I CSK 39/18

Sąd Najwyższy2018-04-19
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
nieruchomościwłasnośćrozgraniczenieskarga kasacyjnaSąd Najwyższyart. 153 k.c.postępowanie cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niewykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego stosowania kryteriów rozgraniczenia nieruchomości.

Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. dotyczącego ochrony własności. Jako istotne zagadnienie prawne wskazała wątpliwości co do stosowania art. 153 k.c. w zakresie kryteriów rozgraniczenia nieruchomości. Sąd Najwyższy uznał, że kwestia ta nie budzi wątpliwości, gdyż przepis ten nakazuje uwzględnianie wszystkich kryteriów łącznie. Nie wykazano innych przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., w związku z czym skargę kasacyjną odmówiono przyjęcia do rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wniesioną przez powódkę T. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie o ochronę własności przeciwko M.S. i T.S. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2018 r., postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który określa przesłanki przyjęcia skargi, takie jak istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Powódka jako istotne zagadnienie prawne wskazała wątpliwości dotyczące stosowania art. 153 k.c. w kontekście kryteriów rozgraniczenia nieruchomości, pytając, czy można je stosować łącznie, czy tylko sekwencyjnie. Sąd Najwyższy uznał, że przepis ten jasno stanowi, iż w przypadku braku możliwości rozgraniczenia według stanu prawnego lub ostatniego stanu spokojnego posiadania, sąd uwzględnia wszystkie okoliczności i kryteria łącznie, co nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Ponieważ nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Jednocześnie zasądzono od powódki na rzecz pozwanych kwotę 360 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Kryteria rozgraniczenia nieruchomości wskazane w art. 153 k.c. należy stosować łącznie.

Uzasadnienie

Z brzmienia art. 153 k.c. wynika, że sąd, dokonując rozgraniczenia, uwzględnia wszystkie okoliczności i kryteria razem, aby sprawiedliwie rozstrzygnąć, gdy rozgraniczenia nie da się dokonać według stanu prawnego ani ostatniego stanu spokojnego posiadania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

M.S. i T. S.

Strony

NazwaTypRola
T. K.osoba_fizycznapowódka
M.S.osoba_fizycznapozwany
T. S.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.c. art. 153

Kodeks cywilny

Dotyczy kryteriów rozgraniczenia nieruchomości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykazanie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego stosowania art. 153 k.c.

Godne uwagi sformułowania

gdy rozgraniczenia nie da się dokonać według stanu prawnego ani ostatniego stanu spokojnego posiadania, to sąd, dokonując rozgraniczenia, uwzględnia wszystkie okoliczności, a więc wszystkie kryteria razem, aby sprawiedliwie rozstrzygnąć.

Skład orzekający

Krzysztof Pietrzykowski

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej oraz stosowania art. 153 k.c. w sprawach o rozgraniczenie nieruchomości."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku wykazania przesłanek formalnych do rozpoznania skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe przesłanki formalne dopuszczalności skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa, a także precyzuje interpretację przepisu dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i interpretacja art. 153 k.c.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CSK 39/18
POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwietnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa T. K.
‎
przeciwko M.S. i T. S.
o ochronę własności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt I Ca …/16,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 360 (trzysta
‎
sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania
‎
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako istotne zagadnienie prawne mające uzasadnić wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano wątpliwości co do stosowania art. 153 k.c., sprowadzające się do tego, czy wymienione tam kryteria rozgraniczenia można stosować łącznie, czy tylko oddzielnie i sekwencyjnie. Kwestia ta jednak wątpliwości nie budzi, bowiem już z samego brzmienia powołanego przepisu wynika, że gdy rozgraniczenia nie da się dokonać według stanu prawnego ani ostatniego stanu spokojnego posiadania, to sąd, dokonując rozgraniczenia, uwzględnia wszystkie okoliczności, a więc wszystkie kryteria razem, aby sprawiedliwie rozstrzygnąć.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398
9
§ 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI