I CSK 3581/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w swoim postanowieniu dotyczącą sądu właściwego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w swoim wcześniejszym postanowieniu z dnia 27 listopada 2024 r. Omyłka dotyczyła wskazania sądu zobowiązanego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Sąd Najwyższy, powołując się na przepisy k.p.c. i utrwaloną praktykę, sprostował postanowienie, wskazując Sąd Apelacyjny we Wrocławiu jako właściwy do wypłaty wynagrodzenia, zamiast błędnie wskazanego Sądu Rejonowego.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając wniosek pełnomocnika powódki E.B. o sprostowanie postanowienia z dnia 27 listopada 2024 r. (sygn. akt I CSK 3581/23), stwierdził oczywistą omyłkę pisarską. Omyłka ta dotyczyła wskazania sądu zobowiązanego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może sprostować niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki, a przepis ten ma zastosowanie również do postanowień Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. W rozpatrywanej sprawie, w punkcie 2 sentencji oraz w uzasadnieniu postanowienia z 27 listopada 2024 r., błędnie wskazano Skarb Państwa – Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu jako płatnika. Prawidłowo, pełnomocnik z urzędu został ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego działającego w ramach delegacji do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (sygn. akt I ACa 2144/22), a wynagrodzenie powinno być wypłacone przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu. Sąd Najwyższy podkreślił, że płatnikiem jest sąd, który ustanowił pełnomocnika, niezależnie od tego, czy czynność wykonał sędzia czy referendarz. W związku z tym, Sąd Najwyższy sprostował omyłkę, wskazując Sąd Apelacyjny we Wrocławiu jako właściwy do wypłaty wynagrodzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Najwyższy może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w swoim postanowieniu, w tym dotyczącą sądu właściwego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 350 § 1 k.p.c. oraz art. 361, 391 § 1 i 398^21 k.p.c., które pozwalają na sprostowanie niedokładności, błędów pisarskich lub innych oczywistych omyłek w orzeczeniach, w tym w postanowieniach Sądu Najwyższego wydanych w postępowaniu kasacyjnym. Wskazano, że płatnikiem wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu jest sąd, który go ustanowił, niezależnie od tego, czy czynność wykonał sędzia czy referendarz.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie postanowienia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E.B. | osoba_fizyczna | powódka |
| A.K. | inne | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Pomocnicze
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis art. 350 § 1 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis art. 350 § 1 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis art. 350 § 1 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przez sąd jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego.
k.p.c. art. 123 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Postanowienie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu może wydać referendarz sądowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Najwyższy jest uprawniony do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w swoim postanowieniu na podstawie przepisów k.p.c. Płatnikiem wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu jest sąd, który go ustanowił, nawet jeśli czynność wykonał referendarz w ramach delegacji. Właściwym sądem do wypłaty wynagrodzenia był Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, który ustanowił pełnomocnika.
Godne uwagi sformułowania
prostuje oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Najwyższego Poprzez art. 361, art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie także do postanowień Sądu Najwyższego wydanych w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z utrwaloną praktyką sądową oraz wykładnią funkcjonalną i systemową, płatnikiem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu jest sąd, który ustanowił pełnomocnika
Skład orzekający
Dariusz Dończyk
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania omyłek w orzeczeniach Sądu Najwyższego oraz zasad ustalania sądu właściwego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprostowania omyłki w postanowieniu Sądu Najwyższego; ogólne zasady dotyczące pełnomocników z urzędu są szerzej ugruntowane.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania omyłki w orzeczeniu, co jest ważne z punktu widzenia praktyki prawniczej, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
“Sąd Najwyższy koryguje własne postanowienie: kto zapłaci pełnomocnikowi z urzędu?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 3581/23 POSTANOWIENIE 18 września 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 18 września 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa z powództwa E.B. przeciwko A.K. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej E.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 23 marca 2023 r., I ACa 2144/22, w przedmiocie wniosku pełnomocnika powódki o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r. prostuje oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., sygn. akt I CSK 3581/23, w punkcie 2. (drugim) sentencji oraz na stronie 5 w ostatnim akapicie uzasadnienia postanowienia, w ten sposób, że po zwrocie „od Skarbu Państwa –” zamiast zapisu: „Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu” wpisuje „Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu”. (A.G.) UZASADNIENIE Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Poprzez art. 361, art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie także do postanowień Sądu Najwyższego wydanych w postępowaniu kasacyjnym. Sprostowaniu podlega zarówno sentencja postanowienia, jak i jego uzasadnienie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 23 kwietnia 1976 r., I PO 9/76; z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82; z 30 listopada 2011 r., III CZ 66/11; z 4 grudnia 2019 r., I CSK 231/19). W postanowieniu Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., I CSK 3581/23, wydanym w ramach tzw. przedsądu, doszło do oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na błędnym wskazaniu sądu zobowiązanego do wypłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. W punkcie 2 sentencji jako właściwy wskazano: „Skarb Państwa – Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu”, podczas gdy z akt sprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata (w celu wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania powódki w postępowaniu kasacyjnym) został ustanowiony postanowieniem referendarza sądowego działającego w ramach delegacji do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, z 10 lipca 2023 r., I ACa 2144/22 (k. 286), a Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adw. M.F. (pismo z 10 lipca 2023 r. k. 287). Omyłka ta została również powielona w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 27 listopada 2024 r., I CSK 3581/23, na stronie 5 uzasadnienia, gdzie wskazano wyżej wymieniony Sąd Rejonowy. Zgodnie z art. 118 § 1 k.p.c., ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przez sąd jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego. Z kolei art. 123 § 2 k.p.c. przewiduje, że postanowienie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu może wydać referendarz sądowy. W sytuacji, gdy referendarz działa w ramach delegacji, decydujące znaczenie ma struktura organizacyjna sądu, w której formalnie dokonano ustanowienia. Zgodnie z utrwaloną praktyką sądową oraz wykładnią funkcjonalną i systemową, płatnikiem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu jest sąd, który ustanowił pełnomocnika – niezależnie od tego, czy czynność została wykonana przez sędziego czy referendarza sądowego. W niniejszej sprawie, mimo że czynność ustanowienia została wykonana przez referendarza sądowego Sądu Rejonowego, działał on w ramach delegacji do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. P ostanowienie o ustanowieniu pełnomocnika zapadło w sprawie prowadzonej pod sygnaturą właściwą dla tego sądu (I ACa 2144/22), co potwierdza, że to Sąd Apelacyjny należy uznać za sąd ustanawiający i zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia. Sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego nastąpiło w reakcji na wniosek strony, która jednakże błędnie wskazała jako właściwy organ Skarbu Państwa - Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Choć Sąd ten był sądem pierwszej instancji w sprawie, nie dokonał ustanowienia pełnomocnika. Właściwym sądem w tym zakresie pozostaje Sąd Apelacyjny we Wrocławiu. W związku z powyższym, oczywista omyłka w oznaczeniu sądu zobowiązanego do wypłaty wynagrodzenia została sprostowana, poprzez wskazanie prawidłowego sądu – Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu – na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361, art. 391 § 1 oraz art. 398 21 k.p.c. Dariusz Dończyk (A.G.) [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI