I CSK 840/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona przesłanek ustawowych, a kwestia odsetek od niespłaconego kredytu została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego.
Powód T.O. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie o zapłatę i ustalenie przeciwko Bankowi S.A. Skarga dotyczyła oddalenia powództwa o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty kredytu w CHF. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na brak spełnienia przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości w orzecznictwie, gdyż kwestia odsetek od niespłaconego kredytu została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez powoda T.O. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 26 września 2023 r. Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę i ustalenie przeciwko Bankowi S.A. w W. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda T.O. kwotę 99 193,77 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo i apelację. Powód T.O. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej oddalenia powództwa o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od wskazanej kwoty za okres od dnia następującego po dniu doręczenia pozwu do 2 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadniono to tym, że skarga nie spełniała przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie istniało istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy wskazał, że kwestia braku podstawy prawnej do żądania odsetek od niespłaconego kredytu w przypadku uznania postanowień umowy za niedozwolone została już rozstrzygnięta w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22). W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził od powoda T.O. na rzecz pozwanego Banku S.A. koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kwestia odsetek od niespłaconego kredytu w przypadku uznania postanowień umowy za niedozwolone została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego (III CZP 25/22), co wyklucza potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości w orzecznictwie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Bank spółka akcyjna w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.O. | osoba_fizyczna | powód |
| E.O. | osoba_fizyczna | powód |
| T.O. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1-1^1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania, w szczególności nie zachodzi potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości w orzecznictwie, gdyż kwestia odsetek od niespłaconego kredytu została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego (III CZP 25/22).
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności w sprawach dotyczących kredytów walutowych i odsetek od niespłaconych środków, gdy kwestia ta została już rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy i odnosi się do stanu prawnego po uchwale III CZP 25/22.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii odsetek od kredytów walutowych i procedury kasacyjnej, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie bankowym i cywilnym.
“Sąd Najwyższy zamyka drogę do kasacji w sprawie odsetek od kredytu CHF – co to oznacza dla konsumentów?”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 2700 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 840/24 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Ewa Stefańska na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.O., E.O. i T.O. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej T.O. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 26 września 2023 r., I ACa 662/22, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powoda T.O. na rzecz pozwanego Banku S.A. w W. 2700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. [AG] UZASADNIENIE Wyrokiem z 26 września 2023 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprawy z powództwa A.O., E.O. i T.O. przeciwko Bankowi S.A. w W. o zapłatę i ustalenie, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 22 czerwca 2022 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda T.O. kwotę 99 193,77 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 3 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty i oddalił powództwo w pozostałym zakresie (punkt I), oddalił apelację w pozostałej części (punkt II) i orzekł o kosztach postępowania (punkt III). Powód T.O. wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części zmieniającej wyrok Sądu pierwszej instancji poprzez oddalenie w stosunku do powoda T.O. powództwa o zasądzenie na jego rzecz odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 99 193,77 CHF za okres od dnia następującego po dniu doręczeniu pozwu pozwanemu (28 kwietnia 2020 r.) do 2 sierpnia 2023 r. W odpowiedzi pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał na potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości w orzecznictwie. Powołanie się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, że określony przepis prawa lub zespół tych przepisów, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w judykaturze w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. m.in. postanowienia SN z 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07). Bliższa analiza wniosku nie pozwoliła uznać, aby w sprawie wystąpiła powołana przyczyna kasacyjna. W orzecznictwie Sądu Najwyższego rozstrzygnięto, że jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia (zob. uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22). Z tych względów, na podstawie art. 398 9 § 2, art. 98 § 1-1 1 , art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. ag [r.g.]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI