I CSK 3229/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności skargi.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie. Skarżąca H. Ł. powołała się na istotne zagadnienie prawne oraz oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki z art. 398^9^ § 1 k.p.c., uznał, że skarżąca nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani kwalifikowanego naruszenia prawa. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c., odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną H. Ł. od postanowienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, które zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego w Opocznie w sprawie o zasiedzenie. Sąd Rejonowy pierwotnie oddalił wniosek, natomiast Sąd Okręgowy stwierdził nabycie przez zasiedzenie udziału we współwłasności nieruchomości przez Z. G. Skarżąca H. Ł. wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na przesłanki z art. 398^9^ § 1 pkt 1 i 4 k.p.c., tj. istnienie istotnego zagadnienia prawnego oraz oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy przypomniał, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym rozwojowi prawa i jednolitości orzecznictwa, a instytucja przedsądu ma na celu selekcję spraw. Analiza uzasadnienia skargi wykazała, że nie sformułowano w niej istotnego zagadnienia prawnego, które byłoby nierozwiązane w orzecznictwie i przyczyniałoby się do rozwoju prawa. Również przesłanka oczywistej zasadności skargi nie została wykazana, gdyż skarżąca jedynie polemizowała z orzeczeniem sądu drugiej instancji, nie wykazując kwalifikowanego naruszenia prawa. W związku z tym Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczono również o wynagrodzeniu kuratora, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2025 r. (sygn. akt SK 89/22).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, a skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego, które byłoby nierozwiązane w orzecznictwie i przyczyniałoby się do rozwoju prawa. Ponadto, argumentacja skarżącej sprowadzała się do polemiki z orzeczeniem sądu drugiej instancji, nie wykazując kwalifikowanego naruszenia prawa, co jest wymogiem dla stwierdzenia oczywistej zasadności skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. Ł. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| T. G. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. R. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| D. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| A. J. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| I. N. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| S. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. N. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| B. N. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| E. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| następca prawny R. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| K. M. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| J. S. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| kurator adw. I. S. | inne | kurator |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^9^ § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Istotne zagadnienie prawne to zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wymaga sformułowania i uzasadnienia występowania w sprawie, wskazując na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe.
k.p.c. art. 398^9^ § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy doszło do kwalifikowanego, oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne jest wykazanie, że sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9^ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego w sprawie. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9^ § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. Istotnym zagadniem prawnym w rozumieniu art. 398^9^ § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wywód prawny uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Wywody, zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.
Skład orzekający
Jacek Grela
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności brak istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności skargi w sprawach o zasiedzenie."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie etapu przedsądu skargi kasacyjnej i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy o zasiedzenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy przyjmie Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki przedsądu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 3229/25 POSTANOWIENIE 24 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 24 lutego 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku H. Ł. z udziałem T. G., J. S., M. B., E. R., J. S., M. S., D. S., A. J., I. N., S. S., M. N., B. N., E. S., następcy prawnego R. S., K. M. i J. S. przy udziale kurator adw. I. S. o zasiedzenie, na skutek skargi kasacyjnej H. Ł. od postanowienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 8 kwietnia 2024 r., II Ca 31/24, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz radcy prawnego M. W. 1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych, powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, wynagrodzenia kuratora. UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Opocznie, po rozpoznaniu sprawy z wniosku H. Ł. o zasiedzenie, oddalił wniosek. Postanowieniem z 8 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zmienił ww. postanowienie w ten sposób, że stwierdził, iż Z. G. nabyła z mocy prawa, przez zasiedzenie z dniem 13 września 1987 r., udział we współwłasności wynoszący 1/9 części nieruchomości położonej w O. w obrębie […], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka […] o powierzchni […] ha i oddalił apelację w pozostałej części. W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazała na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 398 9 § 1 pkt 1, 4 k.p.c. Zdaniem skarżącej w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398 9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK 627/18). Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wywód prawny uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob. postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19). Takich wątpliwości skarga kasacyjna nie zawiera. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07). Wywody, zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. O wynagrodzeniu kuratora Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 4 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd ustalając wysokość należnego kuratorowi wynagrodzenia nie stosował § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 9 marca 2018 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej albowiem Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 23 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt SK 89/22 uznał ww. przepisy za niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Jacek Grela […] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI