I CSK 430/12

Sygn. akt I CSK 430/12 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 25 lutego 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Zawada 
 
w sprawie z powództwa Gminy J. 
przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki 
Morskiej 
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – S. Autostrada 
Małopolska S.A. z siedzibą w M. 
o udostępnienie informacji publicznej, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2013 r., 
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej  
od wyroku Sądu Okręgowego  
z dnia 29 grudnia 2011 r.,  
 
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 
2) zasądza od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - 
Prokuratorii 
Generalnej 
Skarbu 
Państwa 
kwotę 
120 
(sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania 
kasacyjnego, 
3) zasądza od strony powodowej na rzecz interwenienta 
ubocznego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu 
kosztów postępowania kasacyjnego. 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do 
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje 
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność 
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten 
pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie 
środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. 
Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej 
do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego 
w postaci konieczności rozstrzygnięcia o sposobie dokonywania kontroli sądowej 
odmowy 
udostępnienia 
informacji 
publicznej 
ze 
względu 
na 
tajemnice 
przedsiębiorcy, w szczególności o rodzaju dopuszczanych w tych sprawach 
dowodów.  
 Wniosek strony powodowej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie 
zasługuje na uwzględnienie.  
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest 
objęte podstawami kasacyjnymi zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, 
doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, którego wyjaśnienie może się 
przyczynić do rozwoju prawa. Wskazana przez stronę powodową kwestia nie jest 
zagadnieniem tego rodzaju.  Można ją odnieść tylko do tych podstaw kasacyjnych, 
które zarzucają naruszenie przepisów o postępowaniu dowodowym, tj. do przepisu 
art. 299 i do przepisu art. 233 § 1 k.p.c. Nie bardzo jednak wiadomo - ze skargi 
kasacyjnej jasno to nie wynika - jakiego rodzaju ograniczenia w zakresie 
dowodzenia w sprawach o dostęp do informacji publicznej - rozpoznawanych do 
dnia 29 grudnia 2011 r. przez sądy powszechne - mogłyby wchodzić w grę na tle 
tych przepisów.  W każdym razie nie ma żadnych podstaw do pozbawienia w tych 
sprawach doniosłości, co zdaje się sugerować skarżący, dowodów pośrednich na 
fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.).  

 
3 
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do 
rozpoznania.  
Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu na rzecz strony 
pozwanej stanowiły przepisy art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz 
art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu 
Państwa (Dz. U. nr 169, poz. 1417 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz 13 ust. 4 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 
ze zm.), a o kosztach procesu na rzecz interwenienta ubocznego po stronie 
pozwanej – przepisy art. 107 w związku z art. 98, 108 §1 i art. art. 39821 k.p.c. oraz 
§ 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. 
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 
Państwa  kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione 
z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).