I CSK 459/25

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wniesionej przez H. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w B. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Skarżąca domagała się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości zastosowania art. 39 § 1 k.c. (w brzmieniu obowiązującym od 1 marca 2019 r.) w kontekście art. 210 § 2 k.s.h., a w konsekwencji dopuszczalności konwalidacji czynności prawnych dokonanych z naruszeniem tych przepisów. Sąd Najwyższy, powołując się na ugruntowane orzecznictwo, wyjaśnił, że zagadnienie prawne uznawane za podstawę przyjęcia skargi musi być nowe, istotne, jurydyczne i oderwane od ustaleń faktycznych, a jego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że podniesione przez skarżącą zagadnienie prawne, dotyczące ważności umowy partnerskiej, nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia o zasadności skargi kasacyjnej. Roszczenie powódki wynikało bowiem z odrębnej umowy pożyczki, która została uznana za czynność prawną samodzielną i niezależną od umowy partnerskiej, mimo ich funkcjonalnego powiązania. Sąd podkreślił, że sądy niższych instancji związały Sąd Najwyższy ustaleniami faktycznymi, z których wynikała niezależność umowy pożyczki, a nawet przewidywała ona regulacje na wypadek utraty bytu przez umowę partnerską. Rozważania dotyczące ważności umowy partnerskiej zostały uznane za obiter dictum. W związku z tym, że zagadnienie prawne było bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia sprawy, a skarżąca nie wykazała innych przesłanek przyjęcia skargi (jak nieważność postępowania czy oczywista zasadność), Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na zasadach ogólnych, obciążając nimi stronę przegrywającą.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający