I CSK 4524/22
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku ustalającego nieważność umowy kredytu i zasądzającego kwoty na rzecz powodów, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną banku od wyroku Sądu Apelacyjnego, który ustalił nieważność umowy kredytu i zasądził na rzecz powodów M.S. i T.S. kwoty w złotówkach i frankach szwajcarskich. Bank domagał się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy odmówił jednak przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że nie występuje w niej istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów, a podniesione kwestie były już wielokrotnie rozstrzygane.
Sąd Najwyższy w składzie sędziowskim Ewy Stefańskiej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 lutego 2022 r. (sygn. akt I ACa 126/20). Sąd Apelacyjny, zmieniając wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, ustalił nieważność umowy kredytu zawartej między stronami w dniu 20 czerwca 2008 r. oraz zasądził od pozwanego banku na rzecz powodów M.S. i T.S. kwotę 55 583,35 zł oraz 14 043,70 franków szwajcarskich wraz z odsetkami. Bank zaskarżył ten wyrok w całości, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ nie stwierdził występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania ani oczywistej zasadności skargi. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a jej celem jest zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa, a nie ponowne rozpoznanie sprawy. Wskazane przez skarżącego zagadnienia prawne, dotyczące m.in. interpretacji art. 358^1 k.c., art. 385^2 k.c., art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13 oraz skutków stwierdzenia abuzywności, były już wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego. Sąd uznał, że skarżący jedynie polemizuje z przyjętym przez Sąd Apelacyjny stanowiskiem. W konsekwencji, na mocy art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c. i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zasądzając od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie spełnia kryteriów przyjęcia do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że podniesione przez skarżącego zagadnienia prawne, dotyczące m.in. interpretacji przepisów o kredytach walutowych i abuzywności, były już wielokrotnie rozstrzygane przez Sąd Najwyższy, a skarżący jedynie polemizuje z orzeczeniem sądu niższej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
powodowie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | powód |
| T. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W razie niespełnienia przesłanek z § 1, Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.c. art. 358^1
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^2
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego. Brak potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. Kwestie podniesione w skardze kasacyjnej były już wielokrotnie rozstrzygane przez Sąd Najwyższy. Skarżący jedynie polemizuje z orzeczeniem sądu niższej instancji.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących kredytów walutowych, podkreślające rolę Sądu Najwyższego w zapewnieniu jednolitości orzecznictwa i rozwoju prawa, a także kryteria selekcji spraw do rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie etapu przedsądu skargi kasacyjnej i kryteriów jej przyjęcia do rozpoznania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia kredytów walutowych i procedury kasacyjnej, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie bankowym i cywilnym.
“Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną banku w sprawie kredytu walutowego – co to oznacza dla konsumentów?”
Dane finansowe
zapłata: 55 583,35 PLN
zapłata: 14 043,7 CHF
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt I CSK 4524/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa M. S. i T. S. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, ewentualnie zapłatę, na posiedzeniu niejawnym 28 grudnia 2022 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 4 lutego 2022 r., sygn. akt I ACa 126/20, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z 4 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach na skutek apelacji powodów M. S. i T. S. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 14 listopada 2019 r. w sprawie przeciwko Bankowi Spółce Akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, ewentualnie zapłatę, w ten sposób, że ustalił, iż umowa kredytu nr […] , zawarta pomiędzy stronami w dniu 20 czerwca 2008 r., jest nieważna; zasądził od pozwanego na rzecz powodów 55 583,35 zł oraz 14 043,70 franków szwajcarskich z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 18 września 2017 r. oraz orzekł o kosztach postępowania. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu drugiej instancji w całości oraz domagał się uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi powodowie wnieśli o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano szereg istotnych zagadnień prawnych. Wątpliwości skarżącego dotyczyły w szczególności interpretacji art. 358 1 k.c., art. 385 2 k.c., art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13, skutków stwierdzenia abuzywności postanowień wzorca, wykładni orzecznictwa TSUE oraz dotychczasowej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego na tle kredytów walutowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że i stotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05, i z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18) . Skarga kasacyjna nie spełnia powyższych kryteriów. Istotne zagadnienie prawne nie występuje, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w określonej kwestii, a nie zachodzi potrzeba jego zmiany. Przedstawiona problematyka była już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (zob. np. uchwałę 7 sędziów SN – zasadę prawną - z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56 ; wyroki SN: z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17; z 9 maja 2019 r., I CSK 242/18; z 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz. 20; z 21 czerwca 2021 r., I CSKP 55/21; z 3 lutego 2022 r., II CSKP 459/22; i z 4 kwietnia 2019 r., III CSK 159/17) . Ponadto zagadnienia prawne wskazane przez skarżącego są w istocie pytaniami o trafność stanowiska Sądu Apelacyjnego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy i polemiką z tym stanowiskiem, związaną z zastosowaniem konkretnych przepisów prawa. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.) . O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). [as] l.n
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę