I CSK 3412/22

Sąd Najwyższy2022-10-20
SNCywilnepostępowanie cywilneNiskanajwyższy
skarga kasacyjnasąd najwyższyograniczenie odpowiedzialnościhipotekasprostowanie wyrokukoszty postępowania

Sąd Najwyższy odrzucił skargi kasacyjne pozwanych, uznając je za skierowane przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu po sprostowaniu wyroku przez Sąd Apelacyjny.

Pozwani P. P. i A. P. wnieśli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, kwestionując brak ograniczenia ich odpowiedzialności do nieruchomości obciążonej hipoteką. Sąd Najwyższy odrzucił skargi, ponieważ postanowieniem z 30 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny sprostował swój wyrok, usuwając wadliwe sformułowanie dotyczące wartości nieruchomości, co uczyniło skargi bezprzedmiotowymi.

Pozwani P. P. i A. P. złożyli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20 sierpnia 2021 r. (sygn. akt I ACa 714/20). Głównym zarzutem pozwanych było niezamieszczenie w zaskarżonym wyroku ograniczenia ich odpowiedzialności do nieruchomości stanowiącej ich własność, a obciążonej hipoteką kaucyjną, zamiast ograniczenia do jej wartości. Pozwani domagali się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargi, stwierdził, że Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. sprostował zaskarżony wyrok, wykreślając słowo „wartości” przed słowem „nieruchomości”. W efekcie, odpowiedzialność pozwanych została ograniczona do samej nieruchomości jako składnika majątku, a nie do jej wartości pieniężnej. Ponieważ postanowienie o sprostowaniu nie podlega zaskarżeniu i jest prawomocne, a zaskarżony wyrok po sprostowaniu nie zawierał kwestionowanego przez pozwanych rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy uznał skargi kasacyjne za wymierzone w nieistniejące orzeczenie. Na tej podstawie, zgodnie z art. 398^6 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił obie skargi kasacyjne. Dodatkowo, biorąc pod uwagę sytuację majątkową pozwanych, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 102 k.p.c., nie obciążył ich kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie może być skierowana przeciwko wyrokowi, który po sprostowaniu nie zawiera już kwestionowanego przez skarżącego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił skargi kasacyjne, ponieważ postanowienie o sprostowaniu wyroku przez Sąd Apelacyjny wyeliminowało wadę prawną, na którą skarżyli się pozwani, czyniąc ich skargi bezprzedmiotowymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skarg kasacyjnych

Strony

NazwaTypRola
[x] Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K.instytucjapowód
P. P.osoba_fizycznapozwany
A. P.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 398^6 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej jako wymierzonej w nieistniejące orzeczenie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 319

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394^1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394^2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do nieobciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Apelacyjny sprostował wyrok, eliminując wadliwe sformułowanie dotyczące ograniczenia odpowiedzialności do wartości nieruchomości. Skarga kasacyjna jest bezprzedmiotowa, jeśli dotyczy orzeczenia, które zostało zmienione przez sprostowanie.

Godne uwagi sformułowania

skargi kasacyjne pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 sierpnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w pkt I w zakresie braku zastrzeżenia o ograniczeniu odpowiedzialności pozwanych do nieruchomości obciążonej hipoteką kaucyjną, a stanowiącą ich własność (art. 319 k.p.c.). Prowadzi to w efekcie do wniosku, że odpowiedzialność pozwanych została w tym wyroku ograniczona do nieruchomości, jako składnika majątku pozwanych (ograniczenie przedmiotowe), a nie do jej wartości (ograniczenie kwotowe). Postanowienie o sprostowaniu wydane przez sąd drugiej instancji nie podlega zaskarżeniu (...) i jest prawomocne. W konsekwencji zaskarżony wyrok nie zawiera kwestionowanego przez pozwanych rozstrzygnięcia. odrzucamy obie skargi kasacyjne, jako wymierzone w nieistniejące orzeczenie.

Skład orzekający

Marcin Łochowski

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wnoszenia skarg kasacyjnych i skutki sprostowania wyroku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej po sprostowaniu wyroku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej ze sprostowaniem wyroku, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I CSK 3412/22
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marcin Łochowski
w sprawie z powództwa [x] Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w K.
‎
przeciwko P. P. i A. P.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2022 r.,
‎
na skutek skarg kasacyjnych pozwanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
‎
z dnia 20 sierpnia 2021 r., sygn. akt I ACa 714/20,
1.    odrzuca obie skargi kasacyjne;
2. nie obciąża pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwani P. P. i A. P. wnieśli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 sierpnia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w pkt I w zakresie braku zastrzeżenia o ograniczeniu odpowiedzialności pozwanych do nieruchomości obciążonej hipoteką kaucyjną, a stanowiącą ich własność (art. 319 k.p.c.). Pozwani wnieśli o uchylenie wyroku Sądu drugiej instancji w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Oboje skarżący wskazywali na
niezamieszczenie w zaskarżonym wyroku ograniczenia odpowiedzialności pozwanych do nieruchomości obciążonej hipoteką kaucyjną, a jedynie do wartości tej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę powód wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowieniem z 30 grudnia 2021 r. (wydanym już po wniesieniu skarg kasacyjnych pozwanych) Sąd Apelacyjny w Gdańsku sprostował zaskarżony wyrok przez wykreślenie słowa „wartości” przed słowem „nieruchomości”. Prowadzi to w efekcie do wniosku, że odpowiedzialność pozwanych została w tym wyroku ograniczona do nieruchomości, jako składnika majątku pozwanych (ograniczenie przedmiotowe), a nie do jej wartości (ograniczenie kwotowe). Jest to zgodne z postulowanym przez pozwanych w skargach kasacyjnych kierunkiem rozstrzygnięcia. Postanowienie o sprostowaniu wydane przez sąd drugiej instancji nie podlega zaskarżeniu (zob. art. 394
1
i 394
2
k.p.c.) i jest prawomocne. W konsekwencji zaskarżony wyrok nie zawiera kwestionowanego przez pozwanych rozstrzygnięcia.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. odrzucił obie skargi kasacyjne, jako wymierzone w nieistniejące orzeczenie. Ponadto, mając na uwadze sytuację majątkową pozwanych, na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył ich kosztami postępowania kasacyjnego.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI