I CSK 2964/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niewykazania przez skarżącą istotnych przesłanek kwalifikujących skargę do merytorycznego rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zapłatę, wniesionej przez B.C. przeciwko Szpitalowi w W. Skarżąca opierała wniosek na zarzucie oczywistej zasadności skargi, wynikającej z rzekomego zaniechania przez sądy niższych instancji ustalenia kluczowych okoliczności faktycznych i oddalenia wniosków dowodowych. Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca nie wykazała kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa ani nie przedstawiła odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi. W konsekwencji, skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie z powództwa B.C. przeciwko Szpitalowi w W. o zapłatę. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał to orzeczenie w mocy w wyroku apelacyjnym. Powódka wniosła skargę kasacyjną, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania na podstawie art. 398^9^ § 1 pkt 4 k.p.c., wskazując na oczywistą zasadność skargi. Argumentowała, że sądy niższych instancji zaniechały ustalenia kluczowych okoliczności faktycznych, oddalając jej wnioski dowodowe, w tym o dopuszczenie dowodów z opinii kolejnych biegłych. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a jej przyjęcie wymaga wykazania istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności. Sąd wskazał, że skarżąca nie wykazała tak rozumianej czwartej przyczyny kasacyjnej, ponieważ nie wskazała przepisów naruszonych w stopniu rażącym i nie przedstawiła odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi. Ponadto, Sąd uznał, że skarżąca w istocie kwestionowała poprawność oceny dowodów i ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Orzeczono również o kosztach postępowania, przyznając wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu i odstępując od obciążania powódki kosztami na rzecz pozwanego z uwagi na zasadę słuszności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Skarżąca nie wykazała kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa ani nie przedstawiła odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi. Wniosek opierał się na niedopuszczalnym w postępowaniu kasacyjnym kwestionowaniu oceny dowodów i ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B.C. | osoba_fizyczna | powódka |
| Szpital w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa - Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 16 § 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 6 i § 4 ust.1 i 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
skarżąca nie wykazała kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego. skarżąca nie przedstawiła odrębnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej. skarżąca w istocie kwestionowała poprawność oceny dowodów i ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na przywołanej przyczynie kasacyjnej obligowało powódkę do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przytoczonych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej przepisów prawa materialnego lub procesowego, naruszenia rażącego, jednoznacznego, dostrzegalnego prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez studiowania akt sprawy i prowadzenia bardziej złożonych rozumowań. nie jest w tym względzie wystarczające odwołanie się przez skarżącą do podstaw skargi kasacyjnej, opartych na zarzutach procesowych oraz ich uzasadnienia. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jest bowiem oddzielną częścią składową skargi, wyodrębnioną formalnie i redakcyjnie, uregulowaną w art. 398^4^ § 2 k.p.c. i powinien być odrębnie uzasadniony w stopniu pozwalającym Sądowi Najwyższemu na zorientowanie się, czy istnieje przywołana we wniosku przyczyna kasacyjna, bez sięgania do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, które nie podlegają badaniu na tym etapie postępowania kasacyjnego. w istocie, na niedopuszczalnym w postępowaniu kasacyjnym, kwestionowaniu poprawności oceny dowodów oraz ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia
Skład orzekający
Agnieszka Piotrowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej, wymogi formalne skargi kasacyjnej, niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i wymogów formalnych wniosku o przyjęcie skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego cywilnego.
“Jak skutecznie złożyć skargę kasacyjną? Sąd Najwyższy przypomina o kluczowych wymogach formalnych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I CSK 2964/24 POSTANOWIENIE 20 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 20 marca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B.C. przeciwko Szpitalowi w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej B.C. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 listopada 2023 r., V Ca 3052/23,, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie na rzecz adwokata adw. P.F. kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, 3. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 maja 2023 r. wydanym w sprawie z powództwa B.C. przeciwko Szpitalowi w W. o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie oddalił powództwo i orzekł o kosztach postępowania. Apelacja powódki została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 listopada 2023 r. Powódka wniosła skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynie kasacyjnej objętej art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka wywiodła, że jest ona oczywiście uzasadniona ze względu na zaniechanie przez Sądy meriti ustalenia i wyjaśnienia kluczowych dla sprawy okoliczności faktycznych przez oddalenie wniosków dowodowych powódki, w tym o dopuszczenie dowodów z opinii kolejnych biegłych sądowych, na okoliczności wskazane w pismach procesowych pełnomocnika powódki składanych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na przywołanej przyczynie kasacyjnej obligowało powódkę do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przytoczonych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej przepisów prawa materialnego lub procesowego, naruszenia rażącego, jednoznacznego, dostrzegalnego prima facie , przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez studiowania akt sprawy i prowadzenia bardziej złożonych rozumowań (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, Nr 3, poz. 52; z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, Nr 10, poz. 156 oraz z 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18). Należy też przypomnieć, że zgodnie z powszechnie aprobowanym w orzecznictwie i nauce prawa poglądem, o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania nie decyduje per se nawet oczywiste naruszenie konkretnego przepisu, lecz jego skutek polegający na wydaniu oczywiście sprzecznego z prawem i nieprawidłowego orzeczenia, które z tych przyczyn nie może się ostać w obrocie prawnym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 15 października 2015 r., III CSK 198/15; z 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15.; z 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16; z 27 października 2016 r., III CSK 217/16; z 29 września 2017 r., V CSK 162/17; z 7 marca 2018 r., I CSK 664/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 726/17 z 5 października 2018 r., V CSK 168/18). Skarżąca nie wykazała tak rozumianej czwartej przyczyny kasacyjnej. Po pierwsze, nie wskazała we wniosku o przyjęcie skargi przepisów, którym Sąd drugiej instancji miał uchybić w stopniu rażącym i usprawiedliwiającym założenie o istnieniu przywołanej przyczyny kasacyjnej. Nie jest w tym względzie wystarczające odwołanie się przez skarżącą do podstaw skargi kasacyjnej, opartych na zarzutach procesowych oraz ich uzasadnienia. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jest bowiem oddzielną częścią składową skargi, wyodrębnioną formalnie i redakcyjnie, uregulowaną w art. 398 4 § 2 k.p.c. i powinien być odrębnie uzasadniony w stopniu pozwalającym Sądowi Najwyższemu na zorientowanie się, czy istnieje przywołana we wniosku przyczyna kasacyjna, bez sięgania do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, które nie podlegają badaniu na tym etapie postępowania kasacyjnego. Po drugie, wniosek o przyjęcie skargi opiera się, w istocie, na niedopuszczalnym w postępowaniu kasacyjnym, kwestionowaniu poprawności oceny dowodów oraz ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, w tym w szczególności negowaniu oceny przeprowadzonych w toku postępowania dowodów z opinii biegłych, implikujących stanowisko Sądu drugiej instancji co do braku potrzeby powołania w sprawie kolejnych biegłych. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego w odniesieniu do pełnomocnika powódki ustanowionego z urzędu, będącego adwokatem, znajduje oparcie w art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 r.- Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz.1564) oraz § 16 ust.4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 6 i § 4 ust.1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz.763 ). Sąd Najwyższy odstąpił od obciążania powódki kosztami postepowania kasacyjnego na rzecz pozwanego, który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, w oparciu o zasadę słuszności, uwzględniając okoliczności sprawy, w tym sytuację majątkową i życiową powódki (art. 102 k.p.c. w zw. z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c.). Agnieszka Piotrowska (A.D.) [SOP]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI