II CSK 406/14
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzi istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego. Strona pozwana wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 362 k.c. Sąd Najwyższy, działając w interesie publicznym i wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że wskazana kwestia wykładni przepisu była już wielokrotnie rozstrzygana w orzecznictwie.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa (…). Strona pozwana wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, argumentując istnienie istotnego zagadnienia prawnego związanego z wykładnią art. 362 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy podkreślił, że jego rolą nie jest bycie trzecią instancją sądową, lecz działanie w interesie publicznym poprzez wyjaśnianie istotnych zagadnień prawnych, dokonywanie wykładni przepisów budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, bądź usuwanie z obrotu prawnego orzeczeń wadliwych. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że nie występuje istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c. Jako zagadnienie istotne uznaje się zagadnienie nowe, nierozstrzygnięte dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa. Kwestia wykładni art. 362 k.c. wskazana w skardze kasacyjnej nie spełnia tych kryteriów, gdyż przepis ten był wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego, czego dowodem jest przywołany szereg wcześniejszych orzeczeń. Z tych względów, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 362 k.c. nie jest zagadnieniem nowym ani nierozstrzygniętym w orzecznictwie, a przepis ten był wielokrotnie wykładany w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | powód |
| S. Spółka Akcyjna w S. Przedstawicielstwo Detaliczne w Ł. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W razie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy orzeka w przedmiocie jej przyjęcia postanowieniem.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym istnienie istotnego zagadnienia prawnego.
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący przyczynienia się poszkodowanego do powstania lub zwiększenia szkody, którego wykładnia była przedmiotem skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.
Skład orzekający
Tadeusz Ereciński
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, gdy przepis był wielokrotnie interpretowany."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie kryteriów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie jest rutynowe pod względem proceduralnym, ale zawiera ważne przypomnienie o roli Sądu Najwyższego i kryteriach przyjmowania skarg kasacyjnych.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe kryteria.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CSK 406/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa A. K. przeciwko S. Spółce Akcyjnej w S. Przedstawicielstwu Detalicznemu w Ł. o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie odpowiedzialności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne. Zagadnieniem takim w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa , takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej k westia wykładni art. 362 k.c. Przepis ten był wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2007 r., V CSK 487/06, nie publ., z dnia 21 maja 2003 r., IV CKN 166/01, nie publ., z dnia 9 marca 2005 r., II CK 481/04, nie publ., z dnia 16 września 2003 r., IV CKN 481/01, nie publ., z dnia 3 lipca 2008 r., IV CSK 127/08, nie publ., z dnia 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, nie publ., z dnia 29 października 2008 r., IV CSK 243/08, nie publ., z dnia 5 listopada 2008 r., I CSK 139/08, nie publ., z dnia 19 listopada 2009 r., IV CSK 241/09, nie publ., z dnia 18 marca 2010 r., V CSK 277/09, nie publ., z dnia 7 maja 2010 r., III CSK 229/09, nie publ., z dnia 2 grudnia 2010 r., I CSK 20/10, nie publ., z dnia 16 listopada 2011 r., V CSK 527/10, nie publ., z dnia 21 czerwca 2012 r., II CSK 438/11, nie publ., z dnia 12 lipca 2012 r., I CSK 660/11, nie publ., z dnia 12 września 2013 r., IV CSK 87/13, nie publ., z dnia 19 marca 2014 r., I CSK 295/13, nie publ., z dnia 11 września 2014 r., III CSK 248/13, nie publ., z dnia 6 listopada 2014 r., II CSK 42/14, nie publ.). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę