I CSK 3399/23

SN
I CSK 3399/23
POSTANOWIENIE
16 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
na posiedzeniu niejawnym 16 listopada 2023 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa W. M. i G. T.
‎
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
‎
o ustalenie i zapłatę,
‎
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
‎
z 20 stycznia 2023 r., I ACa 946/22,
1.  odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od Bank spółki akcyjnej w W. na rzecz W. M. i G. T. po 1350 złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia Bank spółce akcyjnej w W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany
Bank S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 20 stycznia 2023 r., zaskarżając ten wyrok w części, tj. „co do pkt 2 wyroku – oddalającego apelację pozwanego, co do pkt 1 (który stanowi
de facto
pkt 3) wyroku – zasądzającego od pozwanego na rzecz powodów kwotę 4050,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym”. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy.
W odpowiedzi na skargę powodowie wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
4
§ 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie, czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
Skarżący – wbrew jednoznacznej treści art. 398
4
§ 1 pkt 1 k.p.c. – nie określił w sposób prawidłowy zakresu zaskarżenia. Pozwany zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części, m.in. „co do pkt 1 (który stanowi de facto pkt 3) wyroku”. Rzecz jednak w tym, że Sąd Apelacyjny w pkt 1 wyroku sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w zaskarżonym wyroku Sądu pierwszej instancji, zaś w pkt 3 zasądził od pozwanego na rzecz powodów 4050 zł zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Niezrozumiałe jest dlaczego skarżący uznał, że pkt 1 wyroku stanowi „
de facto
” pkt 3 tego wyroku. Nie sposób również z tak sformułowanego zakresu zaskarżenia jednoznacznie wywieść, czy skargą kasacyjną objęty jest pkt 1 czy pkt 3 wyroku Sądu Apelacyjnego, czy też, być może, obie te jednostki redakcyjne orzeczenia.
Tymczasem określenie zakresu zaskarżenia w skardze kasacyjnej musi być precyzyjne i nie może budzić wątpliwości, bowiem wyznacza ono granice zaskarżenia i wraz z podstawami kształtuje zakres rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy (art. 398
13
§ 1 k.p.c.). Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Zakres zaskarżenia nie może być ustalany przez Sąd Najwyższy na podstawie wykładni użytych przez skarżącego sformułowań. Znaczenie tych wymagań i bezwzględny obowiązek precyzji w oznaczaniu zakresu zaskarżenia i wniosków skargi powoduje, że braki skargi w tym zakresie nie podlegają usunięciu w ramach procedury naprawczej stosowanej przy usuwaniu braków formalnych (zob. m.in. postanowienie SN z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).
Co więcej, ponieważ wniosek kasacyjny odwołuje się do zakresu zaskarżenia (skarżący wnosi bowiem o „uchylenie wyroku w zaskarżonej części”), niejasne określenie zakresu zaskarżenia uniemożliwia również określenie granic wniosku kasacyjnego. Nie wiadomo bowiem, w jakim zakresie skarżący oczekuje uchylenia zaskarżonego wyroku.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, a stosownie do art. 98 § 1, 1
1
i 3 w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążył skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.
(D.Z.)
(r.g.)