I CSK 3539/24

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną L. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, który zasądził od pozwanych dłużników rzeczowych kwotę 767 853,66 zł z ograniczeniem odpowiedzialności do hipoteki. Skarżąca zarzucała naruszenie prawa materialnego i procesowego, w szczególności kwestionując skuteczność wypowiedzenia umowy kredytu przez bank wobec pierwotnego kredytobiorcy. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty skargi kasacyjnej opierają się na założeniu, iż bank nie wypowiedział skutecznie umowy kredytu, co miało potwierdzać orzeczenie sądu niższej instancji pozbawiające wykonalności bankowy tytuł egzekucyjny. Sąd Najwyższy podkreślił jednak, że nawet jeśli sąd niższej instancji uznał procedurę wypowiedzenia za niedopełnioną, nie oznacza to, że umowa nadal wiąże we wszystkich późniejszych postępowaniach. Sąd Apelacyjny wskazał na zdarzenia, które mogły świadczyć o wiedzy kredytobiorcy o wypowiedzeniu, a także na prawomocny nakaz zapłaty wydany przeciwko niemu. Ponadto, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na błąd formalny w zarzucie naruszenia art. 327¹ § 1 pkt 1 k.p.c., który dotyczy uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji, a nie sądu drugiej instancji. Sąd Najwyższy przypomniał również, że wypowiedzenie wierzytelności hipotecznej jest skuteczne wobec właściciela nieruchomości niebędącego dłużnikiem osobistym, gdy było dokonane wobec niego, a wypowiedzenie dokonane przed wyzbyciem się nieruchomości przez dłużnika nie wymaga powtórzenia wobec nabywców. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od L. G. na rzecz P. koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający