I CSK 3550/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie spełnia ona przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie zachodzi oczywista zasadność ani istotne zagadnienie prawne.
Wnioskodawca C.S. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, argumentując jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy, analizując skargę, stwierdził, że wnioskodawca w istocie kwestionuje ocenę materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji, co nie stanowi podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wniesioną przez C.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze dotyczącego stwierdzenia nabycia spadku. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, powołując się na jej oczywistą zasadność, która miała wynikać z nierozstrzygniętych wątpliwości dotyczących opinii biegłych. Sąd Najwyższy przypomniał przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, określone w art. 398^9 § 1 k.p.c., w tym istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Analiza skargi wykazała, że wnioskodawca w rzeczywistości kwestionuje ocenę dowodów i ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy niższych instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna nie jest trzecią instancją odwoławczą, a zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego nie mogą stanowić jej podstawy. W związku z brakiem spełnienia ustawowych przesłanek, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie może być przyjęta do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, jeśli opiera się na zarzutach błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów, które są niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej wymaga, aby z samej jej treści jednoznacznie wynikało, że wskazane podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa. Kwestionowanie oceny dowodów i ustaleń faktycznych nie spełnia tej przesłanki, ponieważ skarga kasacyjna nie jest trzecią instancją odwoławczą.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C.S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| B.C. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| L.M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| R.S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M.S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| W.S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania: istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności, nieważność postępowania, oczywista zasadność skargi.
k.p.c. art. 398^9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie została spełniona żadna z przesłanek określonych w § 1.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej może dotyczyć jedynie przepisów prawa niepodlegających różnej wykładni i niepozostawiających sądowi swobody oceny.
k.p.c. art. 398^3 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawami skargi kasacyjnej nie mogą być objęte zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów.
k.p.c. art. 286
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności nie zachodzi oczywista zasadność, gdyż wnioskodawca kwestionuje ocenę dowodów i ustalenia faktyczne. Zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych są niedopuszczalne w skardze kasacyjnej. Nie zachodzi potrzeba powoływania kolejnych biegłych, gdy opinia wydana przez biegłego sądowego jest kategoryczna i przekonująca.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na nierozstrzygnięcie wątpliwości w zakresie zagadnień będących podstawą wydanych opinii biegłych.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa. Skarżący błędnie traktuje skargę kasacyjną jako trzecią instancję odwoławczą. Okoliczność, że opinia biegłego nie ma treści odpowiadających stronie nie stanowi dostatecznego uzasadnienia dla przeprowadzenia dowodu z opinii dalszych biegłych.
Skład orzekający
Adam Doliwa
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu niespełnienia przesłanek oczywistej zasadności, zwłaszcza gdy zarzuty dotyczą oceny dowodów i ustaleń faktycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury kasacyjnej i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy spadkowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące dopuszczalności skargi kasacyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
“Kiedy skarga kasacyjna jest 'oczywiście uzasadniona'? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 3550/24 POSTANOWIENIE 17 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 17 lutego 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku C.S. z udziałem B.C., L.M., R.S., M.S. i W.S. o stwierdzenie nabycia spadku, na skutek skargi kasacyjnej C.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 11 kwietnia 2024 r., VI Ca 461/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskodawca, C.S., wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z 11 kwietnia 2024 r., wydanego w sprawie, przy udziale B.C., L.M., R.S., M.S. i W.S., o stwierdzenie nabycia spadku. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca wskazał na jej oczywistą zasadność, polegającą na nierozstrzygnięciu wątpliwości w zakresie zagadnień będących podstawą wydanych opinii biegłych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.) . Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa. Przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jaką jest jej oczywista zasadność, może dotyczyć jedynie przepisów prawa niepodlegających różnej wykładni i niepozostawiających sądowi swobody oceny. Chodzi przy tym o wykładnię w oczywisty, dostrzegalny już prima facie sposób, sprzeczną z jednolitą i ugruntowaną wykładnią skonkretyzowanego przepisu, przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa (zob. m.in. postanowienia SN: z 21 maja 2025 r., I CSK 558/24; z 26 marca 2025 r., I CSK 3537/23; z 30 stycznia 2025 r., I CSK 3814/23; z 31 grudnia 2024 r., I CSK 1853/23; z 20 listopada 2024 r., I CSK 2892/23; z 14 września 2023 r., I CSK 518/23; z 27 lipca 2023 r., I CSK 5328/22). Analiza skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że przesłanka z art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. nie została spełniona. Wnioskodawca pod pozorem oczywistej zasadności w istocie pyta o trafność stanowiska Sądu Okręgowego wyrażonego w związku z rozstrzygnięciem tej konkretnej sprawy. Przedstawił wyłącznie własne stanowisko, polemizując z niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciem Sądu drugiej instancji. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest w istocie ściśle związane z podstawami kasacyjnymi, które opierają się na zarzutach dotyczących oceny materiału dowodowego. Skarżący kwestionuje bowiem ocenę opinii biegłych sądowych przeprowadzoną przez Sądy meriti i brak dopuszczenia dowodu z opinii innych biegłych. Podstawami skargi kasacyjnej nie mogą być objęte zarzuty błędnych ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 398 3 § 3 k.p.c.), więc nie można z odwołaniem się do nich kreować zagadnienia prawnego opartego na założeniu, że w rzeczywistości miał miejsce stan faktyczny inny, niż ustalony przez sądy obu instancji, czyli inny, niż stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Nie jest rzeczą Sądu Najwyższego ustalanie stanu faktycznego i dopuszczanie w sprawie nowych dowodów. Skarżący błędnie traktuje skargę kasacyjną jako trzecią instancję odwoławczą. Co znamienne, że Sądy obu instancji wyczerpująco i wnikliwie oceniły opinie wydane przez zespół biegłych sądowych: lekarza psychiatry i psychologa. Biegli dokonali szczegółowej analizy: zeznań świadków i stron, dokumentów oraz historii choroby. W konsekwencji powołanie kolejnych biegłych zdaje się zbyteczne i oderwane od ustalonego stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozostawia wątpliwości co do tego, że skarżący oparł swoją skargę prawie wyłącznie na podważaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na tej podstawie przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych. Znamienne jest przy tym, że wnioskodawca błędnie upatruje oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w naruszeniu przepisów prawa procesowego i błędzie w ustaleniach faktycznych. Tego rodzaju zarzuty są w skardze kasacyjnej niedopuszczalne, a co za tym idzie odwoływanie się do nich nie może uzasadniać przyjęcia skargi do rozpoznania. Okoliczność, że zgodnie z art. 286 k.p.c. sąd może zażądać dodatkowej opinii od tych samych lub innych biegłych wcale nie oznacza, iż w każdym przypadku jest to konieczne; potrzeba taka może bowiem wynikać z okoliczności sprawy i podlega ocenie sądu orzekającego. Wskazaną możliwość należy traktować jako obowiązek podjęcia wymienionej czynności wówczas, gdy konieczne jest ustalenie okoliczności wymagających wiadomości specjalnych, a ocena wydanej opinii prowadzi do wniosku, że jest nieprzekonująca, zawiera braki, stwierdzenia budzące wątpliwości lub sprzeczności. Okoliczność, że opinia biegłego nie ma treści odpowiadających stronie nie stanowi dostatecznego uzasadnienia dla przeprowadzenia dowodu z opinii dalszych biegłych, jeżeli w przekonaniu sądu opinia wyznaczonego biegłego jest na tyle kategoryczna i przekonująca, że wystarczająco wyjaśnia zagadnienia wymagające wiadomości specjalnych (zob. postanowienie SN z 3 grudnia 2025 r., I CSK 2875/25). Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności w postaci nieważności postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Adam Doliwa (P.H.) [SOP]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI