I CSK 69/22

SN
Sygn. akt I CSK 69/22
POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z wniosku A.  Ż.
‎
z udziałem M. Ż.
‎
o zniesienie współwłasności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 kwietnia 2022 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Okręgowego w B.
‎
z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II Ca (…),
odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek wnioskodawcy o  zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Stosownie do art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i  zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398
6
§ 2 k.p.c.
in medio
oraz art. 398
6
§ 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 398
4
§ 1 k.p.c.
Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana i  nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi. Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione. Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 398
4
§ 1 k.p.c. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu stosownie do art. 398
6
§ 2 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15, nie publ.; z dnia 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15, nie publ.). Bezwzględnym wymaganiem jest, żeby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i  zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane; brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13, nie publ.; z dnia 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16, nie  publ.).
Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie nie spełnia tego wymagania, gdyż brak jest korelacji pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w części, natomiast wniosek o uchylenie dotyczy całego postanowienia.
Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c.
W niniejszej sprawie brak było podstaw do przyznania kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnikowi wnioskodawcy. Wniosek ten, zgłoszony w  odpowiedzi na skargę, został powiązany z wnioskiem o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie z wnioskiem o oddalenie skargi. Takie rozstrzygnięcie w sprawie nie zapadło, a podzielić należy prezentowany w  orzecznictwie pogląd, że nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o przyznanie tych kosztów  połączyła ze wskazanymi przez siebie - innymi - postulowanymi rozstrzygnięciami. Pełnomocnik wnioskodawczyni nie wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej, a takie rozstrzygnięcie zapadło w niniejszej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 11 stycznia 2002 r., sygn. akt III CKN 563/01, nie publ. i z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II CSK 112/12, nie publ.).