I CSK 457/16Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej podział majątku

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną A.J. od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 17 grudnia 2015 r., które oddalało apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w R. w sprawie o podział majątku wspólnego. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na oczywistą zasadność skargi w oparciu o zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania art. 45 § 1 k.r. i op. (nakład na zakup samochodu), naruszenia art. 286 k.p.c. (niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego) oraz naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. (ocena dowodów). Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, mającym na celu ujednolicenie orzecznictwa i rozstrzyganie sporów precedensowych. Wymaga ona wykazania istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Sąd podkreślił, że powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności (art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c.) wymaga przedstawienia odrębnego wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów, widocznej prima facie. Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżąca nie wykazała w odrębnym wywodzie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a Sąd drugiej instancji odniósł się do kwestii kosztów nabycia samochodu i opinii biegłego. Ponadto, kwestionowanie oceny dowodów jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9^ § 1 i 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający