I CSK 598/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia przez skarżącego wymogów formalnych i merytorycznych.
Fundacja W. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku, które oddaliło jej apelację w sprawie wykreślenia hipoteki. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołując się na istotne zagadnienie prawne oraz oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie wykazała istnienia przyczyny kasacyjnej ani oczywistej zasadności skargi, odmawiając jej przyjęcia do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła wniosku Fundacji W. o wykreślenie hipoteki umownej kaucyjnej w kwocie 6.143.000 zł z księgi wieczystej. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, a następnie Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację Fundacji. Fundacja wniosła skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania z powodu istnienia istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistej zasadności. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wymagające wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. Wskazana przez Fundację problematyka utraty bytu prawnego przez wierzyciela hipotecznego nie miała związku z przedmiotową sprawą, gdzie jako podstawę wykreślenia wskazano utratę bytu prawnego przez dłużnika wierzytelności. Ponadto, skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi, nie przytaczając konkretnych przepisów, których naruszenie przez sąd drugiej instancji miałoby charakter kwalifikowany. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od skarżącego na rzecz uczestnika postępowania koszty postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, a wskazana przez niego problematyka nie miała związku z przedmiotową sprawą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżąca nie wykazała, aby wskazana przez nią przyczyna kasacyjna dotyczyła zagadnienia istotnego dla sprawy, a problematyka utraty bytu prawnego przez wierzyciela hipotecznego nie miała związku z faktycznym stanem sprawy, gdzie jako podstawę wykreślenia wskazano utratę bytu prawnego przez dłużnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
E. Podstawowy Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Fundacja W. spółki komandytowej | spółka | wnioskodawca |
| E. Podstawowy Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty | instytucja | uczestnik postępowania |
Przepisy (11)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Przyczyna kasacyjna objęta art. 398^9 § 1 pkt 2 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek wskazania przepisów prawa, których wykładnia budzi wątpliwości lub wywołuje rozbieżności, szczegółowego opisania tych wątpliwości oraz wykazania niezbędności wykładni przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na jej oczywistej zasadności (art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c.) wymaga wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa, dostrzegalnego prima facie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 13 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 5 § pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 10 § ust. 4 pkt 2
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na jej oczywistej zasadności (...) nakładało na skarżącą Fundację powinność wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przytoczonych we wniosku o przyjęcie skargi przepisów prawa materialnego lub procesowego, naruszenia dostrzegalnego prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez odwoływania się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, które nie podlegają badaniu na etapie tak zwanego przedsądu.
Skład orzekający
Agnieszka Piotrowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty dopuszczalności skargi kasacyjnej, wymogi formalne i merytoryczne wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, a także kryteria oceny istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych i merytorycznych skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy dotyczącej hipoteki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe wymogi formalne i merytoryczne.”
Dane finansowe
WPS: 6 143 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 598/24 POSTANOWIENIE 22 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 22 sierpnia 2024 r. w Warszawie w sprawie z wniosku Fundacji W. spółki komandytowej w G. z udziałem E. Podstawowego Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. w likwidacji o wpis, na skutek skargi kasacyjnej Fundacji W. spółki komandytowej w G. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 17 listopada 2022 r., XVI Ca 132/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od skarżącego na rzecz uczestnika postępowania koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację wnioskodawcy Fundacji W. spółki komandytowej z siedzibą w G. (dalej Fundacja) od postanowienia Sądu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku z 15 października 2021 r. oddalającego wniosek Fundacji o ujawnienie w księdze wieczystej […] wykreślenia hipoteki umownej kaucyjnej w kwocie 6.143.000 zł ustanowionej na rzecz wierzyciela E. Podstawowego Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. (dalej Fundusz). Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od tego orzeczenia, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 398 9 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Powołanie przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 389 9 § 1 pkt 2 k.p.c. nakładało na skarżącą obowiązek wskazania przepisów prawa, których wykładnia budzi, jej zdaniem, poważne wątpliwości lub wywołuje rozbieżności w orzecznictwie, szczegółowego opisania, na czym polegają powzięte wątpliwości interpretacyjne o poważnym charakterze, a także wykazania, że dokonanie wykładni przez Sąd Najwyższy jest niezbędne do rozstrzygnięcia wniesionej skargi kasacyjnej. Wniosek Fundacji o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia tych wymagań, albowiem powołana przyczyna kasacyjna dotyczy, według jego treści, zagadnienia istnienia ujawnionych w księdze wieczystej wierzytelności hipotecznych przysługujących wierzycielom hipotecznym (będącym osobami prawnymi), którzy następnie utracili byt prawny wskutek ich wykreślenia z rejestru. Tymczasem ta problematyka nie ma żadnego związku z przedmiotową sprawą w świetle treści wniosku Fundacji z 6 listopada 2020 r. o wykreślenie wpisu hipoteki, treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, apelacji Fundacji oraz postanowienia Sądu Okręgowego rozstrzygającego tę apelację. We wniosku o wpis Fundacja wskazała jako okoliczność uzasadniającą wykreślenie hipoteki fakt utraty bytu prawnego przez dłużnika wierzytelności kredytowej zabezpieczonej hipoteką – P. sp. z o.o. w G. w wyniku wykreślenia tej spółki z dniem 19 stycznia 2010 r. z Rejestru Przedsiębiorców KRS (nr KRS […]). Nie wskazała natomiast i nie twierdziła w toku postępowania wieczystoksięgowego, aby wierzyciel hipoteczny, czyli Fundusz utracił swój byt prawny, podtrzymując twierdzenia o wygaśnięciu wierzytelności zabezpieczonej hipotecznie wskutek wykreślenia dłużnika z rejestru. Powyższe oznacza, że skarżąca nie wykazała istnienia przywołanej przyczyny kasacyjnej. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na jej oczywistej zasadności ( art. 389 9 § 1 pkt 4 k.p.c.) nakładało na skarżącą Fundację powinność wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przytoczonych we wniosku o przyjęcie skargi przepisów prawa materialnego lub procesowego, naruszenia dostrzegalnego prima facie , przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez odwoływania się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, które nie podlegają badaniu na etapie tak zwanego przedsądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, Nr 3, poz. 52; z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, Nr 10, poz. 156 oraz z 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18). Należy też przypomnieć, że zgodnie z powszechnie aprobowanym w orzecznictwie i nauce prawa poglądem, o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje per se nawet oczywiste naruszenie konkretnego przepisu, lecz jego skutek polegający na wydaniu oczywiście sprzecznego z prawem i nieprawidłowego orzeczenia, które z tych przyczyn nie może się ostać w obrocie prawnym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 r., Nr 13, poz. 230). Skarżąca nie spełniła tych powszechnie aprobowanych w orzecznictwie i nauce prawa wymagań dotyczących czwartej przyczyny kasacyjnej, albowiem nie przytoczyła konkretnych przepisów, których naruszenie przez Sąd Okręgowy w stopniu rażącym, a zatem kwalifikowanym, miałoby decydować o oczywistej zasadności skargi w przedstawionym wyżej rozumieniu. Nie wykazała twierdzonych przez siebie, widocznych na pierwszy rzut oka, wadliwości zaskarżonego orzeczenia, stąd orzeczono, jak w sentencji . Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz uczestnika (Funduszu), który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, znajduje oparcie w art. 98 § 1 1 i art. 99 oraz art. 391 § 1 i art. 398 21 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przy uwzględnieniu § 5 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (jedn. tekst: Dz. U. z 2023 r. poz. 1964). [SOP] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI