I CSK 605/26

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną K.W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w sprawie o zapłatę. Głównym zarzutem skargi było rzekome naruszenie nieważności postępowania z uwagi na udział w składzie sądu osoby powołanej na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając ten zarzut za prawnie chybiony i procesowo nielojalny. W uzasadnieniu wskazano, że obowiązujące przepisy (art. 42a p.u.s.p. i art. 49 k.p.c.) przewidują mechanizmy weryfikacji niezawisłości i bezstronności sędziego na etapie postępowania przed sądami merytorycznymi, a nie dopiero w nadzwyczajnym środku zaskarżenia. Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, miała możliwość skorzystania z tych instrumentów, czego nie uczyniła. Sąd Najwyższy podkreślił, że milczenie strony na wcześniejszym etapie i podniesienie zarzutu dopiero w skardze kasacyjnej stanowi nadużycie prawa procesowego. Odwołując się do orzecznictwa europejskiego, w tym wyroku TSUE w sprawie C-521/21, wskazano, że nieprawidłowość przy powołaniu sędziego nie wystarcza do stwierdzenia, że nie jest on niezawisły, a konieczna jest indywidualna ocena. Sąd Najwyższy uznał, że zarzut opiera się na niedopuszczalnym automatyzmie i abstrahuje od realiów sprawy oraz standardów europejskich, co skutkuje odmową przyjęcia skargi do rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający