II FSK 1788/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA sprostował oczywistą omyłkę rachunkową w wyroku dotyczącym kosztów postępowania kasacyjnego, zwiększając zasądzoną kwotę.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku z dnia 16 lutego 2023 r. Omyłka dotyczyła błędnego wskazania kwoty kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd, powołując się na art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., uznał, że wpisanie kwoty 5400 zł zamiast 8982 zł stanowiło błąd rachunkowy, który należało sprostować, nie zmieniając tym samym meritum rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) wydał postanowienie w sprawie II FSK 1788/20, sprostowując oczywistą omyłkę rachunkową w swoim wcześniejszym wyroku z dnia 16 lutego 2023 r. Wniosek o sprostowanie złożył Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, wskazując, że w punkcie drugim sentencji wyroku błędnie zasądzono od R. M. na rzecz Dyrektora kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W rzeczywistości, oprócz kosztów zastępstwa procesowego, koszty te obejmowały również wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 3582 zł, co łącznie dawało kwotę 8982 zł. NSA, opierając się na art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), który pozwala na sprostowanie z urzędu niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, uznał, że wskazana nieprawidłowość była oczywista i wynikała z błędu rachunkowego popełnionego przy sporządzaniu komputerowego wydruku. Sprostowanie miało na celu jedynie naprawienie wadliwości orzeczenia i nadanie mu zamierzonego przez sąd brzmienia, bez zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd podkreślił, że oczywistość omyłki musi być niebudząca wątpliwości i wynikać jednoznacznie z treści orzeczenia, a jej sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. W tym przypadku, błąd został uznany za oczywisty, ponieważ wynikał z niezamierzonego pominięcia kwoty wpisu od skargi kasacyjnej, a jego sprostowanie nie wymagało pogłębionej analizy akt.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w sentencji wyroku, jeśli nie prowadzi to do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., który umożliwia sprostowanie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Podkreślono, że omyłka musi być oczywista, niebudząca wątpliwości i wynikać z treści orzeczenia, a jej sprostowanie nie może zmieniać meritum sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten umożliwia sądowi z urzędu sprostowanie w wyroku niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku postanowień.
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w zakresie kwoty kosztów postępowania kasacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Skład orzekający
Aleksandra Wrzesińska-Nowacka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania oczywistych omyłek rachunkowych w orzeczeniach sądów administracyjnych, zwłaszcza w kontekście kosztów postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek rachunkowych, które nie zmieniają meritum rozstrzygnięcia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa dotyczy rutynowego sprostowania omyłki proceduralnej, bez głębszych zagadnień prawnych czy faktycznych.
Dane finansowe
WPS: 8982 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII FSK 1788/20 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2020-08-26 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Aleksandra Wrzesińska- Nowacka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Hasła tematyczne Podatek dochodowy od osób fizycznych Sygn. powiązane III SA/Wa 48/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-09-06 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Sprostowano omyłkę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 156 § 1 i 2, art. 166 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. akt II FSK 1788/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 48/19 w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: sprostować omyłkę zawartą w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1788/20, w ten sposób, że w miejsce słów: "zasądza od R. M. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" wpisać słowa: "zasądza od R. M. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 8982 (słownie: osiem tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt dwa) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego". Uzasadnienie Wyrokiem z 16 lutego 2023 r., sygn. II FSK 1788/20, Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględnił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i uchylił w całości zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 września 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 48/19, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. W punkcie drugim sentencji zasądzono od skarżącego R. M. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z 17 lutego 2023 r. skarżący kasacyjnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wniósł o sprostowanie wyroku w zakresie punktu drugiego sentencji podnosząc, że oprócz kwoty 5400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, która stanowi koszty zastępstwa procesowego za czynności radcy prawnego reprezentującego organ, zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie obejmuje również zwrot uiszczonego przez organ wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 3582 zł, co stanowi łącznie kwotę 8982 zł należną organowi z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Ze względu na treść art. 166 p.p.s.a. przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku postanowień. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (zob. np. postanowienie NSA z: 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04; 26 stycznia 2016 r., II FSK 1229/15; 19 maja 2021 r., I OZ 1213/19). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. np. postanowienie NSA z 1 czerwca 2010 r., II GZ 109/10). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. np. postanowienie NSA z 3 września 2013 r., II OZ 665/13). Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy (zob. postanowienie NSA z 22 lutego 2023 r., sygn. I FZ 312/22). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1788/20, doszło do błędu rachunkowego i omyłkowo wpisano, że koszty postępowania kasacyjnego stanowiła kwota 5400 zł, zamiast kwoty 8982 zł. Wadliwe wskazanie tych kosztów, przy niezamierzonym pominięciu kwoty uiszczonej przez organ tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, stanowiło w świetle powyższych uwag oczywistą omyłkę rachunkową, którą należało sprostować w trybie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżona oczywista omyłka wystąpiła wbrew zamierzeniu sądu, zaś jej sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11). Z tych względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI