I CSK 81/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie dotyczącej zwolnienia z opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste wniesione jako aport do spółki.
Sprawa dotyczyła możliwości zwolnienia użytkownika wieczystego z opłaty rocznej, gdy prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione jako rekompensata za mienie odebrane Archidiecezji, a następnie wniesione jako aport do spółki. Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów przyjęcia do rozpoznania, mimo że zagadnienie prawne jest interesujące, ze względu na kazuistyczny charakter sprawy i brak wykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Kluczowe zagadnienie prawne dotyczyło możliwości zwolnienia użytkownika wieczystego z opłaty rocznej, gdy prawo użytkowania wieczystego zostało pierwotnie ustanowione na rzecz Archidiecezji jako rekompensata za mienie odebrane w okresie powojennym, a następnie wniesione jako aport do spółki. Sąd Najwyższy przyznał, że problem jest interesujący i potencjalnie przyczyniłby się do rozwoju porządku prawnego, zwłaszcza w kontekście określenia charakteru aportów wnoszonych przez podmioty korzystające z ulg. Niemniej jednak, Sąd Apelacyjny wydał trafne orzeczenie, a argumentacja skargi kasacyjnej okazała się nieprzekonująca. Sąd Najwyższy podkreślił silnie kazuistyczny i sytuacyjny charakter sprawy, wskazując, że odmienna struktura właścicielska lub sposób wnoszenia aportów mogą znacząco wpływać na wnioski. Ponieważ nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność skargi), Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził koszty postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania, co pośrednio oznacza brak podstaw do uwzględnienia argumentacji pozwanej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mimo interesującego charakteru zagadnienia prawnego, sprawa ma silnie kazuistyczny charakter, a argumentacja skargi kasacyjnej nie była wystarczająca do spełnienia przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prezydent W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skarb Państwa - Prezydent W. | organ_państwowy | powód |
| C. [...] sp. z o.o. | spółka | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argumentacja pozwanej dotycząca możliwości zwolnienia z opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste wniesione jako aport.
Godne uwagi sformułowania
prawo użytkowania wieczystego zostało wniesione jako aport do spółki sprawa ma przy tym bez wątpienia silnie kazuistyczny i sytuacyjny charakter
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących użytkowania wieczystego wniesionego jako aport, zwłaszcza gdy pierwotne prawo wynikało z rekompensaty za mienie odebrane."
Ograniczenia: Orzeczenie nie rozstrzyga meritum sprawy, a jedynie odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. Wnioski mogą być specyficzne dla konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa porusza ciekawy problem prawny związany z użytkowaniem wieczystym i jego wnoszeniem jako aportu, co ma znaczenie dla obrotu gospodarczego i interpretacji przepisów dotyczących rekompensat za mienie.
“Czy aport użytkowania wieczystego z rekompensaty za mienie zwalnia z opłat? SN odmawia odpowiedzi.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 81/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta W. przeciwko C. […] sp. z o.o. z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt I ACa […] , 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza s prawa dotyczy możliwości zwolnienia użytkownika wieczystego z opłaty rocznej - w sytuacji, w której prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione na rzecz Archidiecezji […] jako rekompensata za mienie odebrane jej w okresie powojennym. Prawo użytkowania wieczystego zostało wniesione jako aport do spółki – która z formalnego punktu widzenia pozostaje podmiotem odrębnym od Archidiecezji […]. Doprowadziło to do powstania pytania o możliwość dalszego korzystania przez spółkę ze zwolnienia od opłaty rocznej, które pierwotnie przysługiwało Archidiecezji […]. Problem ten jest bez wątpienia interesujący i nie był jak dotąd bezpośrednio przedmiotem wyjaśnień w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Z tego punktu widzenia, rozpoznanie skargi kasacyjnej mogłoby w poważniejszym stopniu przyczynić się do rozwoju porządku prawnego. W szczególności, mogłoby to pozwolić na bardziej precyzyjne określenie charakteru aportów wnoszonych do spółek przez podmioty, które korzystają z różnego rodzaju ulg i przywilejów ekonomicznych (jak ma to miejsce w omawianej sprawie). Równocześnie jednak orzeczenie Sądu Apelacyjnego wydaje się w pełni trafne – a argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej nieprzekonująca. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia pozostaje spójne zarówno co do swojej konstrukcji – jak i co do ostatecznego rezultatu. Sprawa ma przy tym bez wątpienia silnie kazuistyczny i sytuacyjny charakter. Skarga kasacyjna została dość silnie powiązana z okolicznościami faktycznymi sprawy i jej wyjaśnienie może przyczynić się w przeważającej mierze do rozstrzygnięcia wyłącznie konkretnej sprawy). Odmienna struktura właścicielska innych spółek lub odmienny sposób wnoszenia do nich aportów mogą w poważny sposób zmieniać wnioski możliwe do wyciągnięcia na tle spraw o ten sam typ roszczeń z tytułu użytkowania wieczystego. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. ke
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI