II CSK 548/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 398^9 § 1 k.p.c., a podnoszone zagadnienia prawne dotyczące zasiedzenia udziału przez współwłaściciela zostały już wyjaśnione w orzecznictwie.
Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł., domagając się stwierdzenia nabycia udziału we współwłasności nieruchomości przez zasiedzenie. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał istotne zagadnienia prawne dotyczące sytuacji prawnej współwłaściciela zasiedzącego udziały innych współwłaścicieli. Sąd Najwyższy uznał, że choć kwestia zaostrzenia rygoru dla współwłaściciela może budzić wątpliwości, to została ona już wyjaśniona w orzecznictwie, a skarżący nie przedstawił nowych argumentów. W związku z brakiem wykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną wnioskodawcy B. Ż. w sprawie o stwierdzenie nabycia udziału we współwłasności nieruchomości przez zasiedzenie. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienia prawne dotyczące sytuacji prawnej współwłaściciela, który zasiedzi jego udziały. Argumentował, że zasiedzenie udziału przez współwłaściciela jest trudniejsze niż przez osobę trzecią lub zasiedzenie całego prawa. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., stwierdził, że choć orzecznictwo rzeczywiście wymaga zaostrzenia wymogów co do zamanifestowania woli zasiedzenia udziałów innych współwłaścicieli, to jednak kwestia ta została już wyjaśniona. Sąd uznał, że skarżący nie podniósł nowych argumentów, a jedynie wspierał pogląd, który nie znalazł dotychczas uznania w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Wobec braku wykazania przesłanek wskazanych w art. 398^9 § 1 k.p.c. (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność skargi), Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zasądzono również koszty postępowania kasacyjnego od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki B. T. oraz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej RP.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, orzecznictwo wymaga zaostrzenia wymogów co do zamanifestowania woli zasiedzenia udziałów innych współwłaścicieli w celu ochrony praw wszystkich współwłaścicieli.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym współwłaściciel zasiedzący udziały innych współwłaścicieli musi wykazać się silniejszą wolą posiadania niż osoba trzecia. Choć skarżący kwestionował zasadność takiego zaostrzenia, sąd uznał, że kwestia ta została już wyjaśniona w orzecznictwie i nie stanowi podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej, zwłaszcza że skarżący nie przedstawił nowych argumentów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. Ż. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| J. C. | inne | uczestnik |
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta Ł. | organ_państwowy | uczestnik |
| B. T. | osoba_fizyczna | uczestniczka |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej | instytucja | uczestnik |
Przepisy (1)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnych zagadnień prawnych dotyczących zasiedzenia udziału przez współwłaściciela. Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie.
Godne uwagi sformułowania
trudniej mu je zasiedzieć niż osobie trzeciej i że trudniej mu je zasiedzieć, niż całe prawo w imię ochrony praw wszystkich współwłaścicieli rzeczywiście takie zaostrzone wymagania co do zamanifestowania woli zasiadania udziałów innych współwłaścicieli wynikają z orzecznictwa nie można oczekiwać reasumpcji stanowiska, gdyż skarżący nie podnosi nowych argumentów, nieznanych wcześniej, a jedynie wspiera ten z poglądów, który w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie znalazł uznania
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej zasiedzenia udziału przez współwłaściciela oraz kryteriów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej współwłaściciela i nie stanowi przełomu w wykładni prawa. Skarga nie została przyjęta do rozpoznania, co ogranicza jej wartość jako źródła nowych interpretacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie rzeczowym i postępowaniu cywilnym ze względu na poruszane zagadnienie zasiedzenia udziału przez współwłaściciela oraz procedurę kasacyjną. Dla szerszej publiczności może być mniej atrakcyjna.
“Czy współwłaściciel może łatwiej zasiedzieć swój udział niż osoba trzecia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 548/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku B. Ż. przy uczestnictwie J. C., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł. i B. T. o stwierdzenie nabycia udziału we współwłasności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki B. T. kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego; 3. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2025 (dwa tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnych zagadnień prawnych. Mają one dotyczyć przede wszystkim przyjętej w utrwalonym orzecznictwie sytuacji prawnej współwłaściciela zasiadującego udziały innych współwłaścicieli. Skarżący wskazuje, że trudniej mu je zasiedzieć niż osobie trzeciej i że trudniej mu je zasiedzieć, niż całe prawo. W imię ochrony praw wszystkich współwłaścicieli rzeczywiście takie zaostrzone wymagania co do zamanifestowania woli zasiadania udziałów innych współwłaścicieli wynikają z orzecznictwa. Trudno zatem jednak przyjąć, że istnieje wątpliwość na tle wykładni przepisów, bo ta wątpliwość została już w orzecznictwie wyjaśniona, tyle że w kierunku odmiennym od woli skarżącego. Zgodzić się z nim natomiast trzeba, że może budzić wątpliwość, czy takie zaostrzenie rygoru dotyczącego nabycia przez zasiedzenie przez współwłaściciela jest zasadne. Tym niemniej, wobec wyjaśnienia już tej kwestii w orzecznictwie, nie można oczekiwać reasumpcji stanowiska, gdyż skarżący nie podnosi nowych argumentów, nieznanych wcześniej, a jedynie wspiera ten z poglądów, który w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie znalazł uznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aw jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI