V CSKP 144/21

Sąd Najwyższy2021-06-24
SNCywilneochrona dóbr osobistychŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnawymogi formalnezakres zaskarżeniaochrona dóbr osobistychSąd Najwyższypostanowieniek.p.c.

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu braku precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosku o uchylenie orzeczenia.

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo o ochronę dóbr osobistych. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, ponieważ powód nie sprecyzował, w jakiej części zaskarża wyrok ani w jakim zakresie wnosi o jego uchylenie lub zmianę, co stanowiło naruszenie wymogów formalnych skargi kasacyjnej określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda M. J. przeciwko B. S.A. w W. w sprawie o ochronę dóbr osobistych. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2019 r. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2017 r., którym oddalono powództwo. Powód w swojej skardze kasacyjnej zarzucił naruszenia i wniósł o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego lub jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Kluczowym problemem okazał się brak precyzyjnego określenia przez powoda zakresu zaskarżenia oraz zakresu żądanego uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^4^ § 1 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, wskazał, że wymogi te są fundamentalne dla konstrukcji skargi kasacyjnej. Brak sprecyzowania tych elementów, nawet przy liberalnym podejściu do interpretacji, skutkuje niedopuszczalnością skargi. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zauważył inne usterki formalne, takie jak nieprawidłowe wskazanie podstawy wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398^6^ § 2 i 3 k.p.c.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna podlega odrzuceniu w przypadku braku precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ powód nie spełnił wymogów formalnych określonych w art. 398^4^ § 1 k.p.c., w szczególności nie wskazał precyzyjnie zakresu zaskarżenia ani zakresu żądanego uchylenia orzeczenia. Brak tych elementów czyni skargę niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

B. S.A. w W.

Strony

NazwaTypRola
M. J.osoba_fizycznapowód
B. S.A. w W.spółkapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^4^ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).

k.p.c. art. 398^6^ § § 2 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^9^ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 424^12^

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespełnienie przez powoda wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności brak precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosku o uchylenie/zmianę orzeczenia.

Godne uwagi sformułowania

do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego została wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany już sam brak zakresu zaskarżenia czynił skargę kasacyjną powoda niedopuszczalną a limine

Skład orzekający

Marcin Krajewski

przewodniczący, sprawozdawca

Joanna Misztal-Konecka

członek

Ewa Stefańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi kasacyjnej, w szczególności konieczność precyzyjnego określenia zakresu zaskarżenia i wniosku o uchylenie/zmianę orzeczenia."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kwestii formalnych skargi kasacyjnej, nie rozstrzyga meritum sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników procesowych ze względu na podkreślenie kluczowych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.

Błąd formalny, który kosztował prawo do rozpoznania skargi kasacyjnej – Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe wymogi.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt V CSKP 144/21
POSTANOWIENIE
Dnia 24 czerwca 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Krajewski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Joanna Misztal-Konecka
‎
SSN Ewa Stefańska
w sprawie z powództwa M. J.
‎
przeciwko B. S.A. w W.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2021 r.,
‎
skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 10 kwietnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z 21 grudnia 2017 r., którym oddalono powództwo o ochronę dóbr osobistych.
W skardze kasacyjnej powód przedstawił zarzuty oraz wniósł o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nie wskazał natomiast, czy zaskarża powyższy wyrok w całości, czy też w części, ani w jakim zakresie wnosi o zmianę lub uchylenie zaskarżonego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
4
§ 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego została wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
W odniesieniu do wymogu sformułowania wniosku kasacyjnego w orzecznictwie przyjmuje się, że odrzuceniu podlega skarga, w której strona nie sprecyzowała, w jakiej części żąda uchylenia i zmiany zaskarżonego wyroku (por. m.in. postanowienia SN z 15 czerwca 2016 r., II CZ 43/16; z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10; z 17 maja 2006 r, II PZ 17/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 136). Jednocześnie określenie zakresu zaskarżenia powinno być precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, bowiem wraz z podstawami kształtuje zakres rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy (zob. m.in. postanowienia SN z 18 maja 2018 r., IV CSK 616/17; z 7 czerwca 2017 r., II PZ 7/17; z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15; z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13). Dostrzec można także bardziej liberalne podejście, zgodnie z którym oznaczenie zakresu żądania uchylenia zaskarżonego orzeczenia może być dokonane przez odesłanie do jednoznacznie określonego zakresu zaskarżenia (postanowienia SN z 16 października 2015 r., I CZ 76/15; z 17.05.2016 r., I PZ 5/16, OSNP 2017, nr 12, poz. 162).
W niniejszej sprawie powód w ogóle nie określił zakresu zaskarżenia, jak również zakresu żądanego uchylenia zaskarżonego orzeczenia, o którym mowa we wniosku ewentualnym. Wniosek główny o zmianę wyroku Sądu Apelacyjnego musiał przy tym zostać uznany za wadliwie skonstruowany, gdyż Sąd Najwyższy mógłby hipotetycznie jedynie uchylić zaskarżone orzeczenie Sądu Apelacyjnego (w całości lub w części), a następnie zmienić wyrok Sądu Okręgowego. Zakres takiego uchylenia nie został jednak wskazany w skardze. Niezależnie od tego, już sam brak zakresu zaskarżenia czynił skargę kasacyjną powoda niedopuszczalną
a limine.
Oznacza to, że nawet w razie zaakceptowania wskazanego powyżej liberalnego stanowiska, zgodnie z którym o zakresie żądania decydować może zakres zaskarżenia, należało skargę kasacyjną odrzucić.
Na marginesie można wspomnieć, że skarga kasacyjna zawiera również inne usterki i niekonsekwencje formalne, które choć samodzielnie nie skutkują jej odrzuceniem, dowodzą niestaranności w przygotowaniu. W szczególności wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie odwołuje się jednoznacznie do poszczególnych przesłanek z art. 398
9
§ 1 k.p.c. Zamiast tego, jako podstawa podany został art. 398
3
§ 1 pkt 2 k.p.c., który wskazuje na jedną z podstaw skargi kasacyjnej w postaci naruszenie przepisów postępowania, oraz art. 424
12
k.p.c., odnoszący się do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem przywołane w ramach tego wniosku rzekome naruszenia odnoszą się w całości do prawa materialnego, a nie przepisów postępowania.
Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 2 i 3 k.p.c.
e

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę