I CSK 3777/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania przez skarżącą przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności oczywistej zasadności skargi.
Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, złożonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Skarżąca powołała się na przesłankę oczywistego naruszenia przepisów postępowania (art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c.) przez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacyjnych. Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny kwalifikowanego charakteru naruszenia ani tego, że doprowadziło ono do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia, w związku z czym odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, złożonej przez pozwaną A. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2025 r. Skarżąca zaskarżyła wyrok w części dotyczącej oddalenia apelacji i orzeczenia o kosztach, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 1 pkt 4 k.p.c., wskazując na oczywiste naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., przez nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacyjnych. Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym ochronie interesu publicznego, a jej przyjęcie do rozpoznania następuje tylko w ściśle określonych przypadkach, w tym gdy występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Sąd podkreślił, że instytucja przedsądu ma na celu selekcję skarg pod kątem realizacji ich funkcji publicznoprawnych. Analizując uzasadnienie wniosku skarżącej, Sąd Najwyższy stwierdził, że nie przedstawiła ona dokładnego wywodu w zakresie oczywistej zasadności skargi, nie doprecyzowała, które zarzuty apelacyjne nie zostały rozpoznane i jak wpłynęło to na wynik sprawy, ani nie wykazała, że naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Wobec braku spełnienia przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c. oraz braku innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi (np. nieważności postępowania), Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Następnie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, przyznając wynagrodzenie kuratorowi ustanowionemu dla pozwanej.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał w sposób dostateczny oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie przedstawiła dokładnego wywodu w zakresie oczywistej zasadności skargi, nie doprecyzowała, które zarzuty apelacyjne nie zostały rozpoznane i jak wpłynęło to na wynik sprawy, ani nie wykazała, że naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
A. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| [...] Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w [...] | instytucja | powód |
| A. S. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 378 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji w zakresie; w zakresie zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu nieważność postępowania.
k.p.c. art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.
Dz.U. 2018 poz. 577 art. 1 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej
Określa zasady ustalania wysokości wynagrodzenia kuratora.
Dz.U. 2015 poz. 1804 art. 2 § pkt 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dotyczy opłat za czynności radców prawnych, w tym w postępowaniu kasacyjnym.
Dz.U. 2015 poz. 1804 art. 10 § ust. 4 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Dotyczy opłat za czynności radców prawnych, w tym w postępowaniu kasacyjnym.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nierozpoznanie wszystkich zarzutów apelacyjnych przez sąd drugiej instancji (art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c.). Obowiązek zbadania przez Sąd z urzędu umowy (bez wskazania konkretnych przepisów).
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. Nie jest rolą Sądu Najwyższego korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.
Skład orzekający
Piotr Telusiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy z powodu niewykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., zwłaszcza w kontekście wymogów stawianych wnioskom opartym na przesłance oczywistej zasadności."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury przedsądu skargi kasacyjnej i wymogów formalnych jej uzasadnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące funkcji i przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i błędy, których należy unikać.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN I CSK 3777/25 POSTANOWIENIE 24 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Piotr Telusiewicz na posiedzeniu niejawnym 24 lutego 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w […] przeciwko A. S. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 26 lutego 2025 r., I ACa 1214/22, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. przyznaje ze Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Krakowie kuratorowi D. H. kwotę 2160 zł (dwa tysiące sto sześćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie pozwanej w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 26 lutego 2025 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w […] przeciwko A. S. , o zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z 9 czerwca 2022 r., oddalił apelację (pkt 1) oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt 2, 3, 4). 2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła pozwana, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie punktów 1, 2, 3. 3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłankę określoną w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 4. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1-4 k.p.c. , nie służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. 5. Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. Ograniczenie przesłanek do czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie. Tak więc, nie w każdej sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, w przeciwnym razie Sąd Najwyższy stałby się wbrew obowiązującym regulacjom sądem trzeciej instancji. Nie jest rolą Sądu Najwyższego korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. 6. Skarga kasacyjna nie zawiera argumentów dostatecznych dla uznania, że skarżący skutecznie wykazał, iż w sprawie zachodzi powołana przesłanka z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. 7. Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance oczywistej jej zasadności oznacza, zgodnie z poglądem utrwalonym w judykaturze, że skarżący musi przedstawić dokładny wywód, na czym – jego zdaniem – polega oczywista zasadność skargi w danej sprawie z przytoczeniem przepisów, których naruszenie ją spowodowało oraz argumentację wskazującą na to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej, w trybie z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 8 października 2015 r., IV CSK 189/15 i przywołane tam orzecznictwo). Skarżący, przedstawiając – jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej „oczywiste naruszenie prawa” – powinien zatem wykazać kwalifikowany charakter tego naruszenia (zob. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z 15 kwietnia 2021 r., IV CSK 617/20). 8. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że: „ zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, tj. art. 378 § 1 i art. 382 kpc, ponieważ sąd II instancji nie rozpoznał wszystkich zarzutów apelacyjnych podniesionych przez skarżącą w apelacji, a więc doszło do nieprawidłowej kontroli apelacyjnej sądu II instancji. ” Skarżąca jednak nie doprecyzowała, których zarzutów apelacyjnych nie rozpoznał Sąd Apelacyjny (oraz jak ich nierozpoznanie wpłynęło na wynik sprawy). Ponadto skarżąca podniosła, że „ zaskarżone orzeczenie sądu II instancji narusza także inne przepisy postępowania, w tym zakresie dotyczącym obowiązku zbadania przez Sąd z urzędu umowy… ”. Jednak w tym miejscu skarżąca nie wymieniła przepisów postępowania, do których to stwierdzenie miałoby się odnosić. Oceniając treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, należy wskazać, że skarżąca nie przedstawiła dokładnego wywodu w zakresie oczywistej zasadności skargi w analizowanej sprawie. Wybiórczo przytoczyła przepisy, których naruszenie ją spowodowało. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawarto argumentacji wskazującej na to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Zatem tak skonstruowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie może być uznany za prawidłowy, co powoduje, że skarga, w ramach przesłanki określonej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania. 9. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.). 10. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c.). 11. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej, wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40 % stawek minimalnych za czynności radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych. Zatem o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. [a.ł] Piotr Telusiewicz
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę