I CSK 1065/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku oczywistej zasadności, uznając, że sądy niższych instancji prawidłowo oceniły ważność umowy kredytu.
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Skarga kasacyjna dotyczyła ustalenia i zapłaty w sprawie przeciwko bankowi. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że nie spełnia ona wymogów określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie wykazano oczywistej zasadności.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez powoda D. C. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 26 lutego 2021 r., który oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 18 września 2020 r. Sprawa pierwotnie dotyczyła ustalenia i zapłaty w postępowaniu przeciwko Bankowi [...] w K. Powód w swojej skardze kasacyjnej domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2022 r., postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który określa przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność). Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a jej celem nie jest ponowne rozpoznanie sprawy, lecz zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa. W analizowanej skardze nie wykazano oczywistej zasadności, a przedstawione argumenty stanowiły jedynie polemikę z wykładnią sądów niższych instancji. Sąd Najwyższy uznał, że sądy obu instancji prawidłowo oceniły ważność umowy kredytu z 1990 r., a kwestia prawa własności nieruchomości nie wpływała na ważność umowy. Na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. orzeczono o odmowie przyjęcia skargi. Zasądzono również od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie kwalifikuje się do przyjęcia do rozpoznania, ponieważ nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów, nieważności postępowania ani oczywistej zasadności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a jej celem jest rozwój prawa i jednolitość orzecznictwa, a nie ponowne rozpoznanie sprawy. W analizowanej skardze nie przedstawiono argumentów wskazujących na oczywistą zasadność, a jedynie polemikę z sądami niższych instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Bank [...] w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. C. | osoba_fizyczna | powód |
| Bank [...] w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W razie niespełnienia przesłanek określonych w § 1, Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W każdym orzeczeniu wydanym w pierwszej instancji sąd rozstrzygnie o kosztach sądowych w całości lub w części, na rzecz każdej ze stron.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji – na podstawie przepisów σχετικά z postępowaniem przed sądem pierwszej instancji – rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę nieważność postępowania.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Do postępowania w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem drugiej instancji.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2
Określa stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych, w tym w postępowaniu kasacyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie wykazano oczywistej zasadności. Sądy niższych instancji prawidłowo oceniły ważność umowy kredytu z 1990 r.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a nie jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Oczywista zasadność skargi powinna dać się stwierdzić „na pierwszy rzut oka”, bez zbytniego wgłębiania się w sprawę.
Skład orzekający
Ewa Stefańska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności pojęcia 'oczywistej zasadności'. Potwierdzenie prawidłowości oceny ważności umowy kredytu mimo wątpliwości co do prawa własności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, co jest kluczowe w praktyce. Nie zawiera jednak elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki z art. 398^9 k.p.c.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 5400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 1065/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa D. C. przeciwko Bankowi […] w K. o ustalenie i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5 400 zł (pięć czterysta) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda D. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 18 września 2020 r. , w sprawie przeciwko Bankowi […] w K. Oddział w B., o ustalenie i zapłatę . Powód wniósł skargę kasacyjną, w której żąda ł uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […] , a w przypadku stwierdzenia podstaw - uchylenie w całości także wyroku Sądu Okręgowego w Ś. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi , ewentualnie uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony – co należy podkreślić – wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie obejmuje zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Przewidziana w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi. W wypadku, gdy strona skarżąca twierdzi, że jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentacje prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie. Powinna w związku z tym wykazać kwalifikowaną postać naruszenia prawa materialnego i procesowego, polegającą na jego oczywistości prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, niepubl.). Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 8 października 2015 r., IV CSK 189/15, niepubl.). O ceniając wynikającą z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłankę oczywistej zasadności skargi kasacyjnej należy dostrzec, że ma ona charakter wyjątkowy. W konsekwencji, w judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi powinna dać się stwierdzić „na pierwszy rzut oka”, bez zbytniego wgłębiania się w sprawę (por. postanowienie SN z dnia 2 sierpnia 2007 r., III UK 45/07, niepubl.). W analizowanej skardze kasacyjnej nie wykazano tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Wywody zawarte w skardze stanowią jedynie polemikę z wykładnią prawa przedstawioną przez sąd. Należy wskazać, że sądy obu instancji prawidłowo uznały umowę kredytu z dnia 28 maja 1990 r. za ważną, ponieważ spełniała wszystkie przewidziane ustawowo przesłanki ważności umowy kredytu. Kwestia prawa własności nieruchomości, na której kredytobiorcy budowali dom, nie czyni nieważną całej umowy kredytu, gdyż żadne z istotnych postanowień umowy nie naruszało obowiązujących w dacie jej zawarcia przepisów, w tym przepisów Prawa bankowego i Kodeksu cywilnego. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., z uwzględnieniem § 2 pkt 7 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265). a.s.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI