I CSK 402/13

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Krzysztofa Pietrzykowskiego rozpoznał skargę kasacyjną powoda J. Z. przeciwko Miastu W. w sprawie o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. Skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie odmowy opiera się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który stanowi, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę do rozpoznania, gdy występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, występuje nieważność postępowania lub skarga jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy stwierdził, że w niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Po pierwsze, skarga nie została uznana za oczywiście uzasadnioną. Sąd odrzucił argumentację powoda, że nadpłata czynszu następuje, gdy jest on dwukrotnie wyższy od rynkowego, podkreślając, że strony umowy najmu mają swobodę w ustalaniu jego wysokości, a nadpłata powstaje jedynie wtedy, gdy najemca płaci ponad kwotę wynikającą z umowy. Po drugie, Sąd uznał, że nie ma potrzeby wykładni art. 677 k.c. w zakresie pojęcia nadpłaty, ponieważ jest jasne, że stron umowy najmu nie wiąże wartość rynkowa, a nadpłata dotyczy wyłącznie kwoty ustalonej w umowie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający