I CSK 4090/24

Sąd NajwyższyWarszawa2025-03-19
SNCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
koszty postępowaniakoszty kasacyjnereasumpcjazażalenieSąd NajwyższyKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o reasumpcję postanowienia dotyczącego kosztów postępowania kasacyjnego oraz zażalenie na to postanowienie, wskazując na niedopuszczalność obu środków.

Powód złożył wniosek o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie kosztów postępowania kasacyjnego, twierdząc, że pozwani nie domagali się ich zasądzenia. Jednocześnie złożył zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy odrzucił oba środki, podkreślając, że przepisy k.p.c. nie przewidują reasumpcji postanowień SN, a postanowienia SN co do zasady nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem.

Powód wniósł o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2025 r. w części dotyczącej zasądzenia od niego kosztów postępowania kasacyjnego, argumentując, że pozwani nie domagali się ich zasądzenia. Jednocześnie powód złożył zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o reasumpcję, wskazując, że polskie prawo procesowe nie przewiduje takiej możliwości w odniesieniu do postanowień Sądu Najwyższego. Odnosząc się do kwestii kosztów, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że choć generalnie przyznaje się koszty celowej obrony, to zasądzenie kosztów od skarżącego w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej nie jest regułą bez wyjątków i zależy od oceny sądu. Sąd podkreślił, że doręczenie skargi kasacyjnej drugiej stronie przez sąd drugiej instancji wywołuje potrzebę obrony. Ponadto, Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne, a katalog przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, jest zamknięty.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości złożenia wniosku o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego.

Uzasadnienie

Brak przepisów k.p.c. dopuszczających reasumpcję postanowień Sądu Najwyższego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie wniosku i zażalenia

Strony

NazwaTypRola
K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S.spółkapowód
A. K.osoba_fizycznapozwany
L. K.osoba_fizycznapozwany
A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa zamknięty katalog przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów celowej obrony.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zasądzenia od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nieobciążania jej w ogóle kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy odrzucenia zażalenia.

k.p.c. art. 398 § 6

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy doręczenia skargi kasacyjnej drugiej stronie przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 398 § 7

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy obowiązku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak podstaw prawnych do reasumpcji postanowienia Sądu Najwyższego. Postanowienia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu zażaleniem.

Odrzucone argumenty

Pozwani nie domagali się zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, co powinno skutkować brakiem ich zasądzenia od powoda.

Godne uwagi sformułowania

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości złożenia wniosku o „reasumpcję” postanowienia Sądu Najwyższego żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne nie jest trafne stanowisko jakoby przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego było zawsze nieuzasadnione, jeżeli Sąd Najwyższy odrzucił skargę

Skład orzekający

Marcin Łochowski

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność wniosku o reasumpcję postanowień Sądu Najwyższego oraz brak możliwości zaskarżenia postanowień Sądu Najwyższego zażaleniem."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postanowień Sądu Najwyższego i kwestii proceduralnych związanych z ich zaskarżaniem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe kwestie proceduralne dotyczące zaskarżalności postanowień Sądu Najwyższego i dopuszczalności wniosków o ich reasumpcję, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy można zaskarżyć postanowienie Sądu Najwyższego? SN rozwiewa wątpliwości.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I CSK 4090/24
POSTANOWIENIE
19 marca 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
na posiedzeniu niejawnym 19 marca 2025 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
‎
przeciwko A. K., L. K. i A. spółce
‎
z ograniczoną odpowiedzialnością w T.
‎
o zwalczanie nieuczciwej konkurencji,
‎
na skutek wniosku powoda o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lutego 2025 r. oraz zażalenia powoda na to postanowienie,
odrzuca wniosek i odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Powód wniósł o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lutego 2025 r. w zakresie pkt 2., w którym zasądzono od powoda na rzecz pozwanych koszty postępowania kasacyjnego, wskazując, że pozwani nie domagali się zasądzenia na ich rzecz kosztów w przypadku odrzucenia skargi kasacyjnej. Ponadto powód zaskarżył to rozstrzygnięcie zażaleniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości złożenia wniosku o „reasumpcję” postanowienia Sądu Najwyższego, co czyni ten środek niedopuszczalnym (zob. postanowienie SN z 4 kwietnia 2023 r., I CSK 3012/22, i tam powołane orzecznictwo).
Na marginesie należy zwrócić uwagę, że nie jest trafne stanowisko jakoby przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego było zawsze nieuzasadnione, jeżeli Sąd Najwyższy odrzucił skargę, a druga strona w odpowiedzi na skargę nie wskazała na wady skargi uzasadniające jej odrzucenie i nie wnosiła o wydanie takiego orzeczenia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, że w razie odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (postanowienie SN z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01). Wynika to z przyjęcia, że nie są to koszty celowej obrony w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, OSNC 2015, nr 7-8, poz. 91). Nie jest to jednak reguła nieznajdująca wyjątków.
Nie ulega wątpliwości, że strona, której skarga kasacyjna została odrzucona jest stroną przegrywającą proces w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c., a w konsekwencji należy jej się zwrot kosztów celowej obrony. Przy tym zgodnie z art. 102 k.p.c.
w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zatem obciążenie skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego w razie odrzucenia wniesionej przez niego skargi uzależnione jest od oceny czy przeciwnik składając odpowiedź na skargę podjął „celową” obronę i czy nie zachodzi „szczególnie uzasadniony” wypadek. Bez wątpienia odwołanie się do tak ocennych kryteriów pozostawia Sądowi Najwyższemu znaczny margines swobody. Nie jest zatem wykluczone zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego w razie odrzucenia jego skargi, nawet w sytuacji, gdy przeciwnik w odpowiedzi na skargę nie wskazywał na przyczyny uzasadniające jej odrzucenie i nie wnosił o wydanie takiego postanowienia. Jest tak szczególnie w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji doręczył skargę drugiej stronie, co wskazuje, że w jego ocenie nie było podstaw do jej odrzucenia (art. 398
6
§ 2 k.p.c.). Natomiast doręczenie skargi przez sąd drugiej instancji bez wątpienia wywołuje potrzebę obrony i wniesienia odpowiedzi na skargę (art. 398
7
§ 1 k.p.c.).
Ponadto żadne postanowienie Sądu Najwyższego nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienie SN z 2 września 2020 r., V CO 96/20). Należy także zwrócić uwagę, że art. 394
1
k.p.c. przewiduje zamknięty katalog przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek innym przypadku niż wymieniony w powołanym wyżej przepisie (postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o reasumpcję postanowienia Sądu Najwyższego z 27 lutego 2025 r. oraz na podstawie art. 398
6
§ 3 w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c. odrzucił zażalenie na to postanowienie.
(D.Z.)
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI