I CSK 660/15

Sygn. akt I CSK 660/15
POSTANOWIENIE
Dnia 23 czerwca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa Z. Z.
‎
przeciwko U.  S.A. w Ł.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt VI ACa 1254/14,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800
‎
(tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
‎
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnemu z dnia 27 maja 2015 r. naruszenie art. 328 § 2 k.p.c., art. 65, 385 § 2, art. 435 i 436 k.c. oraz art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U.2013.950 ze zm.), a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych, sprowadzających się do wyjaśnienia pojęcia „ruchu pojazdu” w kontekście postanowienia OWU AC, wyłączającego odpowiedzialność ubezpieczyciela za szkody wyrządzone przez ubezpieczonego „wskutek uszkodzenia silnika w wyniku zassania do niego wody w pojeździe będącym w ruchu”.
‎
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestie podniesione przez powoda - któremu ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z powodu szkody polegającej na zablokowaniu silnika w ubezpieczonym samochodzie, powstałej po wjechaniu, podczas dużych opadów deszczu, do zalanego wodą, do wysokości kolan, tunelu, i zatrzymaniu się bez wyłączania silnika, z chwilą powstania fali spowodowanej ruchem innego pojazdu - nie są takimi zagadnieniami. Przyjęta przez Sąd Apelacyjny wykładnia wskazanego postanowienia OWU AC, według której samochód powoda znajdował się w ruchu w rozumieniu tego postanowienia w chwili powstania szkody, nie budzi wątpliwości w świetle wynikających z art. 65 k.c. reguł wykładni, właściwych w odniesieniu do ogólnych warunków umów. W  szczególności pozostaje ona w zgodzie z celem tego postanowienia oraz utrwalonym w orzecznictwie rozumieniem „ruchu pojazdu” w zakresie odpowiedzialności odszkodowawczej (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19  grudnia 2013 r., II CSK 157/13).
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398
21
k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490), a także § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22  października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804).
db