I CSK 796/10

Odpowiedź sądu

Tak, reklama wprowadzająca w błąd i naruszająca dobre obyczaje może wypełniać hipotezę przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, jednak do dochodzenia roszczeń konieczne jest wykazanie naruszenia lub zagrożenia interesu przedsiębiorcy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że reklama naruszająca dobre obyczaje i wprowadzająca w błąd co do ceny i warunków usługi wypełnia przesłanki z art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jednakże, zgodnie z art. 18 ust. 1 tej ustawy, przedsiębiorca może dochodzić roszczeń tylko wtedy, gdy jego interes został zagrożony lub naruszony. W tej sprawie powód nie wykazał takiego zagrożenia, a ponadto kampania reklamowa została zakończona, co czyniło dochodzenie roszczeń bezprzedmiotowym.

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli cel roszczenia (zaniechanie działań) został już osiągnięty poprzez zaprzestanie przez pozwanego spornych działań, uwzględnienie powództwa staje się bezprzedmiotowe.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy zauważył, że kampania reklamowa, która była przedmiotem sporu, została zakończona przed zamknięciem rozprawy przez Sąd pierwszej instancji. W związku z tym, powód osiągnął cel, którego domagał się w pozwie (zaniechanie działań), co sprawiło, że dalsze rozpatrywanie sprawy pod kątem uwzględnienia roszczenia stało się bezprzedmiotowe.

Odpowiedź sądu

Pojęcie "interesu" należy rozumieć szeroko, a "zagrożenie" nie musi być pewne, ale nie może być tylko hipotetyczne; musi być skonkretyzowane co do realności wystąpienia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że interes przedsiębiorcy obejmuje zarówno stan już ukształtowany, jak i przyszłe korzyści. Zagrożenie interesu nie wymaga udowodnienia pewności wystąpienia szkody, ale musi być skonkretyzowane co do realności, a nie tylko hipotetyczne. Wystarczające jest przedstawienie faktów i dowodów wskazujących na naruszenie zasad konkurencji, a ocena realności zagrożenia należy do sądu.