I CSK 324/09

Sąd Najwyższy2009-11-19
SAOSCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
skarga kasacyjnazdolność postulacyjnaProkuratoria GeneralnaSkarb Państwapostępowanie cywilneSN

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną Skarbu Państwa z powodu braku zdolności postulacyjnej radcy prawnego, który ją sporządził, w świetle nowelizacji ustawy o Prokuratorii Generalnej.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej w W. od postanowienia Sądu Okręgowego w W., które oddaliło zażalenie na odrzucenie pozwu. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając, że zgodnie z nowelizacją ustawy o Prokuratorii Generalnej, wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przysługuje Prokuratorii Generalnej. Radca prawny nie miał zdolności postulacyjnej do jej sporządzenia.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 listopada 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Skarb Państwa - Dyrektora Izby Celnej w W. przeciwko A. B. i J. F. w sprawie o zapłatę. Skarga kasacyjna dotyczyła postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 grudnia 2008 r., które oddaliło zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu pozwu. Sąd Najwyższy oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2009 r. Zgodnie z nowymi przepisami, Prokuratoria Generalna uzyskała wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym. Sąd uznał, że radca prawny, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną, nie posiadał zdolności postulacyjnej w tej sprawie, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 398^6 § 3 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, po nowelizacji ustawy o Prokuratorii Generalnej wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przysługuje Prokuratorii Generalnej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, który przyznaje Prokuratorii wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym. Stwierdzono, że nie było podstaw do stosowania przepisów przejściowych ani wyjątków od tej zasady.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

Pozwani (A.B. i J.F.)

Strony

NazwaTypRola
Skarb Państwa - Dyrektor Izby Celnej w W.organ_państwowypowód
A. B.osoba_fizycznapozwany
J. F.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

u.P.G.S.P. art. 4 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

Wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przysługuje Prokuratorii Generalnej.

k.p.c. art. 398^6 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu braku zdolności postulacyjnej.

Pomocnicze

u.P.G.S.P. art. 8b § ust. 5

Ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

Przepis dotyczący możliwości przekazania sprawy.

k.p.c. art. 87^1 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Konsekwencja wyłączności zastępstwa przez Prokuratorię - brak zdolności postulacyjnej innych podmiotów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wyłączność zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną przed Sądem Najwyższym na podstawie nowej ustawy.

Godne uwagi sformułowania

wyłączność zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym nieposiadanie w tym zakresie zdolności postulacyjnej także przez adwokatów i radców prawnych

Skład orzekający

Kazimierz Zawada

ssn

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o Prokuratorii Generalnej i zdolności postulacyjnej w sprawach przed Sądem Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej Skarbu Państwa i jego reprezentacji po nowelizacji ustawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z reprezentacją Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym, co ma znaczenie praktyczne dla prawników.

Radca prawny nie mógł reprezentować Skarbu Państwa przed SN. Zobacz dlaczego!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CSK 324/09 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej w W. przeciwko A. B. i J. F. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 grudnia 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r. oddalił zażalenie powoda, Skarbu Państwa – Dyrektora Izby Celnej w W., na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 lipca 2008 r., odrzucające pozew. W dniu 16 marca 2009 r. złożona została sporządzona w imieniu powoda przez radcę prawnego skarga kasacyjna, kwestionująca zasadność postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 79, poz. 660 – dalej: „ustawa nowelizująca”), do zadań Prokuratorii należy wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem art. 8b ust. 5. Według ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, w zakresie czynności procesowych związanych z zaskarżeniem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r. obowiązywała więc niewątpliwie wyłączność zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną. Jednocześnie nie wchodziło tu w grę, mimo iż zaskarżenie postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r. nastąpiło przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, prowadzenie postępowania, zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy nowelizującej, na dotychczasowych zasadach, ponieważ odesłanie w tym przepisie do dotychczasowych zasad ma na względzie jedynie sprawy, w których do 11 czerwca 2009 r. zastępstwo Prokuratorii było wyłączone na podstawie uchylonego przez ustawę nowelizującą art. 4 ust. 4 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Nie było tu zarazem podstaw do stwierdzenia wyjątku od obowiązku wyłącznego zastępstwa przez Prokuratorię opartego na wymienionym wyżej art. 8b ust. 5 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Przekazanie, 3 o którym mowa w tym przepisie, mogłoby oczywiście nastąpić dopiero po wejściu w życie ustawy nowelizującej. Konsekwencją wyłączności zastępstwa Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną w postępowaniu przed Sądem Najwyższym jest niemożność zastępowania Skarbu Państwa w tym postępowaniu przez jakikolwiek inny podmiot, a więc nieposiadanie w tym zakresie zdolności postulacyjnej także przez adwokatów i radców prawnych, co znajduje wyraz w art. 871 §3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 75). Ze względu na brak zdolności postulacyjnej radcy prawnego, który sporządził i wniósł w imieniu powodowego Skarbu Państwa skargę kasacyjną na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 18 grudnia 2008 r., Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 §3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. md

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI