I CSK 3325/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez Bank w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 4 czerwca 2025 r. w sprawie o zapłatę. Skarżący bank domagał się przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na istnienie istotnych zagadnień prawnych oraz potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Wśród podniesionych zagadnień znalazły się kwestie związane z wykładnią przepisów dotyczących klauzul abuzywnych w umowach o kredyt indeksowany kursem waluty obcej, w szczególności dotyczące nieważności całej umowy w przypadku uznania klauzul spreadowych za niedozwolone, możliwości zastosowania stawki WIBOR w przypadku upadku mechanizmu indeksacji, a także kwestie związane z roszczeniami o zwrot nienależnego świadczenia po uznaniu umowy za nieważną. Sąd Najwyższy, analizując przedstawione przez skarżącego argumenty, stwierdził, że podniesione kwestie prawne były już wielokrotnie przedmiotem rozważań zarówno Sądu Najwyższego, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności Sąd Najwyższy odwołał się do uchwały pełnego składu Izby Cywilnej z dnia 25 kwietnia 2024 r. (III CZP 25/22), która przesądziła o braku możliwości zastąpienia niedozwolonych klauzul waloryzacyjnych innymi mechanizmami oraz o konsekwencjach nieważności umowy. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie jest trzecią instancją sądową mającą korygować błędy w stosowaniu prawa w każdej indywidualnej sprawie, a przyjęcie skargi kasacyjnej jest uzasadnione jedynie w przypadkach realizacji jej funkcji publicznoprawnych. W związku z tym, że podniesione przez skarżącego zagadnienia zostały już wyczerpująco wyjaśnione w orzecznictwie, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczono również o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 k.p.c.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający