I CSK 328/26

Sprawa dotyczyła wniosku o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie przez C.Ś. (ojca wnioskodawcy M.Ś.) udziału wynoszącego 1/2 części w prawie własności nieruchomości, który pierwotnie należał do J.Ś. (brata C.Ś.). Sąd Rejonowy w Łasku uwzględnił wniosek, uznając, że C.Ś. i jego poprzednik prawny J.Ś.1 samoistnie posiadali nieruchomość przez wymagany 30-letni okres. Sąd Okręgowy w Sieradzu zmienił to postanowienie, oddalając wniosek. Sąd Okręgowy uznał, że sam fakt posiadania i zarządzania nieruchomością przez J.Ś.1 nie był wystarczający do wykazania zasiedzenia udziału J.Ś., a jego działania mieściły się w ramach uprawnień współwłaściciela (art. 206 k.c.). Podkreślono, że brak było uzewnętrznienia zmiany charakteru posiadania wobec brata. Wnioskodawca M.Ś. złożył skargę kasacyjną, argumentując, że istnieje istotne zagadnienie prawne dotyczące tego, czy rozszerzenie samoistnego posiadania przez współwłaściciela ponad uprawnienia z art. 206 k.c. wymaga uzewnętrznienia tej zmiany wobec wszystkich współwłaścicieli, zwłaszcza w sytuacji braku możliwości kontaktu z nimi. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy stwierdził, że przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego dotyczącym surowych wymagań wobec współwłaściciela zmieniającego zakres posiadania samoistnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający