II CSK 664/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o rozwiązanie przysposobienia, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 398^9 § 1 k.p.c.
Powodowie E. P. i I. P. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Z. dotyczącego rozwiązania przysposobienia małoletniej P. P. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali istotne zagadnienia prawne dotyczące możliwości rozwiązania przysposobienia ze względu na dobro rodziców adopcyjnych oraz problemy wychowawcze. Sąd Najwyższy, analizując przedstawione argumenty w świetle art. 125 § 1 k.r.o. i art. 398^9 § 1 k.p.c., uznał, że dobro dziecka ma pierwszeństwo, a przedstawione zagadnienia nie budzą wątpliwości ani nie spełniają kryteriów przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną powodów E. P. i I. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 kwietnia 2015 r., dotyczącego rozwiązania przysposobienia małoletniej P. P. Powodowie domagali się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienia prawne. Pierwsze z nich dotyczyło tego, czy problemy wychowawcze mogą stanowić podstawę rozwiązania stosunku przysposobienia. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 125 § 1 k.r.o., dobro małoletniego dziecka ma zawsze pierwszeństwo, co oznacza, że rozwiązanie przysposobienia nie może nastąpić, jeśli miałoby to negatywnie wpłynąć na dziecko. Drugie zagadnienie dotyczyło możliwości rozwiązania przysposobienia ze względu na dobro rodziców adopcyjnych, gdy utrzymywanie stosunku wpływa negatywnie na ich zdrowie. Sąd uznał, że również w tym przypadku priorytetem jest dobro dziecka, a pozostałe okoliczności podlegają ocenie ad casum w ramach klauzuli "ważnych powodów". Ponieważ Sąd Najwyższy stwierdził, że w skardze kasacyjnej nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność skargi), postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dobro małoletniego dziecka ma pierwszeństwo, a rozwiązanie przysposobienia nie może nastąpić, jeśli miałoby to negatywnie wpłynąć na dziecko.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 125 § 1 k.r.o. stawia dobro dziecka na pierwszym miejscu. Problemy wychowawcze nie mogą być podstawą do rozwiązania przysposobienia, jeśli zagrażałoby to dziecku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. P. | osoba_fizyczna | powód |
| I. P. | osoba_fizyczna | powód |
| P. P. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.r.o. art. 125 § § 1
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Dobro małoletniego dziecka jest zawsze priorytetem przy rozstrzyganiu o przysposobieniu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Problemy wychowawcze jako podstawa rozwiązania przysposobienia. Możliwość rozwiązania przysposobienia ze względu na dobro rodziców adopcyjnych. Aktualność tezy orzeczenia dotyczącego drugiego zagadnienia.
Godne uwagi sformułowania
pierwszeństwo ma zawsze dobro małoletniego dziecka wszystkie inne okoliczności podlegają ocenie ad casum, bo art. 125 § 1 k.r.o. posługuje się klauzulą ważnych powodów
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozwiązania przysposobienia, priorytet dobra dziecka, przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej. Interpretacja art. 125 § 1 k.r.o. jest utrwalona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa rodzinnego – rozwiązania przysposobienia, z naciskiem na dobro dziecka. Choć rozstrzygnięcie jest proceduralne (odmowa przyjęcia skargi), porusza istotne kwestie prawne.
“Dobro dziecka ponad wszystko: Sąd Najwyższy o rozwiązaniu przysposobienia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 664/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa E. P. i I. P. przeciwko małoletniej P. P. o rozwiązanie przysposobienia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt VI Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali następujące argumenty. Pierwszym jest istotne zagadnienie prawne, czy problemy wychowawcze nigdy nie mogą stanowić podstawy rozwiązania stosunku przysposobienia. Odpowiedź na to pytanie, w świetle art. 125 § 1 k.r.o., nie budzi wątpliwości: pierwszeństwo ma zawsze dobro małoletniego dziecka, a zatem gdyby miało ucierpieć, to Sąd nie może rozwiązać przysposobienia (a w tym przypadku pozwana jest małoletnia i Sąd przekonująco udowodnił, że jej dobro by ucierpiało w razie rozwiązania przysposobienia). Drugie istotne zagadnienie prawne sprowadza się do tego, czy istnieje możliwość rozwiązania przysposobienia ze względu na dobro rodziców adopcyjnych, gdy nie mają wpływu na zachowanie adoptowanego, a utrzymywanie tego stosunku wpływa negatywnie na ich zdrowie. Kwestia nie budzi wątpliwości - wskazywano już na priorytet dobra dziecka. Wszystkie inne okoliczności podlegają ocenie ad casum , bo art. 125 § 1 k.r.o. posługuje się klauzulą ważnych powodów. Po trzecie, pytanie o aktualność tezy powołanego orzeczenia polega na skonkretyzowaniu wyjaśnionego już zagadnienia drugiego. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI