I CSK 514/24

Sąd NajwyższyWarszawa2025-12-11
SNCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
skarga kasacyjnadopuszczalnośćwartość przedmiotu sporuwspółuczestnictwoSąd Najwyższybankowośćumowa kredytu

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną banku z powodu niedopuszczalności, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia w stosunku do każdego z powodów nie przekroczyła progu 50 000 zł.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną banku od wyroku sądu drugiej instancji, który utrzymał w mocy wyrok zasądzający od banku na rzecz każdego z dwóch powodów po 35 226,54 zł. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia w stosunku do każdego z powodów indywidualnie nie przekroczyła wymaganego progu 50 000 zł. Sąd podkreślił, że w przypadku współuczestnictwa materialnego, wartość przedmiotu zaskarżenia określa się odrębnie dla każdego ze współuczestników.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank Spółkę Akcyjną w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, który oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Skierniewicach. Sąd Rejonowy zasądził od banku na rzecz każdego z powodów, A.K. i A.K.1, po 35 226,54 zł wraz z odsetkami. Sąd Okręgowy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Bank zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości, określając wartość przedmiotu zaskarżenia na 70 454 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^2 § 1 k.p.c., stwierdził, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia nie niższej niż 50 000 zł. Sąd podkreślił, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników, nawet w przypadku współuczestnictwa materialnego. W niniejszej sprawie, każdy z powodów dochodził indywidualnie kwoty 35 226,54 zł, co nie spełniało wymogu minimalnej wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną na podstawie art. 398^6 § 2 i 3 w zw. z art. 398^2 § 1 k.p.c. Sąd oddalił również wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, wskazując na brak podstaw do ich przyznania w sytuacji, gdy wniosek został powiązany z innym rozstrzygnięciem.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych, uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia nie niższej niż 50 000 zł, powinna być liczona indywidualnie dla każdego ze współuczestników, nawet w przypadku współuczestnictwa materialnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że w przypadku współuczestnictwa materialnego, które nie jest konieczne ani jednolite, wartość przedmiotu zaskarżenia określa się odrębnie dla każdego ze współuczestników. Ponieważ w tej sprawie każdy z powodów dochodził indywidualnie kwoty niższej niż 50 000 zł, skarga kasacyjna była niedopuszczalna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

Bank spółka akcyjna w W.

Strony

NazwaTypRola
A.K.osoba_fizycznapowód
A.K.1osoba_fizycznapowód
Bank spółka akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398^1 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^2 § § 1 zd. pierwsze

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^6 § § 2 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.c. art. 379 § § 1

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 72 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 25

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 26

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie dla każdego ze współuczestników, nawet w przypadku współuczestnictwa materialnego. Indywidualne roszczenie każdego z powodów nie przekraczało progu 50 000 zł, co czyniło skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Godne uwagi sformułowania

wartość przedmiotu zaskarżenia która nie może być niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników nie jest ani konieczne, ani jednolite

Skład orzekający

Mariusz Łodko

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie sposobu liczenia wartości przedmiotu zaskarżenia dla celów dopuszczalności skargi kasacyjnej w przypadku współuczestnictwa materialnego."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest kluczowa dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi kasacyjnej, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego.

Czy skarga kasacyjna banku była warta 50 000 zł? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 70 454 PLN

zapłata: 35 226,54 PLN

zapłata: 35 226,54 PLN

Sektor

bankowość

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I CSK 514/24
POSTANOWIENIE
11 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
na posiedzeniu niejawnym 11 grudnia 2025 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa A.K. i A.K.1
‎
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
‎
o zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
‎
z 4 października 2023 r., III Ca 2673/22,
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. oddala wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Skierniewicach wyrokiem z 25 października 2022 r. zasądził od Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powodów A.K. i A.K.1 po 35 226,54 zł wraz z bliżej określonymi odsetkami ustawowymi.
Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z 4 października 2023 r. oddalił apelację pozwanego.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł pozwany, zaskarżył go w całości. Wartość przedmiotu zaskarżenia określił na 70 454 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku (art. 398
1
§ 1 k.p.c.), ale jej dopuszczalność w sprawach o prawa majątkowe uzależniona jest od wartość przedmiotu zaskarżenia która nie może być niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 398
2
§ 1 zd. pierwsze k.p.c.).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie wyjaśniono, że wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia, nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji ani dla Sądu Najwyższego w aspekcie badania dopuszczalności skargi kasacyjnej i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. (zob. postanowienia SN: z 7 kwietnia
‎
1997 r., III CKN 71/97; z 9 lipca 1997 r., II CKN 257/97; z 22 marca 2012 r.,
‎
V CZ 157/11; z 9 października 2020 r., IV CZ 57/20; z 15 października 2020 r.,
‎
III CZ 39/19; z 7 lipca 2021 r., I CSKP 139/21).
Utrwalony jest również pogląd, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną określa się odrębnie w stosunku do każdego ze współuczestników, także w przypadku współuczestnictwa materialnego, które nie jest współuczestnictwem koniecznym ani jednolitym (zob. postanowienia SN: z 10 maja 2006 r., III CZ 24/06; z 9 listopada 2011 r., V CSK 54/11; z 4 października 2019 r., I CZ 85/19;
‎
z 15 czerwca 2022 r., III CZ 225/22; z 26 marca 2024 r., I CSK 6882/22;
‎
z 19 grudnia 2024 r., III CZ 190/24; 13 marca 2025 r., III CZ 215/24; z 9 kwietnia 2025 r., I CSK 3247/24; z 16 września 2025 r., I CSK 1540/24).
W niniejszej sprawie powodowie – rozwiedzeni byli małżonkowie – ostatecznie żądali zasądzenia od pozwanego na rzecz każdego z nich połowę
‎
z dochodzonej w sprawie wierzytelności w wysokości łącznej 70 453,06 zł, tytułem zwrotu świadczeń nienależnych z nieważnej umowy kredytu. Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz każdego z powodów po 35 226,54 zł – zatem nie solidarnie lub w inny sposób, uzasadniający wniosek, że dochodzona wierzytelność pieniężna nie jest podzielna ze skutkiem z art. 379 § 1 k.c. Należało zatem przyjąć, że każdemu z powodów przysługuje wierzytelność indywidualnie oznaczona w tej samej wysokości. Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego, zatem skargę kasacyjną przedstawiono o takie samo rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia wierzytelności powodów.
Powodów w sprawie łączy współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1
‎
pkt 1 k.p.c.), które nie jest ani konieczne, ani jednolite. Z tego względu
‎
o dopuszczalności skargi kasacyjnej pozwanego nie rozstrzyga łączną wartość roszczeń obu powodów. Bez znaczenia jest też fakt, że
in casu
kwestionuje on zasadność ich żądań. Skarżący powinien zatem wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia określoną oddzielnie w stosunku do każdego z powodów (35 227 zł), która nie przekracza wartości minimalnej dopuszczalności skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna pozwanego jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 2 i 3 w zw. z art. 398
2
§ 1 k.p.c.
Wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zgłoszony w odpowiedzi na skargę kasacyjną, został powiązany z wnioskiem o oddalenie skargi lub odmowę jej przyjęcia. Żadne z takich rozstrzygnięć
‎
w sprawie nie zapadło, zatem nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o przyznanie tych kosztów łączy ze wskazanym przez siebie, innym rozstrzygnięciem (zob. postanowienia SN: z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01,
‎
i z 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).
‎
[wr]
[SOP]

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę