I CSK 460/25 POSTANOWIENIE 25 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 25 sierpnia 2026 r. w Warszawie zażalenia J.W. na postanowienie Sądu Najwyższego 29 kwietnia 2026 r., I CSK 460/25 w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – […] przeciwko J.W. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, odrzuca zażalenie. (M.K.) UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 kwietnia 2026 r. w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – […] o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, Sąd Najwyższym odrzucił skargę kasacyjną pozwanej wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 15 października 2024 r. Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniosła pozwana. Skarżąca nie sformułowała żadnego konkretnego zarzutu naruszenia (przepisów postępowania I CSK 460/25 2 ani prawa materialnego). Mimo to wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Najpierw należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze organizacyjnej sądownictwa powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad orzecznictwem sądów powszechnych (postanowienie SN z 23 marca 2022 r., III CZ 16/22). Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w przypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c., tj. na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (m.in. postanowienia SN: z 2 września 2020 r., V CO 96/20 oraz z 10 marca 2022 r., III CZ 15/22). Ponadto na marginesie należy zaznaczyć, że przedmiotowa skarga kasacyjna – niezależnie od powyższej niedopuszczalności – podlegałaby odrzuceniu z innych jeszcze przyczyn, i to nawet kilku. Po pierwsze, skarga ta jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek konkretnych zarzutów, co już przemawiałoby za jej odrzuceniem (argument z art. 3984 § 1 pkt 2 w zw. z art. 3983 § 1 k.p.c.). Po drugie, w świetle uzasadnienia tej skargi praktycznie jedyne, co miałoby uzasadniać jej uwzględnienie, a ściślej, przyjęcie w ogóle skargi kasacyjnej do rozpoznania (co do której odmówiono takiego przyjęcia zaskarżonym postanowieniem), miałaby być potrzeba dokładnej analizy okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz jej materiału dowodowego i w wyniku tego weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny tego materiału dokonanych przez Sąd Apelacyjny, które – w ocenie skarżącej – były niewłaściwe. Wobec jednak wyłącznie z podstaw kasacyjnych zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) tak uzasadniana skarga tym bardziej więc zasługiwałaby na odrzucenie. I CSK 460/25 3 Z tych względów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i 3986 § 3 k.p.c. (M.K.) [SOP]
Pełny tekst orzeczenia
I CSK 460/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.