I CSK 569/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który zmienił wyrok Sądu Okręgowego, oddalając powództwo o zwrot świadczeń z umowy CIRS. Sąd Apelacyjny uznał roszczenie za przedawnione w terminie 3-letnim, właściwym dla działalności gospodarczej. Skarga kasacyjna kwestionowała tę interpretację, domagając się 10-letniego terminu przedawnienia, jednak Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną strony powodowej K. sp. z o.o. w P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 22 stycznia 2020 r. (sygn. akt VII AGa (...)), który zmienił wyrok Sądu Okręgowego i oddalił powództwo o zapłatę świadczeń pobranych przez pozwany bank w ramach umowy CIRS. Sąd Apelacyjny uznał roszczenie za przedawnione w 3-letnim terminie właściwym dla działalności gospodarczej. Skarga kasacyjna kwestionowała tę kwalifikację, domagając się zastosowania 10-letniego terminu przedawnienia. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9^ § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając brak istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Sąd uznał, że argumenty prawne skarżącego miały charakter kazuistyczny i nie wykazywały potencjału precedensowego, a kwestie dowodowe leżały poza zakresem postępowania kasacyjnego. W związku z brakiem skutecznie wniesionej odpowiedzi na skargę, nie zasądzono kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenie to przedawnia się w terminie 3 lat, właściwym dla działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że charakter roszczenia związany z prowadzeniem działalności gospodarczej powoduje zastosowanie krótszego, 3-letniego terminu przedawnienia. Skarga kasacyjna kwestionowała tę kwalifikację, domagając się zastosowania ogólnego 10-letniego terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. sp. z o.o. w P. | spółka | powód |
| (…) Bank S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argumenty prawne skarżącego dotyczące 10-letniego terminu przedawnienia. Kwestie związane z oceną dowodów i ustaleniem elementów stanu faktycznego.
Godne uwagi sformułowania
roszczenie dochodzone przez powódkę jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i jako takie przedawnia się w terminie 3 lat zasadnicza część twierdzeń podniesionych w skardze kasacyjnej sprowadza się do polemiki z tym wnioskiem Sądu Apelacyjnego wszystkie twierdzenia skarżącego o charakterze prawnym opierają się na prostym kwestionowaniu twierdzeń Sądu Apelacyjnego, a jednocześnie mają ze swojej istoty silnie kazuistyczny charakter trudno stwierdzić, by wniesiona skarga kasacyjna miały wyraźny potencjał precedensowy
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potencjału precedensowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku przesłanek do rozpoznania skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia przedawnienia roszczeń związanych z umowami finansowymi, ale rozstrzygnięcie skupia się na proceduralnych przesłankach przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie na meritum.
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 569/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K. sp. z o.o. w P. przeciwko (…) Bank S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt VII AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa dotyczy roszczenia o zwrot świadczeń pobranych przez pozwany bank w ramach realizacji umowy zmiany kwoty bazowych stóp procentowych (CIRS). Sąd drugiej instancji zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego, oddalając powództwo (uwzględnione w całości w postępowaniu pierwszoinstancyjnym). Podstawę uwzględnienia apelacji stanowiła konstatacja, że roszczenie dochodzone przez powódkę jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i jako takie przedawnia się w terminie 3 lat (a tym samym, że w chwili wytoczenia powództwa doszło już do upływu tego terminu). Zasadnicza część twierdzeń podniesionych w skardze kasacyjnej sprowadza się do polemiki z tym wnioskiem Sądu Apelacyjnego i do wykazania, że roszczenie dochodzone w sprawie powinno podlegać ogólnemu dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia (mającego zastosowanie na podstawie przepisów obowiązujących w chwili powstania roszczenia). Do podważenia tego stanowiska Sądu Apelacyjnego zmierzają zarówno rozważania prawne zawarte w skardze, jak i kwestie związane z oceną dowodów i ustaleniem na ich podstawie elementów stanu faktycznego (m.in. spekulacyjnego charakteru zawartej umowy). Elementy skargi odnoszące się do dowodów i ustaleń faktycznych leżą poza granicami rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym. Wszystkie twierdzenia skarżącego o charakterze prawnym opierają się natomiast na prostym kwestionowaniu twierdzeń Sądu Apelacyjnego, a jednocześnie mają ze swojej istoty silnie kazuistyczny charakter (są związane z oceną konkretnego stanu faktycznego sprawy). Tym samym trudno stwierdzić, by wniesiona skarga kasacyjna miały wyraźny potencjał precedensowy, a tym samym, by jej rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy mogło w istotnym stopniu przyczynić się do rozwoju prawa. Z tych przyczyn trudno doszukać się w sprawie przekonujących przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie została skutecznie wniesiona odpowiedź na skargę kasacyjną (odpowiedź powódki została zwrócona - k. 1035 i 1040 akt głównych); tym samym brak podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. ke
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI