I CSK 875/26

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargi kasacyjne K.R. i J.R. oraz Banku S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2025 r. w sprawie o ustalenie i zapłatę. Pozwany bank w swojej skardze kasacyjnej podniósł szereg zagadnień prawnych dotyczących klauzul w umowach kredytów hipotecznych indeksowanych walutą obcą oraz potrzebę wykładni przepisów. Sąd Najwyższy, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, podkreślił, że podstawą przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest istnienie istotnego zagadnienia prawnego, które nie zostało jeszcze rozwiązane lub jest przedmiotem rozbieżności orzeczniczej. Wskazał, że w ostatnich latach ukształtowała się jednolita linia orzecznicza dotycząca tzw. „kredytów frankowych”, podsumowana uchwałą całej izby III CZP 25/22 z dnia 25 kwietnia 2024 r., która ma moc zasady prawnej. Uchwała ta rozstrzygnęła kluczowe kwestie, takie jak skutki uznania klauzuli za niedozwoloną, możliwość zastąpienia jej innym kursem, konsekwencje dla ważności umowy w pozostałym zakresie, powstanie roszczeń o zwrot nienależnego świadczenia oraz początek biegu terminu przedawnienia. W związku z tym, że skarżący bank nie przedstawił nowych problemów prawnych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia jego skargi do rozpoznania. Jednocześnie Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną powodów. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie przepisów k.p.c. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający