I CSK 3/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej uwzględnienia, a wpis hipoteki przymusowej łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych jest dopuszczalny.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną uczestnika postępowania dotyczącą wpisu hipoteki przymusowej łącznej. Uczestnik zarzucał sądowi drugiej instancji dopuszczenie wpisu hipoteki do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 111^1 ust. 2 u.k.w.h., uznał, że podział zabezpieczenia między nieruchomości zależy od uznania wierzyciela i nie ma obowiązku jego dokonywania. W związku z brakiem przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 października 2015 r. rozpoznał skargę kasacyjną uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie. Sprawa dotyczyła wpisu hipoteki przymusowej łącznej. Uczestnik postępowania zarzucił sądowi drugiej instancji oczywiste uchybienie polegające na uznaniu za dopuszczalne dokonanie wpisu hipoteki łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych. Sąd Najwyższy, odwołując się do treści art. 398^9 § 1 k.p.c., wskazał, że skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania jedynie w przypadku wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej uzasadnionej skargi. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Analizując zarzut uczestnika, Sąd Najwyższy powołał się na art. 111^1 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, zgodnie z którym podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości obciążone hipoteką łączną zależy od uznania wierzyciela. Sąd uznał, że literalna wykładnia tego przepisu nie nakłada na wierzyciela obowiązku dokonywania podziału zabezpieczenia, a pogląd przeciwny reprezentowany przez stronę skarżącą stanowi jedynie polemikę z trafnym zapatrywaniem sądów merytorycznych. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie przepisów k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczalne jest dokonanie wpisu hipoteki przymusowej łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 111^1 ust. 2 u.k.w.h., podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości obciążone hipoteką łączną zależy od uznania wierzyciela, co oznacza, że wierzyciel nie ma obowiązku dokonywania takiego podziału.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
wnioskodawca
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. S.A. w W. | spółka | wnioskodawca |
| H. Sp. z o.o. w W. | spółka | uczestnik postępowania |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
u.k.w.h. art. 111^1 § ust. 2
Ustawa o księgach wieczystych i hipotece
W przypadku wpisu hipoteki łącznej podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności skargi.
k.p.c. art. 520 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c. Wpis hipoteki przymusowej łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych jest dopuszczalny na podstawie art. 111^1 ust. 2 u.k.w.h., gdyż podział zabezpieczenia zależy od uznania wierzyciela.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na rzekome oczywiste uchybienie Sądu drugiej instancji.
Godne uwagi sformułowania
podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela Z czysto literalnej wykładni tego przepisu wynika więc, że to do wierzyciela należy uprawnienie do ewentualnego podziału zabezpieczenia. Brak zaś w tym przypadku obowiązku jego dokonania. Pogląd przeciwny reprezentowany przez stronę skarżącą jest jedynie polemiką z trafnym zapatrywaniem sądów meriti
Skład orzekający
Tadeusz Wiśniewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 111^1 ust. 2 u.k.w.h. w kontekście hipoteki łącznej i dopuszczalności wpisu do pełnej wysokości w kilku księgach wieczystych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wpisu hipoteki łącznej i nie obejmuje innych rodzajów zabezpieczeń ani sytuacji, gdy wierzyciel sam zdecyduje się na podział zabezpieczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię dotyczącą hipoteki łącznej, która może mieć praktyczne znaczenie dla obrotu nieruchomościami i zabezpieczania wierzytelności. Choć nie jest to sprawa o dużej wadze społecznej, stanowi cenne źródło informacji dla prawników specjalizujących się w prawie rzeczowym i bankowości.
“Hipoteka łączna w dwóch księgach: Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady wpisu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I CSK 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku L. S.A. w W. przy uczestnictwie H. Sp. z o.o. w W. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt V Ca 1572/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawcy kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na oczywistej zasadności skargi. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Skarżący zmierza do wykazania, iż oczywiste uchybienie Sądu drugiej instancji polegało na tym, że uznał on za dopuszczalne dokonanie wpisu hipoteki przymusowej łącznej do pełnej wysokości w dwóch księgach wieczystych. Jak wynika w sposób jednoznaczny z art. 111 1 ust. 2 u.k.w.h. w przypadku wpisu hipoteki łącznej podział zabezpieczenia między poszczególne nieruchomości zależy od uznania wierzyciela. Z czysto literalnej wykładni tego przepisu wynika więc, że to do wierzyciela należy uprawnienie do ewentualnego podziału zabezpieczenia. Brak zaś w tym przypadku obowiązku jego dokonania. Pogląd przeciwny reprezentowany przez stronę skarżącą jest jedynie polemiką z trafnym zapatrywaniem sądów meriti i z pewnością nie potwierdza oceny, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c. a contrario ). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI