I CSK 4403/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości banku od wyroku sądu apelacyjnego w sprawie o zapłatę, uznając, że zagadnienie prawne dotyczące waloryzacji sądowej świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego zostało już rozstrzygnięte przez TSUE.
Syndyk masy upadłości banku złożył skargę kasacyjną od wyroku sądu apelacyjnego w sprawie o zapłatę, podnosząc zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności wyłączenia lub ograniczenia waloryzacji sądowej świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując, że problem prawny został już rozstrzygnięty przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 12 stycznia 2024 r. (C-488/23), który wykluczył możliwość takiej waloryzacji.
Syndyk masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2023 r. (sygn. akt I ACa 1544/22) w sprawie o zapłatę przeciwko M.M. i K.M. Skarżący przedstawił do rozpoznania zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności wyłączenia lub ograniczenia waloryzacji sądowej świadczenia instytucji kredytowej należnego od kredytobiorcy w wyniku rozliczenia nieważnej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, w kontekście implementacji dyrektywy w sprawie nieuczciwych warunków umów konsumenckich (art. 385¹ k.c.) i art. 358¹ § 3 k.c. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, stwierdził, że przedstawiony problem prawny nie wymaga już rozstrzygnięcia w orzecznictwie krajowym, powołując się na liczne postanowienia SN w podobnych sprawach. Ponadto, Sąd Najwyższy odwołał się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 stycznia 2024 r. (C-488/23), który jednoznacznie wskazał, że przepisy dyrektywy 93/13/EWG stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta, poza zwrotem kapitału i odsetek za opóźnienie, rekompensaty w postaci waloryzacji sądowej świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy uznał, że w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zabrakło istotnych kwestii prawnych, które nie zostały jeszcze rozstrzygnięte w judykaturze, i na podstawie art. 398⁹ § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy dyrektywy 93/13/EWG stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta, poza zwrotem kapitału i odsetek za opóźnienie, rekompensaty w postaci waloryzacji sądowej świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, ponieważ zagadnienie prawne zostało już rozstrzygnięte przez TSUE w wyroku C-488/23, który wykluczył możliwość waloryzacji sądowej świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego w sytuacji opisanej w pytaniu prawnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| syndyk masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. | instytucja | powód |
| M.M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K.M. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398⁹ § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.c. art. 385¹
Kodeks cywilny
Implementacja dyrektywy w sprawie nieuczciwych warunków umów konsumenckich.
k.c. art. 358¹ § § 3
Kodeks cywilny
Waloryzacja sądowa świadczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Problem prawny został już rozstrzygnięty przez TSUE w wyroku C-488/23, co wyklucza możliwość waloryzacji sądowej świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego.
Godne uwagi sformułowania
Problem prawny przedstawiony do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, przez wniesienie skargi kasacyjnej, nie może być już rozwiązany w orzecznictwie przepisy te stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja ta ma prawo żądać od tego konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi.
Skład orzekający
Adam Doliwa
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska TSUE w sprawie braku możliwości waloryzacji sądowej świadczenia z nieważnej umowy kredytu indeksowanego, nawet w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy umowa kredytu została uznana za nieważną z powodu nieuczciwych warunków, a skarżący domaga się waloryzacji sądowej ponad zwrot kapitału i odsetek ustawowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia ochrony konsumentów w kontekście kredytów indeksowanych i waloryzacji sądowej, z bezpośrednim odniesieniem do orzecznictwa TSUE.
“Bank nie dostanie waloryzacji za nieważny kredyt - Sąd Najwyższy potwierdza wyrok TSUE.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 4403/23 POSTANOWIENIE 24 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 24 czerwca 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. przeciwko M.M. i K.M. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 6 lipca 2023 r., I ACa 1544/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. (R.N.) UZASADNIENIE Powód syndyk masy upadłości Banku spółki akcyjnej w upadłości w W. skierował do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 6 lipca 2023 r., wydanego w sprawie przeciwko M.M. i K.M. o zapłatę. Powód uzasadnił potrzebę przyjęcia skargi do rozpoznania występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy wobec faktu, że dyrektywa w sprawie nieuczciwych warunków umów konsumenckich (Dz.U. UE. L. z 1993 r. Nr 95, str. 29 z późn. zm.) została implementowana do krajowego porządku prawnego, co ma przełożenie m.in. w treści art. 385 1 k.c., dopuszczalne jest jakiekolwiek wyłączenie lub ograniczenie waloryzacji sądowej, o której mowa w art. 358 1 § 3 k.c., świadczenia instytucji kredytowej należnego od kredytobiorcy w wyniku rozliczenia nieważnej umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Problem prawny przedstawiony do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, przez wniesienie skargi kasacyjnej, nie może być już rozwiązany w orzecznictwie (zob. np. postanowienia SN: z 23 kwietnia 2025 r., I CSK 1920/24; z 28 marca 2025 r., I CSK 725/24; z 6 marca 2025 r., I CSK 3018/24; z 29 października 2024 r., I CSK 4297/23; z 21 sierpnia 2024 r., I CSK 1927/24 ; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 29 sierpnia 2023 r., I CSK 4599/22; z 15 września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22). Na pytanie sformułowane przez skarżącego w postaci zagadnienia prawnego odpowiedzi udzielił już Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z 12 stycznia 2024 r., C-488/23 wskazał, że: Art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu hipotecznego zawartej z konsumentem przez instytucję kredytową, a to ze względu na to, że umowa ta zawierała nieuczciwe warunki, bez których nie mogła dalej obowiązywać, przepisy te stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa państwa członkowskiego, zgodnie z którą instytucja ta ma prawo żądać od tego konsumenta, poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, rekompensaty polegającej na sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zabrakło zatem istotnych kwestii prawnych, które nie zostały jeszcze rozstrzygnięte w judykaturze. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. SSN Adam Doliwa (P.H.) [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI