II CSK 465/17
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną powodów od wyroku Sądu Okręgowego w P. w sprawie o zapłatę. Powodowie domagali się zapłaty, odwołując się do śmierci swojego brata, który był sprawcą wypadku. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że nie została spełniona przesłanka istotnego zagadnienia prawnego, a argumentacja powodów była niewystarczająca.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jana Górowskiego rozpatrywał skargę kasacyjną powodów M. W. i D. W. przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. w sprawie o zapłatę. Skarga dotyczyła wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 marca 2017 r. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który określa przesłanki przyjęcia skargi, takie jak istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Sąd wskazał, że chociaż skarżący odwołali się do istotnego zagadnienia prawnego, nie spełnili wymogów formalnych i merytorycznych do jego wykazania. Podkreślono, że istotne zagadnienie prawne musi mieć znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowić precedens, a jego sformułowanie powinno być ogólne, nie zaś dotyczyć sposobu rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Sąd odwołał się również do orzecznictwa dotyczącego odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku wypadków komunikacyjnych, wskazując, że wyłączna wina jednego z posiadaczy pojazdów stanowi okoliczność egzoneracyjną. Ponadto, powodowie nie wykazali znaczącego pogorszenia swojej sytuacji życiowej ani rozmiaru przyszłych skutków śmierci brata, co jest wymogiem z art. 446 § 3 k.c. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i odstąpił od obciążania skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazali istnienia istotnego zagadnienia prawnego zgodnie z wymogami art. 398^9 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione przez skarżących zagadnienie nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ nie zostało prawidłowo sformułowane, nie wykazano jego znaczenia dla rozwoju prawa ani nie przedstawiono argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych. Skarżący ograniczyli się do przedstawienia własnego stanowiska w kontekście stanu faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | powód |
| D. W. | osoba_fizyczna | powód |
| P. Spółka Akcyjna | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania: istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi.
k.c. art. 436 § § 1
Kodeks cywilny
Podstawa odpowiedzialności posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody, z uwzględnieniem okoliczności egzoneracyjnych.
k.c. art. 446 § § 3
Kodeks cywilny
Określa przesłanki zasądzenia zadośćuczynienia lub renty na rzecz osób najbliższych w przypadku śmierci poszkodowanego, w tym wymóg znaczącego pogorszenia sytuacji życiowej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych dla istotnego zagadnienia prawnego. Wyłączna wina sprawcy jako okoliczność egzoneracyjna. Niewykazanie przez powodów znaczącego pogorszenia sytuacji życiowej.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie o istnieniu istotnego zagadnienia prawnego.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja przedsądu [...] jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy. Każdy z posiadaczy pojazdów sam ponosi skutki szkody, chyba że szkodę zawinił jeden z nich.
Skład orzekający
Jan Górowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności dotyczące istnienia istotnego zagadnienia prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych i merytorycznych stawianych skardze kasacyjnej, a nie meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe, choć proceduralne, wymogi dopuszczenia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CSK 465/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa M. W. i D. W. przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 grudnia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt XV Ca [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążenia skarżących kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa. Wprawdzie skarżący odwołali się do istotnego zagadnienia prawnego, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepubl.). Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 – 16, poz. 243). Ponadto, prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepubl.). Przedstawione przez skarżących pytanie nie odpowiada tym wymaganiom. Skarżący formułując je, w jego uzasadnieniu nie powołali żadnego orzeczenia, ani nie przytoczyli jakichkolwiek poglądów doktryny. Swoją argumentację ograniczyli do przedstawienia własnego stanowiska w kontekście stanu faktycznego sprawy. Każdy z posiadaczy pojazdów sam ponosi skutki szkody, chyba że szkodę zawinił jeden z nich. Jeżeli chodzi o skutki wypadku, jakie dotykają w razie zderzenia się pojazdów osoby trzecie to podstawą odpowiedzialności obydwu posiadaczy jest art. 436 § 1 k.c. Okolicznością egzoneracyjną w tym wypadku jest jednak fakt, że szkoda nastąpiła wyłącznie z winy jednego z nich. Z ustaleń wynika, że wyłącznym sprawcą wypadku był brat powodów D. W. (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 1960 r., 2 Cr 600/59, OSN 1962, nr 2, poz. 59, z 19 kwietnia 1970 r., II CR 137/70, OSPiKA 1971, nr 5, poz. 90, z 19 lipca 2000 r., II CKN 1123/98, Lex Polonica nr 1935505 i z dnia 9 maja 2008 r., III CSK 360/07, Lex Polonica nr 2019492). Powodowie nie wykazali także, jak wymaga tego art. 446 § 3 k.c. aby ich sytuacji uległa znacznemu pogorszeniu, a także rozmiaru w jakim śmierć ich brata w przyszłości miałaby wpłynąć na ich sytuację życiową. Jak zostało ustalone, powodowie są osobami dorosłymi, samodzielnymi, posiadającymi zdolność zarobkowania. Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aj l.n
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę