych okoliczności uzasadniających zmianę orzeczenia o kosztach przez sąd wyższej instancji.
Odrzucone argumenty
Obciążenie wnioskodawczyni opłatą sądową od apelacji uczestnika postępowania.
Godne uwagi sformułowania
art. 520 § 1 k.p.c. ... ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
przewodniczący, sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Jan Kremer
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad ponoszenia kosztów w sprawach nieprocesowych, w szczególności w sprawach o zasiedzenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki spraw nieprocesowych i zasady z art. 520 § 1 k.p.c.; nie dotyczy spraw procesowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania w sprawach nieprocesowych, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.
“Kto płaci za proces o zasiedzenie? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CZ 102/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z wniosku K. O. przy uczestnictwie Gminy Miasta R. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…), punkt III oddala zażalenie, orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania zażaleniowego związane ze swoim udziałem w sprawie. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie III postanowienia z 20 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w R. orzekł, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. Wskazanym postanowieniem uwzględniono częściowo apelację uczestnika postępowania, gdyż zmieniono oznaczenie daty, z którą nastąpiło zasiedzenie. 2 W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zażądał jego zmiany przez obciążenie wnioskodawczyni poniesioną przez niego opłatą sądową od apelacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono także w wyniku odpowiednio zastosowanego art. 520 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI