I CSK 647/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania z powodu braku przesłanek formalnych, uznając, że nie zachodzi istotne zagadnienie prawne ani oczywista zasadność skarg.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargi kasacyjne pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Skarżący podnosili kwestie związane z pojęciem wymaganej decyzji administracyjnej w kontekście ustawy o zamówieniach publicznych oraz zarzucali naruszenie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących przedawnienia. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg do rozpoznania, stwierdzając, że nie spełniają one wymogów formalnych określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., a podnoszone zagadnienia prawne nie uzasadniają przyjęcia skargi, zwłaszcza że dotyczą one nieobowiązującego już stanu prawnego lub są gołosłowne.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargi kasacyjne wniesione przez pozwanych J. K. i J. F. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. Podstawą prawną dla takiej decyzji był art. 398^9 § 1 k.p.c., który stanowi, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, zachodzi nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy uznał, że żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Skarżący J. K. podniósł zagadnienie prawne dotyczące interpretacji pojęcia wymaganej decyzji administracyjnej w kontekście ustawy o zamówieniach publicznych, jednak Sąd Najwyższy stwierdził, że zagadnienie to zostało sformułowane w oderwaniu od interesu publicznego i dotyczy nieobowiązującego już stanu prawnego, co czyni jego wykładnię jedynie historyczną. Skarga J. F. została uznana za niezasadną, a zarzuty naruszenia art. 65 i 362 k.c. za gołosłowne i polemiczne, pozostające w oderwaniu od ustaleń faktycznych sądów niższych instancji. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna nie może zmierzać do odmiennych ustaleń prawnych na tle własnej oceny materiału dowodowego. W konsekwencji, na mocy art. 398^9 § 1 k.p.c. a contrario, odmówiono przyjęcia skarg do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c., zasądzając od pozwanych na rzecz Skarbu Państwa (Prokuratorii Generalnej) kwoty po 2700 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zagadnienie to nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zwłaszcza że dotyczy nieobowiązującego już stanu prawnego i nie wykazano jego znaczenia dla interesu publicznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne zostało sformułowane w kontekście okoliczności faktycznych sprawy i nie wykazano, dlaczego jego rozstrzygnięcie miałoby mieć znaczenie dla interesu publicznego. Dodatkowo, zagadnienie dotyczy stanu prawnego, który od wielu lat nie obowiązuje.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skarb Państwa - [...] Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w [...] | organ_państwowy | powód |
| J. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| J. F. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K. W. | inne | interwenient uboczny |
| Towarzystwo Ubezpieczeń [...] S.A. w W. | spółka | interwenient uboczny |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
u.z.p. art. 72 § ust. 2 pkt 2
Ustawa o zamówieniach publicznych
Dotyczy pojęcia wymaganej decyzji administracyjnej.
k.c. art. 65
Kodeks cywilny
Dotyczy wykładni oświadczeń woli.
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
Dotyczy możliwości miarkowania odszkodowania.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad zasądzania kosztów postępowania.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak spełnienia przesłanek formalnych do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c. Podniesione zagadnienie prawne dotyczy nieobowiązującego stanu prawnego i nie ma znaczenia dla interesu publicznego. Zarzuty naruszenia przepisów k.c. są gołosłowne i polemiczne, a skarga kasacyjna zmierza do odmiennych ustaleń faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. przedstawione zagadnienie dotyczy stanu prawnego już od wielu lat nieobowiązującego ewentualna wykładnia dokonana przez Sąd Najwyższy miałaby już znaczenie historyczne Zarzuty naruszenia w szczególności art. 65 i 362 k.c. są gołosłowne, mają charakter polemiczny i pozostają w oderwaniu od poczynionych i wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych obu Sądów meriti. Skarga kasacyjna zmierza zaś do poczynienia odmiennych ustaleń prawnych na tle własnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Jest to zaś niedopuszczalne w toku postępowania kasacyjnego.
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty przyjmowania skarg kasacyjnych do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności brak spełnienia wymogów formalnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nieobowiązującego już stanu prawnego w zakresie zamówień publicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i dotyczy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku przesłanek formalnych, co czyni je mało interesującym dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 647/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - […] Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w […] przeciwko J. K. i J. F. z udziałem interwenientów ubocznych: po stronie pozwanego J. K. – K. W. i po stronie pozwanego J. F. - Towarzystwa Ubezpieczeń […] S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., na skutek skarg kasacyjnych pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania; zasądza od pozwanych J. K. i J. F. na rzecz Skarbu Państwa (Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa) po 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie obydwu wniesionych skarg kasacyjnych do rozpoznania. Skarżący J. K. opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które sprowadza się do wyjaśnienia kwestii, czy pojęcie wymaganej decyzji administracyjnej określone w art. 72 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych odnosi się także do decyzji o pozwoleniu na budowę, czy też dotyczy jedynie decyzji wydawanych przez prezesa UZP na podstawie ustawy o zamówieniach publicznych. Skarżący J. F. wskazuje zaś w odniesieniu do swojej skargi na jej oczywistą zasadność. Stanowisk żadnej ze stron skarżących nie sposób jednak podzielić. Przedstawione przez skarżącego J. K. zagadnienie prawne zostało sformułowane w kontekście okoliczności faktycznych sprawy, odnoszących się do szczegółowych warunków zamówienia. Lakoniczne uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie wykazało jednak w żadnym stopniu, z jakiego powodu udzielenie odpowiedzi na przedstawione pytanie miałoby mieć znaczenie z punktu widzenia interesu publicznego. Biorąc pod uwagę dodatkowo, że przedstawione zagadnienie dotyczy stanu prawnego już od wielu lat nieobowiązującego należy zgodzić się ze stanowiskiem strony przeciwnej, że ewentualna wykładnia dokonana przez Sąd Najwyższy miałaby już znaczenie historyczne. Szczegółowa analiza skargi kasacyjnej skarżącego J. F. prowadzi natomiast do wniosku, że nie jest ona oczywiście zasadna. Zarzuty naruszenia w szczególności art. 65 i 362 k.c. są gołosłowne, mają charakter polemiczny i pozostają w oderwaniu od poczynionych i wiążących Sąd Najwyższy ustaleń faktycznych obu Sądów meriti . Wykładnia charakteru prawnego umowy wiążącej strony, a co za tym idzie także właściwego terminu przedawnienia, została dokonana w sposób kompletny i wyczerpujący przez Sąd drugiej instancji. Skarga kasacyjna zmierza zaś do poczynienia odmiennych ustaleń prawnych na tle własnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Jest to zaś niedopuszczalne w toku postępowania kasacyjnego. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c. a contrario ). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI