I CSK 979/14

Sąd Najwyższy2015-07-29
SNCywilnezobowiązaniaŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyumowa przedwstępnawarunekdopuszczalność umowyorzecznictwokoszty postępowania

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie dotyczącej zobowiązania do złożenia oświadczenia woli lub zapłaty. Pozwany powołał się na oczywistą zasadność skargi oraz istotne zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku. Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 398^9 § 1 k.p.c., a kwestia dopuszczalności umowy przedwstępnej z warunkiem nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, w związku z czym odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Karola Weitza rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Celem postępowania było ustalenie, czy skarga kasacyjna powinna zostać przyjęta do rozpoznania. Zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany argumentował, że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona oraz że dotyczy ona istotnego zagadnienia prawnego związanego z dopuszczalnością zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku. Sąd Najwyższy stwierdził, że oczywista zasadność skargi oznacza, iż podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy. Analiza wniosku pozwanego nie wykazała oczywistej zasadności skargi. Ponadto, sąd uznał, że kwestia dopuszczalności zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku w rozumieniu art. 89 k.c. nie budzi wątpliwości w judykaturze, powołując się na wcześniejsze orzeczenia Sądu Najwyższego. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. Orzeczono również o kosztach postępowania, przyznając wynagrodzenie pełnomocnikowi pozwanemu z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kwestia dopuszczalności zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku w rozumieniu art. 89 k.c. nie budzi w judykaturze wątpliwości.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne podniesione przez skarżącego nie jest istotne, ponieważ zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie. Powołano się na wcześniejsze wyroki Sądu Najwyższego, które potwierdzają dopuszczalność zawierania umów przedwstępnych z zastrzeżeniem warunku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznapowód
T. S.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadku braku przesłanek określonych w § 1, Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.c. art. 89

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący warunku w czynnościach prawnych, który był przedmiotem analizy w kontekście umowy przedwstępnej.

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Cel wymagania przewidzianego w tym przepisie może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna orzekania o kosztach postępowania w postępowaniu kasacyjnym.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2, § 19 i § 20

Podstawa prawna ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnego zagadnienia prawnego. Brak oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Kwestia dopuszczalności umowy przedwstępnej z warunkiem jest ugruntowana w orzecznictwie.

Odrzucone argumenty

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku.

Godne uwagi sformułowania

Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań. Bliższa analiza uzasadnienia wniosku pozwanego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga ta jest – w przedstawionym rozumieniu – oczywiście uzasadniona. Kwestia dopuszczalności zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku w rozumieniu art. 89 k.c. nie budzi w judykaturze wątpliwości.

Skład orzekający

Karol Weitz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku przesłanek formalnych, w szczególności braku oczywistej zasadności i istotnego zagadnienia prawnego. Potwierdzenie ugruntowanego stanowiska w sprawie dopuszczalności umów przedwstępnych z warunkiem."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, co jest standardową procedurą w Sądzie Najwyższym. Zagadnienie prawne dotyczące umów przedwstępnych jest już ugruntowane w orzecznictwie.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CSK 979/14
POSTANOWIENIE
Dnia 29 lipca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz
w sprawie z powództwa M. S.
‎
przeciwko T. S.
‎
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli ewentualnie zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 lipca 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt VI ACa 482/13,
1.   odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adwokat M.S., od Skarbu
‎
Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie, kwotę 2700 zł
‎
(dwa tysiące siedemset złotych), podwyższoną
‎
o stosowną kwotę stawki podatku od towarów i usług,
‎
tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną
‎
udzieloną pozwanemu z urzędu w postępowaniu
‎
kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r. Pozwany powołał się na oczywistą zasadność swojej skargi kasacyjnej mającą wynikać z naruszenia określonych w niej przepisów postępowania i  przepisów prawa materialnego, jak również na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, czy umowa przedwstępna, w tym poprzedzająca ostateczną umowę mającą za przedmiot przeniesienie własności nieruchomości, może zostać zawarta z zastrzeżeniem warunku.
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze
prima facie
zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań.
Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut oka, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Bliższa analiza
uzasadnienia wniosku pozwanego o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga ta jest – w przedstawionym rozumieniu – oczywiście uzasadniona.
Gdy chodzi o pytanie, które sformułował pozwany i które jego zdaniem jest zagadnieniem prawnym, to stwierdzić należy, że kwestia dopuszczalności zawarcia umowy przedwstępnej z zastrzeżeniem warunku w rozumieniu art. 89 k.c. nie budzi w judykaturze wątpliwości (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 1998 r., I  CKN 683/97, OSP 1999, nr 1, poz. 8; z dnia 8 marca 2007 r., III CZP 3/07, OSNC 2008, nr 2, poz. 15, z dnia 3 lutego 2011 r., I CSK 282/10, nie publ.).
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c., jak również § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.  U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI