I CSK 4369/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona przesłanek uzasadniających jej rozpoznanie.
Powód W. S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, który oddalił jego apelację w sprawie o naruszenie praw własności intelektualnej. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia kwalifikowanego naruszenia prawa ani oczywistej wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda W. S. przeciwko F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w S. w przedmiocie naruszenia praw własności intelektualnej. Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z 16 października 2020 r. umorzył postępowanie w części roszczeń powoda i oddalił je w pozostałym zakresie. Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 22 października 2021 r. oddalił apelację powoda. Powód złożył skargę kasacyjną, powołując się na przesłankę oczywistego uzasadnienia skargi (art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę na posiedzeniu niejawnym, przypomniał, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym ochronie interesu publicznego, a instytucja przedsądu ma na celu selekcję spraw. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena w ramach przedsądu ograniczona jest do przesłanek z art. 398^9^ § 1 pkt 1-4 k.p.c. i nie obejmuje merytorycznej oceny skargi. Stwierdzono, że skarżący nie przedstawił argumentów świadczących o oczywistym naruszeniu prawa lub oczywiście wadliwym orzeczeniu sądu drugiej instancji, a uzasadnienie stanowiło próbę kolejnej instancyjnej weryfikacji sprawy. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Skarżący nie wykazał, aby w sprawie doszło do kwalifikowanego, oczywistego naruszenia prawa lub oczywistej wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji. Uzasadnienie skargi stanowiło próbę ponownej merytorycznej oceny sprawy, co nie jest celem postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. S. | osoba_fizyczna | powód |
| F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w S. | spółka | pozwany |
| P. sp. z o.o. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^9^ § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarga jest oczywiście uzasadniona, co oznacza kwalifikowane, oczywiste naruszenie prawa widoczne od razu przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
k.p.c. art. 398^9^ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9^ § § 1 pkt 1 - 4
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres oceny Sądu Najwyższego na etapie przedsądu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9^ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Skład orzekający
Jacek Grela
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności przesłanki oczywistego naruszenia prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i oceny dopuszczalności skargi, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady postępowania kasacyjnego i rolę Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki przedsądu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 4369/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa W. S. przeciwko F. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w S. o naruszenie praw własności intelektualnej, na posiedzeniu niejawnym 25 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 22 października 2021 r., sygn. akt I AGa 27/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 16 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w zakresie roszczenia powoda W. S. przeciwko pozwanym F. sp. z o.o. sp.k. i P. sp. z o.o. o zaniechanie wykorzystywania oznaczenia A. przez umieszczenie go w ofertach handlowych, ogłoszeniach reklamowych, w szczególności zawartych w internetowych serwisach aukcyjnych oraz innego wykorzystywania tego oznaczenia w celu reklamy lub pozycjonowania ofert mających za przedmiot produkty inne niż wprowadzone do obrotu przez powoda i opatrzone przez niego przedmiotowym oznaczeniem (pkt 1) oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt 2). Wyrokiem z 22 października 2021 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powoda. W skardze kasacyjnej powód, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07). W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI