I CSK 96/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając, że nie wykazał on przesłanek wymaganych do jej uwzględnienia, w szczególności braku rozbieżności w orzecznictwie.
Bank złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jego rozpoznania z uwagi na rzekome wątpliwości interpretacyjne i rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki przyjęcia skargi, stwierdził, że bank nie wykazał istnienia takich wątpliwości ani rozbieżności, a podnoszone kwestie prawne zostały już rozstrzygnięte w uchwałach i wyrokach Sądu Najwyższego oraz TSUE. W związku z tym Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez Bank spółkę akcyjną w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie. Sąd Okręgowy ustalił, że nie istnieje stosunek prawny na podstawie umowy kredytu budowlano-hipotecznego i zasądził od banku na rzecz powodów kwotę 118 522,21 zł wraz z odsetkami. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, zasądzając dodatkowo odsetki za wcześniejszy okres. Bank w skardze kasacyjnej powołał się na przesłankę przedsądu z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c., wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym rozwojowi prawa i jednolitości orzecznictwa, a instytucja przedsądu ma na celu selekcję spraw. Sąd podkreślił, że powołanie się na przesłankę rozbieżności w orzecznictwie wymaga szczegółowego wykazania tych rozbieżności i analizy. W ocenie Sądu Najwyższego, bank nie wykazał spełnienia tej przesłanki, a podnoszone problemy prawne dotyczące umowy kredytu zostały już rozstrzygnięte w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego i wyroku TSUE. W związku z tym Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od banku na rzecz powodów koszty postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie wykazano istnienia poważnych wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności w orzecznictwie, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że bank nie wykazał spełnienia przesłanki z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c., ponieważ podnoszone kwestie prawne dotyczące umowy kredytu zostały już rozstrzygnięte w uchwale składu całej Izby Cywilnej SN, licznych wyrokach SN oraz wyroku TSUE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
M.H. i R.H.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.H. | osoba_fizyczna | powód |
| R.H. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wykładnia przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów jest jedną z przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada odpowiedzialności za wynik postępowania w zakresie kosztów.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Odpowiednie stosowanie przepisów o postępowaniu apelacyjnym do postępowania przed Sądem Najwyższym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania przez bank przesłanki z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c. (poważne wątpliwości interpretacyjne i rozbieżności w orzecznictwie). Podnoszone kwestie prawne zostały już rozstrzygnięte w uchwale SN, wyrokach SN oraz wyroku TSUE.
Odrzucone argumenty
Argumentacja banku dotycząca potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398^9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.
Skład orzekający
Jacek Grela
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu niewykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c., zwłaszcza w kontekście istnienia wcześniejszych orzeczeń SN i TSUE rozstrzygających podobne kwestie prawne."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i oceny przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na szczegółowe omówienie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest kluczowe w praktyce.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i błędy banków.”
Dane finansowe
WPS: 118 522,21 PLN
kwota główna: 118 522,21 PLN
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 96/25 POSTANOWIENIE 25 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 25 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M.H. i R.H. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 maja 2024 r., V ACa 2003/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz M.H. i R.H. po 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił, że nie istnieje stosunek prawny na podstawie umowy kredytu budowlano-hipotecznego z 18 lipca 2002 r. zawartej pomiędzy Bankiem1 spółką akcyjną w K. poprzednikiem prawnym Banku spółką akcyjną w W. a R.H. i M.H.; zasądził od pozwanego na rzecz powodów łącznie 118 522,21 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 1 lipca 2022 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Wyrokiem z 28 maja 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie zmienił ww. wyrok w ten sposób, że zasądził dodatkowo od pozwanego na rzecz powodów łącznie odsetki ustawowe za opóźnienie od wskazanej w punkcie drugim tego wyroku kwoty za okres od 27 marca 2020 r. do 30 czerwca 2022 r. oraz oddalił apelację pozwanego. W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. Zdaniem skarżącego w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I CSK 111/08). Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie spełniona została któraś z przesłanek przyjęcia sprawy do rozpoznania, a przedstawione problemy prawne, dotyczące umowy kredytu, zostały już rozstrzygnięte w uchwale składu całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 i wyrokach Sądu Najwyższego: z 18 maja 2022 r. , II CSKP 972/22; z 18 maja 2022 r., II CSKP 1030/22; z 17 marca 2022 r., II CSKP 474/22; 17 stycznia 2024 r., II CSKP 1889/22 i z 6 marca 2024 r., II CSKP 2223/22 oraz w wyroku TSUE z 8 września 2022 r. (C-80/21, C-81/21, C-82/21, Deutsche Bank Polska i Bank Millennium). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. Jacek Grela [S.J.] [SOP]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę