I CSK 5970/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził, że żądanie sędziego wyłączenia od rozpoznania skargi kasacyjnej nie jest orzeczeniem SN i przekazał sprawę Prezesowi SN do nowego przydziału składowi spełniającemu kryteria sądu unijnego.
Sąd Najwyższy rozpatrywał żądanie wyłączenia sędziego od rozpoznania skargi kasacyjnej. Stwierdził, że takie żądanie nie stanowi orzeczenia Sądu Najwyższego w rozumieniu przepisów k.p.c. i Konstytucji RP. W związku z tym, sprawa została przekazana Prezesowi Sądu Najwyższego celem przydzielenia jej składowi orzekającemu, który będzie spełniał kryteria sądu w rozumieniu prawa Unii Europejskiej, w tym orzecznictwa TSUE i ETPC.
W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy rozpoznał żądanie strony pozwanej dotyczące wyłączenia sędziego od rozpoznania skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 lutego 2024 r. stwierdził, że czynność dokonana w przedmiocie żądania sędziego wyłączenia od rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego w rozumieniu art. 52 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W konsekwencji, Sąd Najwyższy przedłożył to żądanie Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Celem tego przekazania jest dokonanie nowego przydziału sprawy zainicjowanej tym żądaniem składowi Sądu Najwyższego, który będzie spełniał kryteria sądu w rozumieniu prawa Unii Europejskiej, w tym art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Dodatkowo, uwzględniono wymogi wynikające z art. 47 Karty Praw Podstawowych, art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd odwołał się do wykładni tych przepisów dokonanej w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok z 21 grudnia 2023 r., C-718/21) oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (wyroki z 8 listopada 2021 r., skargi nr 49868/19 i 57511/19; z 3 lutego 2022 r., skarga nr 1469/20; z 23 listopada 2023 r., skarga nr 50849/21). Przywołano również uchwałę połączonych Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20) i postanowienie z 10 stycznia 2024 r. (II PUO 2/24).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, czynność dokonana w przedmiocie żądania sędziego wyłączenia od rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego w rozumieniu art. 52 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że żądanie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem w rozumieniu przepisów procesowych i konstytucyjnych, co skutkuje koniecznością przekazania sprawy do ponownego przydziału składowi orzekającemu spełniającemu wymogi prawa unijnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 52
Kodeks postępowania cywilnego
Żądanie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem SN.
Konstytucja RP art. 45 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu; żądanie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem SN.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Kryteria sądu unijnego.
TUE art. 19 § 1 akapit drugi
Traktat o Unii Europejskiej
Kryteria sądu unijnego.
KPP art. 47
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do wymiaru sprawiedliwości.
EKPC art. 6 § 1
Europejska konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Prawo do rzetelnego procesu sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego. Konieczność zapewnienia zgodności z prawem Unii Europejskiej i orzecznictwem ETPC.
Godne uwagi sformułowania
czynność dokonana [...] w przedmiocie żądania sędziego wyłączenia [...] nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego spełniającemu kryteria sądu w rozumieniu art. 267 TFUE w zw. z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w zw. z art. 47 Karty Praw Podstawowych, art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności [...] oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Skład orzekający
Dariusz Dończyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że żądanie wyłączenia sędziego nie jest orzeczeniem SN oraz konieczność zapewnienia zgodności z prawem UE w kontekście składu orzekającego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żądania wyłączenia sędziego w postępowaniu kasacyjnym i potrzeby zapewnienia zgodności z prawem UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii związanych z prawem do sądu i niezależnością wymiaru sprawiedliwości w kontekście prawa Unii Europejskiej, co jest tematem o dużym znaczeniu dla prawników i obywateli.
“Sąd Najwyższy: Żądanie wyłączenia sędziego to nie wyrok! Sprawa wraca do Prezesa SN.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 5970/22 POSTANOWIENIE 15 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 15 lutego 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa E. S. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z 22 czerwca 2022 r., IX Ca 381/22, 1. Stwierdza, że czynność dokonana 20 września 2023 r. w sprawie I CSK 5970/22 w przedmiocie żądania sędziego wyłączenia od rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej nie jest orzeczeniem Sądu Najwyższego w rozumieniu art. 52 k.p.c. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; 2. Przedkłada żądanie, o którym mowa w punkcie 1 (pierwszym) postanowienia, Prezesowi Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Cywilnej Sądu Najwyższego celem dokonania nowego przydziału sprawy zainicjowanej tym żądaniem składowi Sądu Najwyższego spełniającemu kryteria sądu w rozumieniu art. 267 TFUE w zw. z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w zw. z art. 47 Karty Praw Podstawowych, art. 6 ust. 1 Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z uwzględnieniem wykładni tych przepisów dokonanych: w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 21 grudnia 2023 r., C-718/21, wyrokach Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 8 listopada 2021 r., skargi nr 49868/19 i 57511/19, Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, z 3 lutego 2022 r., skarga nr 1469/20, Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce i z 23 listopada 2023 r., skarga nr 50849/21, Wałęsa przeciwko Polsce oraz w uchwale składu połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I- 4110-1/20 i postanowieniu tego Sądu z 10 stycznia 2024 r., II PUO 2/24. [SOP] [ał]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI