I CSK 3456/25

SN
I CSK 3456/25
POSTANOWIENIE
24 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
na posiedzeniu niejawnym 24 lutego 2026 r. w Warszawie
‎
w sprawie z wniosku M. K.
‎
z udziałem B. K.
‎
o podział majątku wspólnego,
‎
na skutek skargi kasacyjnej B. K.
‎
od postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku
‎
z 13 czerwca 2025 r., II Ca 100/24,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. oddala wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
1. Postanowieniem z 13 czerwca 2025 r., Sąd Okręgowy w Białymstoku, w sprawie z
wniosku
M. K.
z udziałem B. K.
,
o podział majątku wspólnego,
na skutek apelacji wnioskodawczyni i uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku z 29 listopada 2023 r., zmienił zaskarżone postanowienie (pkt I); oddalił obie apelacje w pozostałym zakresie (pkt II);
orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III).
2. Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiódł uczestnik, zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie
pkt I ppkt 1) zaskarżonego postanowienia - ponad już zasądzoną kwotę 24 545,59 zł; pkt I ppkt 2); pkt I ppkt 3 zaskarżonego postanowienia - ponad już dokonane ustalenie, że B. K. poniósł wydatki z tytułu utrzymania lokalu w kwocie 4 245,46 zł oraz w zakresie ustalenia poniesienia takich wydatków przez wnioskodawczynię M. K.; pkt I ppkt 4); pkt I ppkt 8); pkt I ppkt 9) zaskarżonego postanowienia, w zakresie pobrania wydatków od B. K.; pkt II. zaskarżonego postanowienia w zakresie w jakim Sąd oddalił apelację B. K. w pozostałym zakresie.
3. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłanki określone w art. 398
9
§ 1 pkt 1, 2, 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
4. Skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu w całości.
Zgodnie z art. 398
4
§ 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.:
- oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,
- wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego ich brak nie podlega uzupełnieniu. Dodać należy, że konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczy każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18).
Przypomnieć trzeba, że
skargę kasacyjną wywiódł uczestnik, zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie
pkt I ppkt 1) zaskarżonego postanowienia - ponad już zasądzoną kwotę 24 545,59 zł; pkt I ppkt 2); pkt I ppkt 3 zaskarżonego postanowienia - ponad już dokonane ustalenie, że B. K. poniósł wydatki z tytułu utrzymania lokalu w kwocie 4 245,46 zł oraz w zakresie ustalenia poniesienia takich wydatków przez wnioskodawczynię M. K.; pkt I ppkt 4); pkt I ppkt 8); pkt I ppkt 9) zaskarżonego postanowienia, w zakresie pobrania wydatków od B. K.; pkt II. zaskarżonego postanowienia w zakresie w jakim Sąd oddalił apelację B. K. w pozostałym zakresie.
Skarżący wskazał jednak, że wnosi o:
- „zmianę zaskarżonego postanowienia w następujący sposób:
a) w części dotyczącej podziału majątku wspólnego M. K. i B. K. co do pozostałych składników majątkowych - przyznanie ruchomości wymienionych w punkcie I od litery d do litery 1 postanowienia wydanego 29.11.2023 r. przez Sąd Rejonowy w Białymstoku XI Wydział Cywilny sygn.. akt XI Ns 556/22 wnioskodawczyni M. K. za stosowną spłatą na rzecz uczestnika postępowania B. K.,
b) w części dotyczącej ustalenia jakoby M. K. poniosła nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 191 093,81 PLN - ustalenie, iż Wnioskodawczyni nie poniosła takiego nakładu, zważywszy, iż dokonała darowizny na rzecz uczestnika postępowania w wysokości równowartości przysługującego mu lokalu w prawa do nieruchomości,
c) dokonanie stosownych rozliczeń między stronami z obowiązkiem spłaty przez Wnioskodawczynię na rzecz Uczestnika postępowania B. K. kwoty odpowiadającej wyrównaniu udziałów w majątku wspólnym, ustalonej stosownie do rzeczywistego stanu prawnego wynikającego z darowizny udziału dokonanego przy nabyciu lokalu.” (punkt IV.2. skargi)
ewentualnie:
- „uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania” (punkt IV.3. skargi).
Tak skonstruowany wniosek (zarówno w punkcie IV.2., jak i punkcie IV.3. skargi) nie spełnia wymogu oznaczenia zakresu żądanego uchylenia (brak takiego wskazania stwarza również wątpliwości co do zakresu zmiany). Skarżący powinien wskazać, czy wnosi o uchylenie postanowienia w całości, czy też w części (wniosek ma przecież dotyczyć „uchylenia i zmiany” orzeczenia – por., również w kontekście art. 398
16
k.p.c., postanowienia SN: z 30 kwietnia 2025 r., I CSK 3996/24; z 18 grudnia 2024 r., I CSK 1430/24; z 21 marca 2024 r., I CSK 6803/22; z 12 kwietnia 2023 r., I CSK 4903/22). Sąd nie może zastąpić w tym przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może domniemywać zakresu złożonego wniosku o uchylenie. Brak takiego wskazania czyni skargę niedopuszczalną (zob. postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2014 r., V CSK 24/14 i z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 427/14).
5. Na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
6. Oddaleniu podlegał wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek, dotyczący kosztów postępowania,
został powiązany z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem
(zob. orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia SN: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK 37/09,
z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12
).
[a.ł]
Piotr Telusiewicz
‎