II CSK 445/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona wymogów formalnych i merytorycznych.
Sprawa dotyczyła wpisu hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej na lokalu mieszkalnym wyodrębnionym z nieruchomości spółdzielni mieszkaniowej. Sąd Najwyższy w poprzednim orzeczeniu wykluczył objęcie takiej hipoteki lokalu. W skardze kasacyjnej podniesiono wątpliwości co do ponownej oceny przesłanek wpisu hipoteki. Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek do przyjęcia jej do rozpoznania, ponieważ rozstrzygnięcia SN są ostateczne, a postępowanie miało inny przedmiot niż poprzednie, co wyklucza zasadę ne bis in idem.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. dotyczącego wpisu hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej na lokalu mieszkalnym. Sprawa wywodziła się z wcześniejszego orzeczenia Sądu Najwyższego (II CSK 298/19), które odstępując od wcześniejszego poglądu, wykluczyło objęcie takiej hipoteki lokalu wydzielonego z nieruchomości spółdzielni mieszkaniowej. Skarga kasacyjna kwestionowała ponowną ocenę przesłanek wpisu hipoteki, powołując się na wątpliwości związane z orzeczeniem II CSK 349/13. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na trzy zasadnicze powody: ostateczność rozstrzygnięć SN w postępowaniu kasacyjnym, niezależny przedmiot postępowania II CSK 298/19 od II CSK 349/13 (co wyklucza zasadę ne bis in idem), oraz ograniczone zastosowanie art. 398^20 k.p.c. do konkretnego postępowania. Sąd uznał, że skarga nie wykazała żadnej z przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym są ostateczne i nie mogą być weryfikowane w innym postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że postępowanie kasacyjne ma na celu ostateczne rozstrzygnięcie sprawy, a ponowna ocena przesłanek wpisu hipoteki w kolejnym postępowaniu kasacyjnym byłaby sprzeczna z jego charakterem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Uczestnicy postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. z siedzibą w R. (Księstwo Liechtenstein), obecnie M. w likwidacji z siedzibą w R. (Księstwo Liechtenstein) | spółka | wnioskodawca |
| E. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| G. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. W. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^20
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy związania sądu powszechnego wykładnią dokonaną przez Sąd Najwyższy w konkretnym postępowaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym są ostateczne i nie mogą być weryfikowane w innym postępowaniu kasacyjnym. Postępowanie w sprawie II CSK 298/19 miało niezależny przedmiot od postępowania w sprawie II CSK 349/13, co wyklucza zastosowanie zasady ne bis in idem. Związanie sądu powszechnego wykładnią SN (art. 398^20 k.p.c.) dotyczy wyłącznie konkretnego postępowania.
Odrzucone argumenty
Wątpliwości związane z istotą rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w sprawie II CSK 298/19. Kwestia ponownej oceny przesłanek wpisu hipoteki stwierdzonych przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 lutego 2014 r., II CSK 349/13.
Godne uwagi sformułowania
Rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym są ostateczne i nie mogą być weryfikowane następnie w innym postępowaniu kasacyjnym. Postępowanie w sprawie II CSK 298/19 miało niezależny przedmiot od postępowania w sprawie II CSK 349/13, a tym samym bez wątpienia nie ma w tym zakresie zastosowania reguła ne bis in eadem. Związanie sądu powszechnego wykładnią dokonaną przez Sąd Najwyższy, o którym mowa w art. 398^20 k.p.c., dotyczy wyłącznie konkretnego postępowania, w którym wniesiono skargę kasacyjną, nie zaś wszelkich przyszłych postępowań mających za przedmiot daną rzecz czy prawo.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ostateczności orzeczeń Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym i ograniczeń w ponownej weryfikacji tych rozstrzygnięć."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wpisu hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej na lokalu wyodrębnionym z nieruchomości spółdzielni mieszkaniowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem rzeczowym i postępowaniem cywilnym, ponieważ precyzuje zasady dotyczące ostateczności orzeczeń Sądu Najwyższego i ograniczeń w ponownej weryfikacji spraw.
“Czy Sąd Najwyższy może zmienić własne zdanie? Kluczowe zasady postępowania kasacyjnego.”
Dane finansowe
WPS: 27 958 907,5 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt II CSK 445/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku M. z siedzibą w R. (Księstwo Liechtenstein), obecnie M. w likwidacji z siedzibą w R. (Księstwo Liechtenstein) przy uczestnictwie E. W., G. W. i J. W. o wpis hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej w kwocie 27.958.907,50 zł w dziale IV księgi wieczystej nr […], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 maja 2020 r., sygn. akt VII Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa dotyczy wpisu hipoteki przymusowej łącznej kaucyjnej na nieruchomości (lokalu mieszkalnym) wyodrębnionej z nieruchomości spółdzielni mieszkaniowej obciążonej tą hipoteką. Zaskarżone orzeczenie Sądu drugiej instancji zostało wydane w następstwie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2019 r., II CSK 298/19, w którym - odstępując od swojego wcześniejszego poglądu - Sąd Najwyższy wykluczył objęcie hipoteką przymusową łączną kaucyjną lokalu stanowiącego odrębny przedmiot własności, wydzielonego z nieruchomości spółdzielni mieszkaniowej (pośrednio opowiadając się tym samym przeciwko obciążaniu właścicieli lokali - bez ich wyraźnej woli - odpowiedzialnością rzeczową za długi spółdzielni). W skardze kasacyjnej wskazano na wątpliwości związane z istotą rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, a przede wszystkim z pytaniem, czy orzeczenie to nie dokonuje ponownej oceny przesłanek wpisu hipoteki stwierdzonych przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 lutego 2014 r., II CSK 349/13. Zagadnienia sformułowane w skardze kasacyjnej wydają się oczywiście niezasadne z trzech zasadniczych powodów. Rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym są ostateczne i nie mogą być weryfikowane następnie w innym postępowaniu kasacyjnym (a do przeprowadzenia takiej weryfikacji zmierza w istocie skarga kasacyjna). Postępowanie w sprawie II CSK 298/19 miało niezależny przedmiot od postępowania w sprawie II CSK 349/13, a tym samym bez wątpienia nie ma w tym zakresie zastosowania reguła ne bis in eadem . Związanie sądu powszechnego wykładnią dokonaną przez Sąd Najwyższy, o którym mowa w art. 398 20 k.p.c., dotyczy wyłącznie konkretnego postępowania, w którym wniesiono skargę kasacyjną, nie zaś wszelkich przyszłych postępowań mających za przedmiot daną rzecz czy prawo. Z tych powodów nie można stwierdzić, by wniesiona skarga kasacyjna była w jakimkolwiek stopniu uzasadniona, a tym samym, by występowały na jej tle przesłanki przyjęcia do rozpoznania. Odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona po terminie, tym samym brak podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego . W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI