I CSK 3456/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi, które oddaliło apelację wnioskodawcy. Wnioskodawca domagał się wykreślenia spółki z KRS, argumentując, że likwidacja została prawidłowo przeprowadzona. Skarga kasacyjna opierała się na zarzutach istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów budzących rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazał istnienia tych przesłanek, w szczególności nie przedstawił argumentów świadczących o wątpliwościach kwalifikowanych ani nie wskazał konkretnych rozbieżności w orzecznictwie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła wniosku o wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z Krajowego Rejestru Sądowego. Sąd Rejonowy pierwotnie oddalił wniosek o wykreślenie, a Sąd Okręgowy utrzymał to postanowienie w mocy po rozpoznaniu apelacji. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, powołując się na przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określone w art. 398^9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wskazał na istotne zagadnienie prawne dotyczące warunków zakończenia likwidacji spółki z o.o. i możliwości jej wykreślenia z KRS, a także na potrzebę wykładni przepisów budzących rozbieżności w orzecznictwie. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów w sposób uzasadniający przyjęcie skargi do rozpoznania. Podkreślono, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, a instytucja przedsądu służy selekcji spraw pod kątem rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa. Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione przez skarżącego wątpliwości nie mają charakteru kwalifikowanego i mogły być rozstrzygnięte przez sąd powszechny. Brak było również wskazania konkretnych rozbieżności w orzecznictwie. W związku z tym, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie zostało to rozstrzygnięte, ponieważ Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy nie rozpoznał merytorycznie zagadnienia, skupiając się na przesłankach przyjęcia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (w sensie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji | spółka | wnioskodawca |
| J. A. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Istotne zagadnienie prawne to zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wymaga jego sformułowania i uzasadnienia występowania w sprawie.
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania cywilnego
Potrzeba wykładni przepisów budzących poważne rozbieżności w orzecznictwie wymaga wskazania przepisu, określenia zakresu wykładni, wykazania charakteru wątpliwości oraz, w przypadku rozbieżności, wskazania i analizy tych rozbieżnych orzeczeń.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.s.h. art. 282
Kodeks spółek handlowych
Dotyczy warunków zakończenia likwidacji spółki.
k.s.h. art. 288
Kodeks spółek handlowych
Dotyczy zakończenia likwidacji spółki i wykreślenia z rejestru.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez skarżącego przesłanek z art. 398^9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Brak wykazania istotnego zagadnienia prawnego Brak wykazania potrzeby wykładni przepisów budzących poważne rozbieżności w orzecznictwie Niewłaściwe uzasadnienie skargi kasacyjnej
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego zakończenia likwidacji spółki z o.o. Istnienie potrzeby wykładni przepisów budzących rozbieżności w orzecznictwie
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398^9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wywód uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy.
Skład orzekający
Jacek Grela
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, charakterystyka istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej ze skargą kasacyjną, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej likwidacji spółki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi.
“Kiedy Sąd Najwyższy przyjmie Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe zasady przedsądu.”
Sektor
prawo spółek
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt I CSK 3456/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z wniosku R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w Ł. o wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego na skutek skargi J. A. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r. wydanym przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2022 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt XIII Ga 1138/20, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z 31 lipca 2020 r., wydanym w sprawie z wniosku R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. o wykreślenie z KRS, na skutek skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez J. A. od postanowienia z 7 lutego 2019 r. wydanego przez referendarza sądowego, zmienił to orzeczenie w ten sposób, że oddalił wniosek o wykreślenie spółki R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. z Krajowego Rejestru Sądowego. Wyrokiem z 21 grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił apelację wnioskodawcy. W skardze kasacyjnej wnioskodawca, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazał na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. W ocenie skarżącego, w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne rozbieżności w orzecznictwie sądów, co jest związane z koniecznością wypowiedzenia się w następujących kwestiach: 1. czy kodeks spółek handlowych, w szczególności art. 282 k.s.h., określa warunki jakie muszą zostać spełnione dla uznania likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zakończoną w rozumieniu art. 288 k.s.h.?; 2. czy złożenie do depozytu sądowego sum potrzebnych do zaspokojenia lub zabezpieczenia znanych spółce wierzycieli, którzy się nie zgłosili lub których wierzytelności nie są wymagalne albo są sporne, stanowi warunek konieczny do uznania likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za przeprowadzoną prawidłowo i zakończoną w rozumieniu art. 288 k.s.h., a tym samym warunek umożliwiający wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z Krajowego Rejestru Sądowego?; 3. kiedy dochodzi do ukończenia postępowania likwidacyjnego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością skutkującego wykreśleniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z Krajowego Rejestru Sądowego i czy ukończenie postępowania likwidacyjnego następuje automatycznie w momencie zatwierdzenia sprawozdania likwidacyjnego? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02, z 28 marca 2007 r. II CSK 84/07, z 11 stycznia 2008 r. I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r. I CSK 111/08). Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wywód uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob. postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19). Takich wątpliwości skarga kasacyjna nie zawiera. Powołanie przez skarżącego, obok pkt 1 z art. 398 9 § 1 k.p.c., także pkt 2 występującego w tym samym artykule nie jest zrozumiałe, skoro nie towarzyszy temu żadne uzasadnienie, a pkt 1 i 2 dotyczą różnych przyczyn składania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. [as]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI